دلار کانادا (CAD) در دو هفته‌ی گذشته، هم‌زمان با درگیری ایران و در کنار ورود پیوسته‌ی سرمایه، از بهترین ارزهای گروه G10 بود. نشانه‌های بهبود تا اواخر فوریه دیده شد؛ احتمالاً به «متعادل‌سازی سبد» (یعنی تنظیم دوباره وزن دارایی‌ها در پرتفوی سرمایه‌گذاران) مربوط بود و این توجه همچنان ثابت مانده است. میانگین جریان ورودی از ابتدای سال آن +0.07 است و نوعی «حاشیه امن» (یعنی ضربه‌گیر در برابر خروج سرمایه) ایجاد می‌کند، اما پیش از تصمیم بانک مرکزی کانادا (BoC)، «موقعیت‌گیری» بازار محتاطانه به نظر می‌رسد. فروش USD/CAD (یعنی معامله‌گران دلار آمریکا می‌فروشند و دلار کانادا می‌خرند تا نرخ پایین بیاید) از خرید مستقیم CAD بیشتر است؛ این بیشتر به «پوشش ریسک» (هج؛ یعنی کم‌کردن ریسک نوسان با معامله‌ی محافظتی) اشاره دارد تا تقاضای گسترده برای CAD. میانگین کل ورود سرمایه به CAD +0.07 است، در حالی که برای CAD در برابر USD عدد 0.18 گزارش شده است. برای بستن این فاصله، باید فروش سنگین CAD در «جفت‌های متقاطع» (یعنی جفت‌ارزهایی که دلار آمریکا در آن‌ها نیست، مثل CAD/JPY) رخ بدهد. در برابر ارزهای G10 با «بازده بالاتر» (یعنی نرخ بهره بالاتر) و ارزهای بازارهای نوظهور، فعالیت روی CAD «متمرکز بر معامله انتقالی» توصیف می‌شود (Carry؛ یعنی قرض‌گرفتن/فروش ارزی با بهره پایین‌تر و خرید ارزی با بهره بالاتر برای سود از اختلاف بهره)، که به‌واسطه‌ی «نقدشوندگی» CAD (یعنی امکان خریدوفروش سریع با هزینه کم) و آسانی مدیریت آن پشتیبانی می‌شود. تمرکز اصلی روی بانک مرکزی کانادا است که با مجموعه‌ای متفاوت از مشکلات نسبت به سال قبل روبه‌روست. با ثابت‌ماندن تولید ناخالص داخلی (GDP؛ یعنی ارزش کل کالا و خدمات تولیدشده) در سه‌ماهه چهارم 2025 و داده‌های ژانویه که انقباض 0.1% اقتصادی را نشان می‌دهد، فشار برای بررسی کاهش نرخ بهره در BoC بیشتر شده است. با اینکه آخرین عدد شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI؛ یعنی معیار تورم قیمت‌های مصرفی) 2.9% و هنوز کمی بالا است، اقتصاد ضعیف‌تر به روایت غالب بازار تبدیل می‌شود. این با وضعیت آمریکا متفاوت است؛ جایی که به نظر می‌رسد بانک مرکزی آمریکا (فدرال رزرو) مسیر آهسته‌تری برای آسان‌تر کردن سیاست پولی دارد. این اختلاف می‌تواند مانعی برای دلار کانادا باشد که در همین زمان سال قبل وجود نداشت. برای معامله‌گران «قراردادهای مشتقه» (Derivatives؛ ابزارهایی مثل اختیار معامله و قرارداد آتی که ارزششان از دارایی پایه می‌آید)، این شرایط به راهبردهایی اشاره می‌کند که از بالا رفتن نرخ USD/CAD سود می‌برند. زاویه انرژی که سال قبل کمی حمایت ایجاد کرده بود، هنوز هست و نفت خام WTI (نفت شاخص آمریکا) نزدیک 82 دلار برای هر بشکه ثابت مانده است. اما احتمالاً این موضوع برای خنثی‌کردن فضای منفی ناشی از یک بانک مرکزی «متمایل به کاهش نرخ» (Dovish؛ یعنی طرفدار سیاست پولی آسان‌تر و نرخ بهره پایین‌تر) کافی نیست. مثل 2025، نشانه‌ی پررنگی از توجه جدی به CAD از منظر «ارزش نسبی» (یعنی مقایسه جذابیت یک ارز با ارزهای دیگر) دیده نمی‌شود. با توجه به اینکه بازار احتمال بیشتری می‌دهد BoC زودتر از فدرال رزرو نرخ‌ها را کاهش دهد، معامله‌گران باید برای تضعیف دلار کانادا آماده شوند. خرید «اختیار خرید» USD/CAD (Call Option؛ قراردادی که حق خرید را در قیمت مشخص تا تاریخ معین می‌دهد) با سررسید پس از جلسه بعدی BoC می‌تواند راه ساده‌ای باشد. این راهبرد «ریسک محدود» دارد (یعنی زیان به مبلغ پرداختی برای اختیار محدود می‌شود) و اگر BoC مسیر روشن‌تری به سمت نرخ‌های پایین‌تر نشان دهد، از رشد احتمالی نرخ سود می‌گیرد. یا اگر کسی انتظار حرکت بزرگ دارد اما مطمئن نیست در چه جهتی، «استرادل اختیارات» (Options Straddle؛ خرید هم‌زمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت اعمال یکسان) روی USD/CAD می‌تواند مناسب باشد. این روش از جهش «نوسان» (Volatility؛ شدت بالا و پایین شدن قیمت) پس از اعلام بانک مرکزی سود می‌برد. نکته اصلی این است که در هفته‌های پیش رو، اختلاف سیاست پولی می‌تواند محرک اصلی این جفت‌ارز باشد.

همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید