بیکر هیوز اعلام کرد تعداد دکلهای حفاری نفت در آمریکا به ۴۱۱ دستگاه رسیده است. رقم قبلی ۴۰۹ دستگاه بود.
این یعنی ۲ دکل بیشتر. این آمار مربوط به دکلهای حفاری نفت در ایالات متحده است.
افزایش جزئی تعداد دکلهای نفت آمریکا
تعداد دکلهای حفاری نفت آمریکا به ۴۱۱ رسیده است؛ افزایشی کوچک که ادامهی روند آهسته صعودی را نشان میدهد. این موضوع میتواند به این معنا باشد که تولیدکنندگان با قیمتهای فعلی احساس اطمینان بیشتری دارند و بهتدریج فعالیت را بیشتر میکنند. این رشد محدود میتواند به افزایش عرضه (نفت قابل عرضه به بازار) در ماههای آینده منجر شود.
این داده با چشمانداز اخیر اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA؛ نهاد رسمی آمار و تحلیل انرژی آمریکا) در مارس ۲۰۲۶ همراستا است؛ چشماندازی که رشد تدریجی تولید نفت خام آمریکا را تا حدود ۱۳.۴ میلیون بشکه در روز در نیمه دوم سال پیشبینی کرده بود. افزایش واقعی دکلها به این پیشبینیها اعتبار بیشتری میدهد و باعث میشود بازار این انتظار را جدیتر در قیمتها لحاظ کند. چنین رشد آرامی در عرضه، برای قراردادهای سهماهه سوم و چهارم اهمیت دارد (منظور قراردادهای تحویل در آینده است).
در بخش زیادی از سال ۲۰۲۵ تعداد دکلها تقریباً ثابت مانده بود، چون شرکتهای حفاری بهجای افزایش تولید، بر «انضباط سرمایهای» تمرکز داشتند (یعنی خرجکرد محتاطانه و محدود کردن سرمایهگذاری برای کنترل هزینه و بدهی). بعد از یک سال تمرکز بر بازگرداندن نقدینگی به سهامداران، این افزایش تدریجی میتواند نشانه تغییر آرام در سیاست شرکتها باشد. به نظر میرسد انگیزه حفاری در حوضه پرمین دوباره در حال برگشت است (حوضه پرمین یکی از بزرگترین مناطق تولید نفت شیل در آمریکاست؛ نفت شیل یعنی نفتی که از سنگهای رسی/شیل با روشهای حفاری و شکست هیدرولیکی استخراج میشود).
پیامدها برای قیمتها و نوسان
آهسته و قابل پیشبینی بودن این رشد میتواند نوسان بازار را هم محدود نگه دارد. این نگاه البته فرض میکند رویدادهای غیرمنتظره سیاسی-امنیتی از سوی اوپکپلاس (ائتلاف اوپک و متحدانش مانند روسیه برای مدیریت عرضه نفت) یا سایر نقاط پرتنش، تعادل فعلی بازار را به هم نریزد.
