تحلیلگران دویچه‌بانک گزارش می‌دهند که قیمت‌های نفت برنت پس از نوسان‌های اخیر که به ریسک درگیری (احتمال جنگ و در نتیجه اختلال در عرضه) مرتبط بود، آرام‌تر و باثبات‌تر شده است. نفت خام برنت ۲.۸۴٪ کاهش یافت و به ۱۰۰.۲۱ دلار برای هر بشکه رسید، و «قرارداد آتی شش‌ماهه» (قراردادی برای خرید/فروش در آینده با قیمت از پیش تعیین‌شده) ۲.۶۴٪ افت کرد و به ۸۳.۴۰ دلار برای هر بشکه رسید. قیمت‌ها زمانی جهش کرده بودند که نگرانی‌ها درباره اختلال در جریان انتقال نفت از «تنگه هرمز» (گذرگاه باریک و بسیار مهم دریایی برای عبور نفتکش‌ها) افزایش یافت. بالا رفتن دوباره انتظارها برای ازسرگیری عبور کشتی‌ها از تنگه، به کاهش این نگرانی‌ها کمک کرد.

حال‌وهوای بازار محتاط می‌شود

اظهارنظرهای «آژانس بین‌المللی انرژی» (نهاد بین‌المللی که وضعیت انرژی و ذخایر را پایش می‌کند) نیز به آرام‌تر شدن فضا کمک کرد. مدیر اجرایی آن گفت اگر لازم باشد می‌توان ذخایر بیشتری را آزاد کرد (یعنی نفت ذخیره‌شده دولتی به بازار تزریق شود). پایانه صادرات نفت فجیره در امارات (محل بارگیری و ارسال نفت) روز دوشنبه هدف حمله ایران قرار گرفت و سپس همان روز بخشی از عملیات را از سر گرفت. توجه بازار همچنین به این موضوع جلب شد که شاید کشتی‌های برخی کشورها بتوانند از تنگه عبور کنند. چند نفتکش آخر هفته از خلیج فارس خارج شدند، اما این عدد بسیار کمتر از رفت‌وآمد معمول بود. حجم معمول حدود ۵۰ نفتکش در روز است. این مقاله می‌گوید با یک ابزار هوش مصنوعی (نرم‌افزار تولید متن) تولید و توسط یک ویراستار بررسی شده است.

پیامدهای راهبردی برای برنت

ثبات اخیر نفت برنت نزدیک ۱۰۰ دلار برای هر بشکه پس از شعله‌ور شدن تنش‌ها، برای ما یک نشانه مهم است. با اینکه این موضوع آرامش‌بخش است، اختلاف بزرگ بین قیمت فعلی و «قرارداد آتی شش‌ماهه» در ۸۳.۴۰ دلار نشان می‌دهد بازار هنوز برای کوتاه‌مدت «اضافه‌قیمتِ ریسک» (قیمت بالاتر به‌خاطر ترس از خطر فوری) را در نظر می‌گیرد. این شکل قیمت‌گذاری که «بک‌واردیشن» نام دارد (وقتی قیمت تحویل نزدیک‌تر از قیمت‌های دورتر بالاتر است)، می‌تواند برای «معامله اختلاف سررسید» یا «اسپرد تقویمی» (خرید یک سررسید و فروش سررسید دیگر با هدف کم شدن فاصله قیمت‌ها) فرصت ایجاد کند؛ یعنی شرط‌بندی روی اینکه با کاهش تنش‌ها این شکاف کمتر شود. می‌بینیم «نوسان ضمنی» (میزان نوسانی که از قیمت اختیارها برداشت می‌شود و انتظار بازار از بالا و پایین شدن قیمت را نشان می‌دهد) کاهش یافته است. «شاخص نوسان نفت» OVX (شاخصی شبیه VIX اما برای نفت) از اوج‌های بحرانی بالای ۶۰ به حدود میانه ۴۰ رسیده است. این یعنی بازار کمتر نگران تشدید فوری بحران است و شاید فضا برای فروش «پریمیوم کوتاه‌مدت» از طریق «اختیار معامله» (قراردادی که حق خرید/فروش با قیمت مشخص می‌دهد، نه الزام) فراهم شود. با این حال این سطح هنوز نزدیک به دو برابر میانگین تاریخی است، یعنی خطر یک حرکت تند دوباره همچنان جدی است. این وضعیت یادآور درگیری اولیه هرمز در اواخر ۲۰۲۵ است؛ زمانی که قیمت‌ها جهش کردند و بعد وارد دوره‌ای طولانی از نوسان بالا شدند. این الگو نشان می‌دهد حتی اگر بحران فوری تمام شده به نظر برسد، تنش پنهان باعث می‌شود «پریمیوم اختیار» (هزینه خرید اختیار) بالا بماند. بنابراین باید مراقب باشیم روی کاهش نوسان شرط زیادی نگذاریم، چون یک خبر تازه می‌تواند به‌راحتی روند را برگرداند. آخرین ارقام «شاخص مدیران خرید تولید» جهانی (PMI؛ شاخصی برای سنجش وضعیت کارخانه‌ها، بالای ۵۰ به‌معنای رشد و زیر ۵۰ به‌معنای افت) برای فوریه ۲۰۲۶ که کاهش خفیف و عدد ۴۹.۸ را نشان داد، از ضعیف‌تر شدن تقاضای نفت خبر می‌دهد. این ضعف اقتصادی، همراه با پیش‌بینی رشد محدود تقاضا از سوی آژانس بین‌المللی انرژی، احتمالاً همان چیزی است که باعث شده قراردادهای آتی با سررسیدهای دورتر پایین بمانند. برای ما یعنی هر رشد قیمتی که فقط از سمت عرضه باشد، اگر با تقاضای واقعی پشتیبانی نشود، ممکن است دوام نیاورد. با توجه به این نشانه‌های متضاد، استفاده از ساختارهای اختیار با «ریسک محدود و مشخص» (یعنی سقف زیان از قبل معلوم باشد) برای هفته‌های آینده محتاطانه‌تر است. خرید «اسپرد پوت» (ترکیب دو اختیار فروش برای پوشش ریزش قیمت با هزینه کمتر) می‌تواند محافظت ارزان‌تری در برابر افت قیمت ناشی از داده‌های اقتصادی ضعیف یا حل سریع‌تر از انتظار بحران باشد. در مقابل، «اسپرد کال» (ترکیب دو اختیار خرید برای بهره‌بردن از رشد احتمالی با ریسک کنترل‌شده) اجازه می‌دهد از جهش احتمالی دیگر سود بگیریم، بدون اینکه سرمایه زیادی در خطر بگذاریم.

همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید