شاخص قیمت «مخارج مصرف شخصی» (PCE) آمریکا در ماه فوریه نسبت به ماه قبل ۰.۴٪ افزایش یافت. این رقم با پیشبینی ۰.۴٪ برابر بود.
این گزارش تغییر ماهانه قیمتهای مصرفکننده را بر اساس معیار PCE نشان میدهد. این شاخص یکی از ابزارهای اصلی برای دنبالکردن روند «تورم» (افزایش عمومی قیمتها) در طول زمان است.
تورم همچنان سرسخت است
دادههای PCE ماه فوریه که مطابق انتظار ۰.۴٪ منتشر شد، دیگر موضوع تازهای نیست. چون بازار از قبل این عدد را در قیمتها لحاظ کرده بود، واکنش فوری زیادی ندیدیم و حالا توجه باید به دادههای جدیدتر برود. نکته اصلی این است که تورم به آن سرعتی که بسیاری امیدوار بودند، کاهش پیدا نمیکند.
مهمتر اینکه گزارش اشتغال ماه مارس که هفته گذشته منتشر شد نشان داد اقتصاد بیش از ۲۸۰ هزار شغل ایجاد کرده است؛ نشانهای از تداوم قدرت اقتصاد. این بازار کار قوی، همراه با تورمِ سرسختی که در گزارش PCE فوریه دیده شد، مسیر «فدرال رزرو» (بانک مرکزی آمریکا) را پیچیدهتر میکند. به نظر ما این شرایط احتمال «کاهش قریبالوقوع نرخ بهره» را ضعیفتر میکند.
در نتیجه، میبینیم احتمال کاهش نرخ بهره در ماه ژوئن به زیر ۵۰٪ افت کرده؛ کاهش قابلتوجهی نسبت به چند هفته قبل. معاملهگران «آتی و سواپ نرخ بهره» (قراردادهای مالی برای شرطبندی/پوشش ریسک روی مسیر نرخهای بهره) باید خود را با سناریوی «نرخهای بالا برای مدت طولانیتر» هماهنگ کنند و ممکن است بخشی از شرطبندیهای قبلی روی «کاهش سریع سیاست انقباضی/آسانسازی» (کمکردن فشار سیاست پولی از طریق پایین آوردن نرخ بهره) در تابستان را ببندند. بازده اوراق خزانهداری ۲ساله (سود سالانهای که بازار از نگهداری اوراق ۲ساله دولت آمریکا انتظار دارد و به سیاست فدرال رزرو حساس است) نیز این موضوع را نشان داده و دوباره بالای ۴.۷۰٪ رفته است.
این افزایش عدمقطعیت باعث بالا رفتن «نوسان ضمنی» (انتظار بازار از میزان نوسان آینده که در قیمت «اختیار معامله» منعکس میشود) شده و شاخص VIX (شاخص ترس بازار که نوسان مورد انتظار بازار سهام آمریکا را نشان میدهد) از کفهای خود آرامآرام بالاتر آمده و نزدیک ۱۶ قرار گرفته است. این یعنی «استراتژیهای اختیار معامله» که از نوسان قیمت سود میبرند، مثل «لانگ استرادل» یا «استرَنگِل» (خرید همزمان اختیار خرید و فروش برای سود بردن از حرکت بزرگ قیمت، بدون نیاز به حدس جهت حرکت) در اطراف انتشار بعدی CPI و نشست FOMC (کمیته بازار آزاد فدرال؛ نهاد تصمیمگیر نرخ بهره) میتواند جذاب باشد. در عمل، هزینهای میدهیم تا از دودلی بازار درباره حرکت بعدی فدرال رزرو بهره ببریم.
درسهایی از تاریخ نزدیک
اگر به عقب نگاه کنیم، الگوی مشابهی را در اواخر ۲۰۲۵ دیدیم؛ زمانی که خوشبینی اولیه برای کاهش نرخ بهره با چند گزارش تورمیِ سرسخت کمرنگ شد. آن دوره نشان داد آخرین مرحله برای رساندن تورم به ۲٪ سختترین بخش است. تجربه تاریخی میگوید نباید خیلی زود روی کاهش نرخ بهره موقعیتگیری کنیم.
