فشار ناشی از نفت بر بازار ارز آسیا
MUFG این ضعف را به حساسیت اقتصادهای آسیاییِ واردکننده نفت نسبت به هزینه انرژی و «ریسکگریزی» بازار نسبت میدهد (Risk sentiment: تمایل بازار به پذیرش ریسک یا فرار از ریسک). این بانک میگوید ثبات گستردهتر ارزهای منطقه به کاهش تنشهای ژئوپلیتیک (Geopolitical de-escalation: پایین آمدن تنش سیاسی-نظامی میان کشورها) و پایین آمدن قیمت نفت یا کاهش بازدهی اوراق آمریکا وابسته است. این بانک همچنین به افزایش ریسک تورم در سراسر آسیا بهدلیل قیمت انرژی و اثرات بعدی (Second-round effects: موجهای بعدی گرانی که از انرژی به حملونقل و غذا سرایت میکند) اشاره میکند. MUFG به سهم بالای غذا در شاخص قیمت مصرفکننده (CPI: شاخص میانگین قیمت کالاها و خدمات مصرفی) اشاره میکند که در تایلند، هند، ویتنام و فیلیپین بیش از ۳۰٪ است. MUFG اضافه میکند نشانههایی مثل بازگشایی تنگه هرمز یا روشنتر شدن مسیر پایان درگیری میتواند باعث بازنگری بازار شود. همچنین میگوید تابآوری یوان چین (CNY) به آرامتر شدن بازار منطقه کمک میکند.موقعیتگیری معاملاتی و پوشش ریسک
اثر این وضعیت در بازار انرژی و بازار بدهی هم دیده میشود. طبق گزارشهای اخیر EIA (اداره اطلاعات انرژی آمریکا)، قراردادهای آتی نفت برنت (Brent futures: قرارداد خرید/فروش نفت در آینده با قیمت مشخص) نزدیک ۱۱۵ دلار برای هر بشکه پایدار ماندهاند. این موضوع به بالا رفتن بازده اوراق ۱۰ساله خزانهداری آمریکا (U.S. 10-year Treasury: اوراق بدهی دولتی آمریکا با سررسید ۱۰ سال) تا ۴.۸۵٪ کمک کرده، چون نگرانی تورم باعث میشود فدرال رزرو (Federal Reserve: بانک مرکزی آمریکا) نشانهای از کاهش نرخ بهره ندهد. نتیجه طبیعی این بازدهی بالاتر و تقاضای «پناهگاه امن» (Safe-haven demand: خرید داراییهای کمریسک در زمان بحران) دلار قویتر است. ارزهایی که به قیمت نفت خیلی حساساند از زمان شدت گرفتن درگیری در اواخر ۲۰۲۵ آسیب بیشتری دیدهاند. وون کره نزدیک ۱۴۵۰ در برابر دلار معامله میشود؛ سطحی که از بحران مالی ۲۰۰۸ بهطور پایدار دیده نشده بود. همچنین بات تایلند و پزوی فیلیپین از ابتدای سال بیش از ۴٪ افت کردهاند که آسیبپذیری آنها را نشان میدهد. برای معاملهگران، این یعنی احتمال ادامه قدرت دلار آمریکا در برابر این ارزها. خرید «اختیار خرید دلار» (USD call option: حق خرید دلار با قیمت مشخص تا تاریخ معین) در برابر سبدی از KRW، THB و PHP راهی است تا از افت بیشتر سود بگیرند و ریسک از قبل مشخص باشد (Defined risk: زیان محدود به مبلغی که برای اختیار پرداخت میشود). این با دیدگاهی همراستا است که فشار بیرونی در هفتههای پیشرو عامل اصلی خواهد بود. دادههای تورمی منطقه هم این ریسکها را تأیید میکند؛ گزارش اخیر اداره آمار فیلیپین نشان میدهد تورم مارس به ۵.۲٪ نسبت به سال قبل رسیده است (Year-over-year: مقایسه با همان ماه در سال گذشته). این فشار قیمت، که از انرژی و غذا میآید، توان بانکهای مرکزی آسیا را برای آسانگیری پولی (Monetary easing: پایین آوردن نرخ بهره یا تزریق پول برای حمایت از اقتصاد) محدود میکند و برای ارزهایشان شرایط سختتری میسازد. با توجه به تنشهای بالا پیرامون تنگه هرمز، نگه داشتن موقعیت خرید در مشتقات نفتی (Oil derivatives: ابزارهای مالی وابسته به قیمت نفت مثل قرارداد آتی و اختیار معامله) میتواند پوشش ریسک باشد. «اختیار خرید» روی WTI یا برنت (WTI: نفت خام شاخص آمریکا) میتواند در صورت اختلال بیشتر در جریان انرژی، امکان سود از رشد قیمت را بدهد. الگوی شوکهای انرژی که به کندی اقتصاد جهانی میانجامد، مشابه دهه ۱۹۷۰، یک ریسک تاریخی است که باید در نظر گرفت. یوان چین همچنان تکیهگاه نسبی ثبات در منطقه است. یک راهبرد احتمالی «معامله جفتی» (Pair trade: خرید یک دارایی و همزمان فروش دارایی دیگر برای تمرکز روی تفاوت عملکرد) است؛ مثل خرید یوان خارج از چین (CNH: یوانِ قابل معامله در بازارهای خارج از سرزمین اصلی) در برابر وون کره (KRW). این موقعیت، مقاومت مدیریتشده یوان را از حساسیت بیشتر وون نسبت به ریسک بازار و قیمت انرژی جدا میکند.
همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید
