قیمت طلا در امارات متحده عربی در روز پنج‌شنبه، بر اساس داده‌های FXStreet، تقریباً بدون تغییر بود. قیمت هر گرم طلا ۵۵۷.۴۴ درهم ثبت شد، در حالی‌که روز چهارشنبه ۵۵۷.۳۷ درهم بود.

قیمت طلا به ازای هر تولا (واحد وزن رایج در جنوب آسیا، حدود ۱۱.۶۶ گرم) ۶,۵۰۱.۸۴ درهم بود که نسبت به ۶,۵۰۱.۱۱ درهم در روز قبل افزایش جزئی داشت. سایر قیمت‌های اعلام‌شده شامل ۵,۵۷۴.۳۸ درهم برای ۱۰ گرم و ۱۷,۳۳۸.۲۰ درهم به ازای هر اونس تروا (واحد استاندارد بازارهای جهانی برای فلزات گران‌بها، حدود ۳۱.۱۰ گرم) بود.

Uae Gold Price Snapshot

FXStreet قیمت جهانی طلا را با استفاده از نرخ USD/AED (نرخ تبدیل دلار آمریکا به درهم) و واحدهای محلی به درهم تبدیل می‌کند. این ارقام روزانه در زمان انتشار به‌روزرسانی می‌شوند و صرفاً جنبه مرجع دارند، زیرا قیمت‌های محلی ممکن است کمی متفاوت باشد.

طلا از دیرباز به‌عنوان «ذخیره ارزش» (دارایی‌ای که معمولاً ارزش خود را در زمان حفظ می‌کند) و «وسیله مبادله» (ابزاری برای خریدوفروش) استفاده شده و در صنعت جواهرات هم کاربرد دارد. همچنین معمولاً به‌عنوان دارایی «امن» (Safe-haven؛ دارایی‌ای که در زمان بحران‌ها تقاضای بیشتری پیدا می‌کند) و پوشش در برابر «تورم» (افزایش عمومی قیمت‌ها) و «ضعف ارز» (کاهش ارزش پول ملی) به کار می‌رود.

بانک‌های مرکزی بیشترین ذخایر طلا را در اختیار دارند و ممکن است برای «متنوع‌سازی ذخایر» (کاهش وابستگی به یک دارایی یا ارز) اقدام به خرید طلا کنند. این نهادها در سال ۲۰۲۲ در مجموع ۱,۱۳۶ تن طلا به ارزش حدود ۷۰ میلیارد دلار به ذخایر خود افزودند که بالاترین رقم سالانه ثبت‌شده بود؛ چین، هند و ترکیه ذخایر خود را افزایش دادند.

قیمت طلا اغلب روندی «معکوس» با دلار آمریکا و اوراق خزانه‌داری آمریکا دارد (یعنی با تقویت آن‌ها، طلا معمولاً افت می‌کند)، و همچنین ممکن است با رشد بازار سهام کاهش یابد. قیمت‌ها می‌توانند از عوامل ژئوپلیتیک (تنش‌های سیاسی-امنیتی بین کشورها)، نگرانی از رکود (افت گسترده فعالیت اقتصادی)، نرخ‌های بهره و قدرت دلار آمریکا اثر بگیرند.

Drivers And Strategy Outlook

با توجه به تثبیت قیمت طلا نزدیک سقف‌های تاریخی، این وضعیت می‌تواند دوره‌ای از «استراحت و نوسان محدود» (consolidation؛ حرکت رفت‌وبرگشتی قیمت پیش از حرکت بعدی) پیش از احتمال رشد دوباره باشد. نقش طلا به‌عنوان دارایی امن، حمایت قابل‌توجهی ایجاد کرده و یک پایه قیمتی برای حرکت‌های بعدی ساخته است. معامله‌گران بازار «مشتقات» (ابزارهای مالی مثل قراردادهای اختیار معامله و آتی که ارزششان از دارایی پایه می‌آید) بهتر است این ثبات را نه بی‌جهتی بازار، بلکه افزایش فشار و حساسیت بازار بدانند.

محرک اصلی طلا در هفته‌های آینده تغییر انتظارات درباره نرخ بهره آمریکا و اثر آن بر دلار خواهد بود. پس از گزارش تورم مارس ۲۰۲۶ که کمی کمتر از انتظار بود و نشان داد «شاخص قیمت مصرف‌کننده» (CPI؛ معیار سنجش تغییر قیمت کالاها و خدمات مصرفی) به ۲.۹٪ رسیده، احتمال کاهش نرخ بهره در تابستان از سوی فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) به بیش از ۶۰٪ افزایش یافته است. این چشم‌انداز به دلار آمریکا فشار می‌آورد و با توجه به رابطه معکوس دلار و طلا، جذابیت فلز زرد را بالا می‌برد.

همچنین خرید مداوم بانک‌های مرکزی را زیر نظر داریم که همچنان نقش «کف قیمتی» (سطحی که قیمت معمولاً پایین‌تر از آن نمی‌ماند) را برای طلا بازی می‌کند. پس از خریدهای رکوردی در بخش زیادی از ۲۰۲۵، داده‌های جدید نشان می‌دهد بانک‌های مرکزی بازارهای نوظهور، به‌ویژه بانک مرکزی چین (People’s Bank of China)، در مارس ۲۰۲۶ حدود ۲۵ تن دیگر به ذخایر خود افزوده‌اند. این تقاضای پیوسته از سوی خریداران بزرگ که کمتر به قیمت حساس‌اند، نشانه‌ای مثبت برای روند صعودی است.

بی‌ثباتی ژئوپلیتیک نیز عامل مهم دیگری است که از طلا حمایت می‌کند و یادآور تنش‌هایی است که در اواخر ۲۰۲۵ بازارها را متلاطم کرد. افزایش دوباره تنش‌ها در مسیرهای مهم حمل‌ونقل دریایی جهان باعث می‌شود سرمایه‌گذاران به سمت دارایی‌های امن حرکت کنند؛ نقشی که طلا در دوره‌های پرتنش معمولاً خوب ایفا کرده است. هرگونه تشدید این درگیری‌ها احتمالاً به «فرار به دارایی‌های باکیفیت» (Flight to quality؛ حرکت سرمایه به سمت دارایی‌های کم‌ریسک‌تر) منجر می‌شود و به نفع قیمت طلا تمام خواهد شد.

با توجه به این عوامل، به نظر می‌رسد استفاده از «اختیار معامله» (Options؛ قراردادی که حق خرید یا فروش دارایی را با قیمت مشخص تا تاریخ معین می‌دهد، بدون اجبار) برای ساخت موقعیت‌های صعودی، رویکرد محتاطانه‌تری باشد. افزایش توجه به «اختیار خرید» (Call option؛ قراردادی برای حق خرید) و «اسپرد صعودی اختیار خرید» (Bull call spread؛ خرید یک اختیار خرید و فروش اختیار خرید دیگر در قیمت بالاتر برای کاهش هزینه و محدود کردن سود) برای سررسیدهای ژوئن و ژوئیه ۲۰۲۶ دیده می‌شود، با هدف قیمت‌های اعمال (Strike price؛ قیمت تعیین‌شده در قرارداد) ۲,۵۰۰ دلار و بالاتر. این روش به معامله‌گر اجازه می‌دهد برای رشد احتمالی آماده باشد و هم‌زمان ریسک خود را در بازاری که به داده‌های اقتصاد کلان حساس است، مشخص و محدود کند.