سهام آمریکا نتوانست رشد اواخر روز پنج‌شنبه را حفظ کند و سپس پیش از انتشار گزارش اشتغال بخش غیرکشاورزی (NFP) افت کرد. گزارش NFP همراه با نرخ بیکاری و نرخ مشارکت (سهم افراد در سن کار که شاغل هستند یا دنبال کار می‌گردند) ضعیف‌تر از انتظار بود و اعتصاب پرستاران هم روی داده‌ها اثر گذاشت. بعد از آن، انتظار برای کاهش نرخ بهره باعث شد سهام دوباره جان بگیرد، از جمله سهام شرکت‌های مالی (بانک‌ها و بیمه‌ها). فشار فروش در شرکت‌های سازنده تراشه‌ها (نیمه‌هادی‌ها) هم کمتر شد و همین کمک کرد نزدک به سطح قبل از انتشار NFP برگردد.

پهنای بازار و فروش در ساعات پایانی

نسبت عملکرد فناوری به S&P 500 نشان می‌داد در کوتاه‌مدت امکان یک رشد خلاف جهت روند وجود دارد، اما دو ساعت آخر با فروش پیوسته همراه شد چون پهنای بازار (اینکه چند سهم در حال رشد هستند در برابر چند سهم در حال افت) ضعیف‌تر شد. برای رخ دادن این حرکت، لازم نبود دلار آمریکا بالا برود. بازارها تا حد زیادی تنش‌های ایران را محدود و کوتاه‌مدت قیمت‌گذاری کرده‌اند. این موضوع در «بکواردیشن» (حالت قیمت‌گذاری در بازار آتی که قیمت سررسیدهای نزدیک بالاتر از سررسیدهای دورتر است) در قراردادهای آتی نفت دیده می‌شود؛ قراردادهای اواخر تابستان فقط کمی قیمت‌گذاری شده‌اند و فقط قراردادهای نزدیک رشد کردند. طلا جهش نکرد، حتی با اینکه انتظار کاهش نرخ بهره بیشتر شد. نگاه غالب بازار هنوز این است که درگیری به‌زودی تمام می‌شود، با وجود اینکه شواهد کمی وجود دارد. هم‌زمان توجه بازار به انتخابات میان‌دوره‌ای و تورم پیشِ‌رو هم رفته است؛ بعد از افت‌های قبلی در قیمت نفت و بنزین. با توجه به اینکه بازار بعد از گزارش ضعیف اشتغال نتوانست برگشت خود را نگه دارد، نکته اصلی نوسان (بالا و پایین شدن سریع قیمت‌ها) است. ما گزارش روز جمعه مبنی بر اضافه شدن فقط ۹۵ هزار شغل را نشانه روشن کند شدن اقتصاد می‌دانیم، حتی اگر باعث تقویت شرط‌بندی‌ها برای کاهش نرخ بهره شود. این نااطمینانی می‌گوید برای هفته‌های پیشِ‌رو خرید «پوتِ محافظتی» (اختیار فروش برای محدود کردن ضرر) روی SPY منطقی است، چون فروشِ پایان روز نشان داد اطمینان معامله‌گران ضعیف است. شکاف بین فناوری و بازار گسترده‌تر، حوزه مهمی برای معامله است. نزدک ۱۰۰ از ابتدای مارس ۲۰۲۶ بیش از ۳٪ بهتر از S&P 500 عمل کرده که کاملاً از امید به نرخ‌های پایین‌تر آمده است. این واگرایی امکان راهبردهایی مثل خرید «اختیار خرید» (کال؛ قراردادی برای حق خرید در قیمت مشخص) روی QQQ و هم‌زمان پوشش ریسک با «اختیار فروش» (پوت؛ حق فروش در قیمت مشخص) روی بخش‌های حساس‌تر به اقتصاد مثل مالی‌ها (XLF) را می‌دهد.

ریسک ایران و پوشش ریسک در بازار نفت

ما معتقدیم بازار درباره درگیری ایران به شکل خطرناکی بیش از حد خیال‌جمع است و آن را کوتاه‌مدت می‌بیند. بکواردیشن عمیق در قراردادهای آتی نفت، با قرارداد ماه نزدیک برنت بالای ۹۵ دلار در حالی که قراردادهای دسامبر نزدیک ۸۲ دلار مانده‌اند، این قیمت‌گذاری اشتباه ریسک را نشان می‌دهد. این وضعیت، «اختیار خرید با سررسید بلندتر» (قرارداد کال برای ماه‌های دورتر) روی صندوق‌های نفتی مثل USO را به یک پوشش ریسک جذاب در برابر طولانی شدن درگیری تبدیل می‌کند. افزایش قیمت انرژی مستقیماً همان کاهش نرخ بهره‌ای را به چالش می‌کشد که بازار حالا روی آن حساب کرده و شرایط سختی برای فدرال‌رزرو (بانک مرکزی آمریکا) می‌سازد. مشابه این وضعیت را در ۲۰۲۲ دیدیم، وقتی تورمِ ماندگار سیاست‌گذاران را مجبور کرد تهاجمی‌تر از انتظار عمل کنند. «پوت» روی صندوق‌های اوراق خزانه مثل TLT (صندوقی که قیمتش با اوراق خزانه بلندمدت بالا و پایین می‌شود) می‌تواند خوب عمل کند اگر داده‌های تورمِ آینده بالاتر از انتظار باشد. به نظر می‌رسد بازار منتظر یک علامت روشن برای کاهش تنش است؛ شبیه «وقفه ۹۰روزه تعرفه‌ها» که اواخر ۲۰۲۵ تجربه کردیم. شاخص نوسان CBOE یا VIX (معیار انتظارات بازار از نوسان S&P 500) بالاتر از ۲۰ مانده و نشان می‌دهد معامله‌گران هنوز احتمال یک حرکت تند را قیمت‌گذاری می‌کنند. تا وقتی آن محرک برسد، استفاده از «استرادل» (خرید هم‌زمان کال و پوت در یک قیمت و سررسید یکسان برای سود از حرکت بزرگ در هر جهت) روی شاخص‌های اصلی می‌تواند روش مؤثری برای معامله این تنشِ در حال جمع شدن باشد.

همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید