نقش کمارزشگذاریشدهٔ ارزهای آسیایی
«کمارزشگذاری» (Undervalued: وقتی یک ارز پایینتر از ارزش واقعی/منصفانهاش قیمتگذاری میشود) در ارزهای آسیایی میتواند شاخص وزندهیشدهِ یورو را بالاتر ببرد. «رنمینبی» چین (Renminbi/RMB: واحد پول چین که به یوآن هم گفته میشود) و دلار تایوان (TWD) حدود ۱۷٪ از سبد وزندهیشدهِ ECB را تشکیل میدهند. چون RMB و TWD «بهشدت کمارزشگذاریشده» توصیف میشوند، بهصورت خودکار شاخص وزندهیشدهِ یورو را بالا میبرند. برآورد این است که این موضوع یورو را حدود ۵٪ قویتر نشان میدهد نسبت به حالتی که این ارزها کمارزشگذاری نشده بودند. بدون این اثر، شاخص وزندهیشدهِ یورو باز هم نزدیک سقف دامنه ۲۵ ساله میبود، فقط نه به اندازهای که مقدار فعلی شاخص نشان میدهد. تا ۶ مارس ۲۰۲۶، همان ابهام سال ۲۰۲۵ ادامه دارد: یورو مقابل دلار آمریکا ضعیف به نظر میرسد اما در شاخص وزندهیشده قوی است. این تصویر گیجکننده است، چون نرخ اصلی EUR/USD که اکنون نزدیک ۱.۰۷۵۰ است، کل وضعیت یورو را نشان نمیدهد. ریشه این موضوع همان کمارزشگذاری قابلتوجه بعضی ارزهای مهم آسیایی است.پیامدهای معاملهگری و سیاستگذاری
رنمینبی چین و دلار تایوان همچنان روی شاخص فشار میآورند و ارزش وزندهیشدهِ یورو را به شکل غیرواقعی بالا میبرند. دیدهایم بانک مرکزی چین سیاست «کاهش کنترلشده ارزش» (Managed depreciation: تضعیف تدریجی و هدایتشدهٔ ارز توسط سیاستگذار) را برای کمک به صادرات ادامه داده است. اعداد تولید صنعتی فوریه ۲۰۲۶ فقط رشد ۳.۲٪ سالبهسال را نشان داد که کمتر از انتظار بود. این ضعف ادامهدار در ارزهای آسیایی باعث میشود شاخص وزندهیشدهِ یورو بالا بماند، حتی وقتی EUR/USD سخت بالا میآید. این کجشدن تصویر مهم است، چون به بانک مرکزی اروپا آزادی عمل بیشتری در سیاستگذاری میدهد. وقتی شاخص وزندهیشده هنوز از نظر تاریخی بالاست، ECB فشار کمتری برای مقابله با «ضعیف شدن» پول دارد و میتواند موضع «انبساطی» (Dovish: تمایل به نرخ بهره پایین و سیاست پولی آسانتر) را حفظ کند، بهخصوص وقتی تورم منطقه یورو در فوریه به ۲.۲٪ کاهش یافته است. این همان سازوکاری است که به تصمیم نگرفتن درباره افزایش نرخ بهره جهت میدهد. در مقابل، اقتصاد آمریکا همچنان مقاوم است؛ گزارش اشتغال غیرکشاورزی (Non-farm payrolls: تعداد شغلهای ایجادشده خارج از بخش کشاورزی) برای فوریه ۲۰۲۶ افزایش ۲۳۰ هزار شغل را نشان داد و فدرال رزرو را در مسیر «انقباضی»تر نگه میدارد. این فاصله سیاستی بین ECB و فدرال رزرو عامل اصلی تقویت دلار است. تاریخ، مثل دوره ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵، نشان میدهد چنین فاصلهای میتواند روندهای طولانیمدت در جفتارزها بسازد. برای معاملهگران «مشتقات» (Derivatives: ابزارهایی مثل اختیار معامله که ارزششان از دارایی پایه میآید)، این یعنی راهبردهایی که از افت EUR/USD سود میبرند. خرید «اختیار فروش» (Put option: قراردادی برای فروش در قیمت مشخص) روی یورو، یا ساختن «اسپرد اختیار فروش نزولی» (Bearish put spread: خرید یک پوت و فروش پوت دیگر برای کاهش هزینه) کمک میکند روی افت بیشتر موقعیت گرفته شود و ریسک محدود بماند. با توجه به فاصله سیاستی، هدفگذاری سطحهای اواخر ۲۰۲۵ مثل ۱.۰۵۰۰ میتواند هدف میانمدت منطقی باشد. این اختلاف همچنین میگوید «نوسان ضمنی» (Implied volatility: نوسانی که از قیمت اختیارها برداشت میشود) در EUR/USD شاید ارزانتر از واقع قیمتگذاری شده باشد، چون بازار ممکن است با شاخص وزندهیشدهِ قوی آرام شده باشد. معاملههای مبتنی بر نوسان، مثل خرید «استرادل» یا «استرَنگل» با سررسید بلند (Straddle/Strangle: خرید همزمان اختیار خرید و فروش برای سود گرفتن از حرکت بزرگ قیمت)، میتواند مفید باشد تا برای یک حرکت تند آماده بود؛ وقتی بازار فقط روی فاصله سیاستی بانکهای مرکزی تمرکز کند. این میتواند خروج از معاملهگری در دامنه محدودِ ابتدای ۲۰۲۶ را رقم بزند. این فضا برای معاملههای «ارزش نسبی» (Relative value: گرفتن موقعیتهای همزمان برای جدا کردن اثر یک عامل، مثل قدرت دلار) هم مناسب است؛ یعنی فروش EUR/USD و همزمان خرید یورو در برابر ارزی که بانک مرکزیاش از ECB هم انبساطیتر است. هدف, سود بردن از قدرت خاص دلار است، نه اینکه صرفاً بگوییم یورو در همه جا ضعیف است.
همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید
