آمار تجارت تایوان در ماه مارس بهتر از پیش‌بینی‌ها بود؛ صادرات و واردات افزایش یافت و تراز تجاری به بالاترین سطح پنج‌ماه اخیر یعنی ۲۱.۳ میلیارد دلار رسید. مازاد تجاری سه‌ماهه اول ۲۰۲۶ (1Q26) به ۵۳.۰ میلیارد دلار رسید که نسبت به مدت مشابه سال قبل ۱۲۴.۲٪ رشد داشت.

کالاهای مرتبط با فناوری (مثل قطعات الکترونیکی و محصولات نیمه‌هادی/«تراشه») در سه‌ماهه اول ۲۰۲۶، ۸۴.۰٪ از کل صادرات را تشکیل دادند؛ در مقایسه با ۸۰.۴٪ در ۲۰۲۵ و ۷۳.۲٪ در ۲۰۲۴. قیمت‌های صادراتی هم افزایش یافت و به رشد صادرات کمک کرد.

Taiwan Trade Performance And Growth Implications

در سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۵ (4Q25)، وقتی مازاد تجاری هم بیش از دو برابر شد، «خالص صادرات» (صادرات منهای واردات) ۱۱.۹ واحد درصد به رشد تولید ناخالص داخلی (GDP؛ مجموع ارزش کالاها و خدمات تولیدشده در اقتصاد) اضافه کرد. انتظار می‌رود عملکرد جدید تجارت، از یک فصل دیگر رشد دو رقمی GDP حمایت کند؛ زمانی که آمار GDP سه‌ماهه اول ۲۰۲۶ در پایان آوریل منتشر می‌شود.

ING پیش‌بینی رشد GDP در سه‌ماهه اول ۲۰۲۶ را از ۱۰.۲٪ به ۱۱.۵٪ (سال‌به‌سال) افزایش داد. همچنین پیش‌بینی رشد کل سال ۲۰۲۶ را از ۶.۷٪ به ۸.۲٪ (سال‌به‌سال) بالا برد.

این چشم‌انداز فرض می‌کند اگر تقاضای فناوری قوی بماند، افزایش قیمت انرژی قابل مدیریت است؛ اما کمبود عرضه انرژی می‌تواند تولید را تحت فشار بگذارد. این پیش‌بینی به اختلال محدود در عرضه انرژی وابسته است، از جمله تحولاتی که در هفته‌ها یا ماه‌های آینده درباره ایران رخ می‌دهد.

Positioning Ideas Ahead Of The Gdp Release

می‌توان خرید «اختیار خرید/کال آپشن (Call Option)» روی شاخص TAIEX را بررسی کرد؛ با این انتظار که بازار به آمار GDP واکنش مثبت نشان دهد. «اختیار معامله» نوعی قرارداد است که حق (نه الزام) خرید یا فروش یک دارایی را تا تاریخ مشخص می‌دهد و می‌تواند با سرمایه کمتر، در صورت حرکت مطلوب بازار سود بیشتری بسازد (اما ریسک از دست دادن کل مبلغ پرداختی هم وجود دارد). این شاخص از ابتدای سال تاکنون بیش از ۱۵٪ رشد کرده که عمدتاً تحت تأثیر بخش فناوری بوده؛ بخشی که اکنون ۸۴٪ صادرات را تشکیل می‌دهد. با توجه به اینکه پیش‌بینی‌های بازار بارها این رشد را کمتر برآورد کرده‌اند، اختیار معامله می‌تواند راهی برای بهره‌بردن از احتمال یک غافلگیری مثبت دیگر باشد.

مازاد تجاری جهش‌کرده و رسیدن آن به ۵۳.۰ میلیارد دلار در سه‌ماهه اول، پشتوانه‌ای برای دلار تایوان (TWD) است. می‌توان خرید «اختیار خرید TWD» یا «اختیار فروش روی جفت‌ارز USD/TWD (Put Option)» را با سررسید بعد از اعلام GDP در نظر گرفت. «جفت‌ارز USD/TWD» یعنی قیمت دلار آمریکا برحسب دلار تایوان؛ «پوت آپشن» حق فروش است و معمولاً زمانی سود می‌دهد که قیمت جفت‌ارز پایین بیاید (یعنی TWD تقویت شود). انتشار آمار اقتصادی قوی می‌تواند ورود سرمایه را بیشتر کند و ارزش TWD را در برابر دلار آمریکا بالا ببرد.

با این حال باید ریسک روشنِ قیمت انرژی را پوشش داد؛ ریسکی که به وضعیت ایران گره خورده است. تنش‌های ژئوپلیتیک (تنش‌های سیاسی-امنیتی بین کشورها) در ماه گذشته قیمت نفت برنت را از ۸۵ دلار به بالای ۹۲ دلار برای هر بشکه رسانده است. خرید «اختیار خرید با قیمت اعمال دور از قیمت جاری (Out-of-the-money Call)» روی «قراردادهای آتی نفت (Futures)» می‌تواند راهی کم‌هزینه‌تر برای محافظت از موقعیت‌های خوش‌بینانه نسبت به تایوان در برابر شوک احتمالی عرضه باشد. «قرارداد آتی» توافق خرید یا فروش در آینده با قیمت مشخص است و وقتی قیمت نفت ناگهان بالا می‌رود، می‌تواند ابزار پوشش ریسک باشد.

وابستگی سنگین اقتصاد به یک بخش نیز ریسکی است که باید رصد شود. با رشد سهم فناوری از صادرات از ۷۳.۲٪ در ۲۰۲۴ به ۸۴.۰٪ اکنون، هر افت مشخص در تقاضای جهانی «هوش مصنوعی (AI؛ سامانه‌های نرم‌افزاری که وظایف فکری را شبیه‌سازی می‌کنند)» یا نیمه‌هادی‌ها می‌تواند اثر منفی بزرگ‌تری از حد معمول بگذارد. این تمرکز، نگه‌داشتن بخشی از «اختیار فروش/پوت (Protective Put)» روی نام‌های بزرگ فناوری را توجیه می‌کند؛ حتی در چارچوب یک راهبرد کلیِ خوش‌بینانه.