گروه پژوهش DBS انتظار دارد «مرجع پولی سنگاپور» (MAS) در نشست ۱۴ آوریل، شیب باند سیاستی «نرخ مؤثر اسمی ارز» دلار سنگاپور (SGD NEER) را کمی به سمت بالا تنظیم کند. «باند سیاستی» یعنی محدوده‌ای که MAS اجازه می‌دهد نرخ ارز در آن نوسان کند و «شیب» یعنی سرعت تقویت یا تضعیف تدریجی دلار سنگاپور در طول زمان. این اقدام، کاهش شیبِ اجراشده در سال گذشته را معکوس می‌کند.

این انتظار بر پایه معامله‌شدن نفت برنت نزدیک ۱۰۰ دلار برای هر بشکه و حفظ‌شدن وضعیت صادرات است؛ عواملی که می‌تواند تمرکز را روی «تورم وارداتی» (افزایش قیمت کالاهای وارداتی به‌دلیل قیمت‌های جهانی یا نرخ ارز) بیشتر کند. همچنین انتظار می‌رود MAS پیش‌بینی‌های تورمی خود را به‌روزرسانی کند.

بازنگری‌های مورد انتظار در پیش‌بینی تورم

پیش‌بینی «تورم هسته» (تورم بدون اقلام بسیار پرنوسان مثل انرژی و خوراک) احتمالاً از ۱–۲٪ به ۱.۵–۲.۵٪ افزایش می‌یابد. پیش‌بینی «شاخص قیمت مصرف‌کننده-همه اقلام» (CPI؛ میانگین تغییر قیمت سبد کالا و خدمات مصرفی) نیز به‌دلیل افزایش قیمت انرژی احتمالاً بالاتر می‌رود.

MAS هم‌زمان با تصمیم سیاستی، برآورد اولیه تولید ناخالص داخلی فصل اول ۲۰۲۶ را منتشر می‌کند. انتظار می‌رود رشد تولید ناخالص داخلی ۵.۴٪ نسبت به سال قبل و ۱.۱٪- نسبت به فصل قبل (تعدیل‌شده فصلی؛ یعنی اثرات فصل‌ها از داده حذف شده) باشد؛ در حالی که در فصل چهارم ۲۰۲۵ این ارقام ۶.۳٪ و ۲.۱٪ بوده‌اند.

ما انتظار داریم مرجع پولی سنگاپور در ۱۴ آوریل با اندکی افزایش شیب باند سیاستی SGD NEER، سیاست را انقباضی‌تر کند. هدف این است که دلار سنگاپور با سرعتی بیشتر، اما همچنان ملایم، تقویت شود تا با افزایش قیمت‌ها مقابله شود.

اولویت سیاستی به سمت مهار تورم وارداتی رفته است؛ به‌ویژه با توجه به اینکه قیمت نفت برنت در طول فصل نزدیک ۱۰۰ دلار برای هر بشکه باقی مانده است. داده‌های اخیر نیز از این رویکرد حمایت می‌کند: «صادرات داخلیِ غیرنفتی» سنگاپور در مارس ۲۰۲۶ (صادرات کالاهای تولید داخل به‌جز نفت) با رشد ۴.۵٪ افزایش یافت و نشان می‌دهد اقتصاد می‌تواند ارز قوی‌تر را تحمل کند. این موضوع به بانک مرکزی فضای بیشتری می‌دهد تا روی کنترل تورم تمرکز کند.

پیامدهای معاملاتی برای دلار سنگاپور

برای معامله‌گران «ابزارهای مشتقه» (قراردادهای مالی که ارزششان از یک دارایی پایه مثل ارز یا نرخ بهره گرفته می‌شود)، این چشم‌انداز به معنی آماده‌شدن برای تقویت دلار سنگاپور در برابر ارزهایی مانند دلار آمریکا است. می‌توان خرید «اختیار خرید» (Call Option؛ حق خرید ارز با قیمت مشخص تا زمان معین) روی SGD را در نظر گرفت، چون بیانیه «انقباضی» یا «سخت‌گیرانه» (Hawkish؛ یعنی تمایل به افزایش ارزش ارز/نرخ‌ها برای مهار تورم) می‌تواند به تقویت ارز منجر شود. از نظر تاریخی، پس از انقباض غیرمنتظره سیاست MAS در ۲۰۲۲، SGD در سه ماه بعد در برابر USD به‌طور محسوسی تقویت شد.

برآورد اولیه قوی تولید ناخالص داخلی فصل اول ۲۰۲۶ که انتظار داریم ۵.۴٪ نسبت به سال قبل باشد، این تصمیم انقباضی را توجیه می‌کند. هرچند این عدد نسبت به اواخر ۲۰۲۵ کمتر است، اما نشان می‌دهد اقتصاد همچنان وضعیت خوبی دارد. بنابراین استفاده از «قراردادهای فوروارد» (Forward؛ قرارداد خرید/فروش ارز در آینده با نرخ از پیش تعیین‌شده) برای گرفتن «موقعیت خرید» (Long؛ سود بردن از افزایش ارزش) روی SGD پیش از نشست می‌تواند مفید باشد.

این تغییر سیاستی احتمالاً به افزایش «نرخ‌های بهره داخلی» هم فشار وارد می‌کند. معامله‌گران باید انتظار رشد «میانگین نرخ شبانه سنگاپور» (SORA؛ نرخ مرجع معاملات کوتاه‌مدت شبانه) را داشته باشند. موقعیت‌گیری از طریق «سوآپ نرخ بهره» (Interest Rate Swap؛ قرارداد تعویض جریان پرداخت بهره ثابت و شناور) می‌تواند سودده باشد، چون تورم هسته مارس (۲.۱٪) نیز افزایش نرخ‌ها را توجیه می‌کند.

«نوسان ضمنی» (Implied Volatility؛ میزان نوسانی که بازار از قیمت اختیارها برای آینده برآورد می‌کند) در اختیارهای SGD احتمالاً تا زمان اعلام تصمیم بالا می‌ماند. عامل کلیدی، افزایش پیش‌بینی رسمی تورم از سوی MAS است. ارتقای پیش‌بینی تورم هسته به بازه ۱.۵–۲.۵٪ این چرخش انقباضی را تأیید می‌کند و احتمالاً قدرت دلار سنگاپور را در هفته‌های بعد حفظ خواهد کرد.