شاخص دلار آمریکا (DXY) کمی پایین‌تر از ۹۹.۰ معامله می‌شود و اگر یک توافق صلح پایدار در خاورمیانه حاصل شود و عبور کشتی‌ها از تنگه هرمز به روال عادی برگردد، احتمال افت بیشتر هم وجود دارد.

تمرکز بازار روی انتشار شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) آمریکا برای ماه مارس است. انتظار می‌رود CPI کل (تورم «سرفصل» یعنی تورمی که همه اقلام از جمله انرژی و خوراکی را دربر می‌گیرد) با رشد ۰.۹ واحد درصدی به ۳.۴٪ در مقیاس سالانه برسد. تورم هسته (Core CPI؛ یعنی تورمی که اقلام پرنوسان مثل انرژی و مواد غذایی را کنار می‌گذارد تا روند پایدارتر قیمت‌ها دیده شود) طبق پیش‌بینی از ۰.۲٪ به ۰.۳٪ در مقیاس ماهانه افزایش می‌یابد.

تمرکز فدرال رزرو بر تورم هسته

انتظار می‌رود فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) روی اثرات «مرحله دوم» افزایش قیمت انرژی تمرکز کند؛ یعنی وقتی گرانی انرژی بعد از چند ماه از مسیر هزینه حمل‌ونقل و تولید، به قیمت کالاها و خدمات دیگر هم سرایت می‌کند و در تورم هسته دیده می‌شود. گزارش CPI به‌تنهایی احتمالاً قیمت‌گذاری بازار درباره تصمیم‌های فدرال رزرو (انتظارات معامله‌گران از مسیر نرخ بهره) را تغییر نمی‌دهد، مگر اینکه تورم خیلی بالاتر از پیش‌بینی‌ها باشد.

تورم بالاتر می‌تواند وارد سیاست داخلی آمریکا هم بشود؛ برخی جمهوری‌خواهان با جنگ و بالا رفتن قیمت بنزین مخالفت می‌کنند. این موضوع می‌تواند فشار بر رئیس‌جمهور دونالد ترامپ را برای پیگیری توافق صلح افزایش دهد.

با داغ شدن خبرهای تورم، ادامه ضعف کوتاه‌مدت دلار ممکن است سخت‌تر شود. با این حال، تحولات خاورمیانه همچنان عامل اصلی نوسان‌های کوتاه‌مدت دلار آمریکا توصیف می‌شود.

با نگاه به تحلیل سال ۲۰۲۵ می‌بینیم محرک‌های اصلی امروز هم همان‌هاست: تنش‌های ژئوپلیتیک (ریسک‌های سیاسی-امنیتی بین کشورها) و تورم. آن زمان تمرکز روی توافق احتمالی صلح خاورمیانه و اثر آن بر دلار بود. این چارچوب هنوز هم برای ارزیابی بازار مفید است.

محرک‌های امروز بازار و چیدمان‌های معاملاتی

در حالی‌که تنگه هرمز آرام‌تر است، اکنون ریسک‌های پایدار ناشی از رودررویی‌های دریایی در دریای چین جنوبی دیده می‌شود. این تنش‌ها مثل گذشته، از دلار به‌عنوان «دارایی امن» (پناهگاه سرمایه در زمان بحران) حمایت کرده و اجازه افت زیاد نداده است. داده‌های اخیر اداره دریانوردی آمریکا نشان می‌دهد حق بیمه حمل‌ونقل دریایی در آن منطقه طی فصل گذشته ۵٪ افزایش یافته که نشانه نگرانی بازار است.

بر خلاف شتاب ملایم تورم هسته که در ۲۰۲۵ دنبال می‌شد، چالش امروز «تورم چسبنده» است؛ یعنی تورمی که به‌راحتی پایین نمی‌آید. گزارش مارس ۲۰۲۶ نشان داد تورم هسته روی ۳.۱٪ ثابت مانده و مانع از آن شده که فدرال رزرو سیگنال روشن برای تغییر سیاست به سمت انبساطی‌تر بدهد (رویکرد «کبوترانه» یعنی تمایل به کاهش نرخ بهره و حمایت از رشد). در نتیجه، انتظار بازار برای کاهش نرخ بهره در نیمه دوم سال همچنان قطعی نیست.

این وضعیت توضیح می‌دهد چرا شاخص دلار مثل دوره خوش‌بینی ۲۰۲۵ زیر ۹۹.۰ نمانده است. امروز DXY نزدیک ۱۰۴.۵ قوی مانده و این قدرت نشان می‌دهد بازار نرخ‌های بهره آمریکا را برای مدت طولانی‌تری بالا می‌بیند، نسبت به سایر اقتصادهای بزرگ.

برای معامله‌گران بازار مشتقه (ابزارهایی مثل اختیار معامله و قراردادهای آتی که ارزش‌شان از دارایی پایه می‌آید)، این فضا یعنی باید برای نوسان بالا آماده بود، نه یک روند یک‌طرفه. راهبردهایی مثل «استرَنگل خرید» روی جفت‌ارزهای اصلی مثل EUR/USD می‌تواند جذاب باشد؛ استرنگل یعنی هم‌زمان خرید اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت‌های اعمال متفاوت تا از حرکت بزرگ در هر جهت سود ببرد (مثلاً با غافلگیری فدرال رزرو یا شعله‌ور شدن تنش ژئوپلیتیک). شاخص نوسان ارز Cboe (EUVIX) به ۷.۸ رسیده که یعنی بازار نوسان بیشتری را پیش‌خور کرده است.

با توجه به داده‌های تورمی آمریکا، یک معامله تاکتیکی می‌تواند خرید اختیار خرید کوتاه‌مدت روی صندوق Invesco DB U.S. Dollar Index Bullish Fund (UUP) باشد. این کار در صورت عقب افتادن کاهش نرخ‌ها توسط فدرال رزرو، از رشد دلار سود می‌دهد و ریسک نزولی را به «حق بیمه» پرداختی (هزینه خرید اختیار) محدود می‌کند. با توجه به اینکه DXY در ۱۰۴.۵ به مقاومت رسیده (سطحی که عبور از آن سخت است)، چنین موقعیتی از شکست رو به بالا و حرکت به سمت ۱۰۵.۵۰ (سقف‌های اواخر سال گذشته) منتفع می‌شود.