میانگین ۴ هفته‌ای «درخواست‌های اولیه بیمه بیکاری» در آمریکا برای هفته منتهی به ۶ مارس به ۲۱۲٬۰۰۰ رسید. این عدد کمتر از پیش‌بینی ۲۱۵٬۰۰۰ بود. باید به داده‌های درخواست‌های بیکاری ۶ مارس ۲۰۲۵ برگردیم؛ چون یک نشانه تاریخی مهم بود. آن عدد که میانگین ۴ هفته‌ای ۲۱۲ هزار را نشان می‌داد، به معنی بازاری کار بود که خیلی قوی‌تر از انتظار آن زمان عمل می‌کرد. این قدرت باعث شد «فدرال رزرو» (بانک مرکزی آمریکا که نرخ بهره را تعیین می‌کند) تغییر جهت مورد انتظار در نرخ بهره را در طول سال ۲۰۲۵ به تعویق بیندازد.

نشانه تاریخی از درخواست‌های بیکاری

به امروز، ۱۲ مارس ۲۰۲۶، که برسیم، الگوی مشابهی دیده می‌شود. تازه‌ترین داده «ادامه دریافت بیمه بیکاری» (Continuing Claims؛ یعنی تعداد افرادی که بعد از درخواست اولیه هنوز در حال دریافت بیمه بیکاری هستند) در هفته گذشته ۱.۹۱ میلیون اعلام شد و همچنان بالا مانده است. در همین حال، گزارش «شاخص قیمت مصرف‌کننده» فوریه (CPI؛ یعنی معیار اندازه‌گیری افزایش قیمت کالاها و خدمات مصرفی و همان تورم رایج) رشد ۳.۴٪ سال‌به‌سال را نشان داد، در حالی که انتظار بازار ۳.۲٪ بود. این یعنی تورم بیشتر از چیزی که بازار حساب کرده بود، «سخت‌جان‌تر» و ماندگارتر است. این قدرت مداوم اقتصاد، کار فدرال رزرو را سخت‌تر می‌کند و احتمال کاهش نزدیک‌مدت نرخ بهره را کمتر می‌کند. ممکن است بازار درباره زمان و مقدار هرگونه «سیاست آسان‌گیرانه» (کاهش نرخ بهره برای حمایت از اقتصاد) در سال جاری بیش از حد خوش‌بین باشد. بنابراین باید انتظار داشت سیاست‌گذاران در هفته‌های آینده همچنان محتاط بمانند و نرخ‌های بهره را برای مدت طولانی‌تری بالا نگه دارند. معامله‌گران می‌توانند به خرید «اختیار فروش» (Put؛ قراردادی که حق فروش را می‌دهد و معمولاً وقتی قیمت پایین می‌آید سود می‌دهد) روی «قراردادهای آتی نرخ بهره» (Interest rate futures؛ قراردادهایی برای معامله نرخ‌های بهره در آینده) فکر کنند؛ مثل قراردادهای مربوط به «نرخ تامین مالی یک‌شبه با وثیقه» یا SOFR (Secured Overnight Financing Rate؛ یک نرخ مرجع مهم در بازارهای مالی آمریکا). این موقعیت وقتی سود می‌دهد که بازار کم‌کم از پیش‌بینی «یک یا دو نوبت کاهش نرخ بهره» که فعلاً برای نیمه دوم ۲۰۲۶ انتظار دارد عقب‌نشینی کند. هزینه این «اختیارها» (Options؛ قراردادهای حق خرید/فروش) هنوز نسبتاً پایین است. این نگاه همچنین می‌گوید باید در «شاخص‌های سهامی» محتاط‌تر بود. خرید «اختیار فروشِ ترکیبی» (Put spread؛ خرید یک اختیار فروش و هم‌زمان فروش اختیار فروش دیگری برای کم کردن هزینه) روی صندوق قابل معامله «SPDR S&P 500 ETF (SPY)» با سررسید ماه می می‌تواند در برابر افت بازار محافظت ایجاد کند، وقتی سرمایه‌گذاران واقعیت نرخ‌های بهره بالاتر را بهتر درک کنند. این روش هم هزینه اولیه را محدود می‌کند و هم بیشترین زیان احتمالی را. در نهایت، فاصله بین داده‌های اقتصادی و انتظارات بازار احتمالاً باعث بیشتر شدن نوسان‌های رفت‌وبرگشتی بازار می‌شود. می‌توان به خرید «اختیار خرید» (Call؛ قراردادی که حق خرید را می‌دهد و معمولاً وقتی قیمت بالا می‌رود سود می‌دهد) روی «شاخص نوسان» VIX (CBOE Volatility Index؛ شاخصی که شدت نوسان مورد انتظار بازار سهام آمریکا را نشان می‌دهد و گاهی «شاخص ترس» هم گفته می‌شود) با افق ۳۰ تا ۴۵ روز فکر کرد. این معامله از جهش عدم‌اطمینان سود می‌برد، وقتی بازار دوباره انتظاراتش از سیاست‌های فدرال رزرو را تنظیم می‌کند.

آماده‌سازی برای نرخ بهره بالا برای مدت طولانی

همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید