کانادا در ماه مارس ۱۴ هزار شغل اضافه کرد و نرخ بیکاری روی ۶.۷٪ ثابت ماند. شرایط بازار کار نسبت به گزارش‌های قبلی کمی بهتر شد.

رشد دستمزد برای کارکنان دائمی (یعنی افرادی با قرارداد پایدار و نه موقت) قوی‌تر شد و ساعت‌های کارکرد هم بالا رفت. این موارد نشان می‌دهد پرداختی‌ها و میزان فعالیت در بازار کار محکم‌تر شده است.

پیامدها برای سیاست بانک مرکزی کانادا

شاخص‌های «تورم هسته» (یعنی تورمی که اقلام پرنوسان مثل انرژی و مواد غذایی از آن حذف می‌شود تا روند اصلی قیمت‌ها دیده شود) اخیراً کندتر شده و برخی نشانه‌های دیگر از دستمزد هم ضعیف‌تر بوده‌اند. بنابراین انتظار نمی‌رود داده‌های بازار کار مارس، به شکل معنادار انتظارات از تصمیم بعدی بانک مرکزی کانادا یا قیمت‌گذاری نرخ‌ها در کوتاه‌مدت را تغییر دهد.

قیمت انرژی و تحولات ژئوپلیتیک (رویدادهای سیاسی و امنیتی بین کشورها که روی اقتصاد اثر می‌گذارد) همچنان محرک‌های اصلی مسیر سیاست‌گذاری در کوتاه‌مدت هستند. بالا رفتن هزینه انرژی می‌تواند فشار تورمی را در بخش‌های دیگر هم بیشتر کند و در این صورت، رشد سریع‌تر دستمزد را نمی‌توان نادیده گرفت.

موقعیت‌گیری بازار و راهبردهای نوسان

با وجود این تورم، بازار کار در یک سال گذشته نرم‌تر شده و داده‌های اخیر نشان می‌دهد نرخ بیکاری تا ۶.۲٪ بالا رفته است. این وضعیت بانک مرکزی کانادا را در موقعیت دشواری قرار می‌دهد: از یک طرف اقتصاد کندتر می‌شود و از طرف دیگر فشار قیمت‌ها پایین نمی‌آید. این موضوع احتمال تصمیم غیرمنتظره در نشست‌های پیش رو را بیشتر می‌کند.

برای معامله‌گران «مشتقه» (ابزارهای مالی مثل اختیار معامله و قراردادهای آتی که ارزششان از دارایی یا نرخ دیگر گرفته می‌شود)، این یعنی راهبردهایی که از افزایش نوسان سود می‌برند می‌تواند در هفته‌های آینده مفید باشد. معامله «استرادل» یا «استرنگل» (روش‌هایی با اختیار خرید و فروش که وقتی بازار حرکت بزرگ دارد سود می‌دهند) روی ابزارهایی که به تصمیم‌های نرخ بهره بانک مرکزی کانادا وابسته‌اند، می‌تواند راهی برای آماده بودن در برابر حرکت بزرگ‌تر از انتظار بازار باشد؛ به‌خصوص وقتی بازار کاهش نرخ را قیمت‌گذاری کرده اما ممکن است به موقع اتفاق نیفتد.

هشدار سال گذشته درباره سرایت قیمت انرژی به تورم گسترده‌تر امروز هم مهم است. وقتی قیمت نفت خام WTI (نفت شاخص آمریکا) بالای ۸۵ دلار برای هر بشکه می‌ماند، این فشار کار بانک را برای کاهش نرخ سخت‌تر می‌کند. از نظر تاریخی، بالا ماندن هزینه انرژی حتی وقتی بخش‌های دیگر اقتصاد کند می‌شد، جلوی کاهش نرخ را گرفته است.

بنابراین، به نظر ما معامله‌گران باید به استفاده از «سوآپ نرخ بهره» (قراردادی برای مبادله پرداخت‌های نرخ ثابت و شناور) و «قراردادهای آتی» (قرارداد خرید/فروش در آینده با قیمت مشخص) فکر کنند تا روی ماندن نرخ‌ها در سطح بالا برای مدت طولانی‌تر از انتظار فعلی بازار موقعیت بگیرند. «مخالفت با کاهش‌های کوتاه‌مدت منحنی نرخ» (یعنی شرط‌بندی بر اینکه نرخ‌های نزدیک‌تر به زمان حاضر به آن اندازه که بازار می‌گوید پایین نمی‌آید) که هنوز چند نوبت کاهش نرخ را برای امسال در قیمت‌ها نشان می‌دهد، راهبرد محتاطانه‌تری به نظر می‌رسد. مبنای این معامله این است که تورم پایدار و هزینه انرژی بانک را مجبور می‌کند شروع کاهش نرخ را عقب بیندازد.