شوک ژئوپلیتیک تقاضا برای دلار را بالا برد
CNN گزارش داد دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، گفت «یک موج بزرگ هنوز در راه است» در جنگ با ایران. پیت هگست، وزیر دفاع آمریکا، گفت آمریکا «هیچ گزینهای را کنار نمیگذارد» و «برای پیروزی میجنگیم». این درگیری نگرانی درباره عرضه نفت از تنگه هرمز را بالا برد؛ موضوعی که میتواند قیمت انرژی را افزایش دهد و فشار تورمی ایجاد کند (تورم یعنی بالا رفتن عمومی قیمتها). این میتواند برنامههای سیاستگذاری بانکهای مرکزی را تحتتأثیر قرار دهد (بانک مرکزی نهاد دولتی است که نرخ بهره و پول را مدیریت میکند). مارتین کوخر، سیاستگذار بانک مرکزی اروپا (ECB)، گفت اگر نااطمینانی بیشتر شود، نرخها باید بتوانند «به هر دو سمت» حرکت کنند (نرخ بهره یعنی هزینه وامگرفتن). پیر وونش از ECB گفت اگر قیمت نفت بالا بماند، ممکن است سیاستها بازبینی شود. شاخص دلار آمریکا (US Dollar Index، یعنی سنجهای از ارزش دلار در برابر سبدی از ارزهای مهم) حدود 98.64 بود؛ بالاترین سطح از ۲۲ ژانویه. شاخص PMI تولیدی ISM آمریکا (PMI یعنی شاخص بررسی وضعیت فعالیت کارخانهها) در فوریه 52.4 بود در برابر 52.6 در ژانویه؛ جزء «Prices Paid» یا «قیمتهای پرداختی» (یعنی میزان فشار هزینهها در زنجیره تولید) 70.5 در برابر 59.0 بود. PMI تولیدی HCOB منطقه یورو 50.8 در فوریه بود و بدون تغییر ماند. با توجه به تشدید سریع تنش آمریکا و ایران، ما معتقدیم در کوتاهمدت احتمال افت EUR/USD بیشتر است. معاملهگران میتوانند خرید «اختیار فروش» (Put Option، یعنی قراردادی که حق فروش را در قیمت مشخص میدهد) روی EUR/USD را در نظر بگیرند و شاید قیمتهای هدف (Strike، یعنی قیمت تعیینشده در قرارداد اختیار) نزدیک 1.1600 یا 1.1550 را انتخاب کنند تا از افت بیشتر سود ببرند. «نوسان ضمنی» (Implied Volatility، یعنی نوسانی که بازار از قیمت اختیارها برداشت میکند) جهش کرده و اختیارها را گرانتر کرده است، اما حرکت قیمت به سمت دلارِ «پناهگاه امن» (Safe-haven، یعنی داراییای که در بحرانها بیشتر خریده میشود) همچنان قوی به نظر میرسد.شوک نفت، تورم و اثرات سرریز سیاستی
مهمترین پیامد مستقیم این درگیری، تهدید عرضه نفت است که ریسک تورم را در جهان بالا میبرد. نفت برنت بیش از ۱۵٪ فقط در دو روز جهش کرد؛ جهشی شبیه شوکهای عرضه در اوایل ۲۰۲۵ که قیمتها برای مدتی کوتاه به ۱۰۵ دلار برای هر بشکه رسید. داشتن «موقعیت خرید» در «قراردادهای آتی نفت» (Oil futures، یعنی قرارداد خرید/فروش در تاریخ آینده با قیمت مشخص) یا خرید «اختیار خرید» (Call Option، یعنی حق خرید در قیمت مشخص) روی صندوقهای قابل معامله انرژی (Energy ETF، یعنی صندوقی که مانند سهم معامله میشود و روی شرکتها/داراییهای بخش انرژی سرمایهگذاری میکند) راهکارهای منطقی برای پوشش ریسک یا سود بردن از افزایش پایدار هزینه انرژی است. این وضعیت احتمال تندتر شدن سیاستهای فدرال رزرو را تقویت میکند (Hawkish یعنی تمایل به نرخ بهره بالاتر برای مهار تورم). فدرال رزرو از قبل نگران تورم ماندگار بود. با جهش شاخص «قیمتهای پرداختی» تولید آمریکا به 70.5 و پایان تورم هسته (Core inflation، یعنی تورمی که اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی را کنار میگذارد) سال ۲۰۲۵ روی ۳.۱٪، فدرال رزرو انگیزهای برای فکرکردن به کاهش نرخ بهره ندارد. اما بانک مرکزی اروپا با انتخاب دشوارتری میان مقابله با تورم ناشی از نفت و حمایت از اقتصاد ضعیفتر منطقه یورو روبهروست. این اختلاف روبهافزایش در چشمانداز بانکهای مرکزی، «مشتقههای نرخ بهره» را فعالتر کرده است (مشتقه یعنی ابزار مالی وابسته به قیمت یک متغیر دیگر). میبینیم معاملهگران بهسرعت شرطبندی روی کاهش نرخهای فدرال رزرو را با استفاده از قراردادهای آتی SOFR (SOFR futures، یعنی قراردادهای آتی بر پایه نرخ تأمین مالی شبانه در آمریکا) جمع میکنند و بازار اکنون دورهای از نرخهای بالای پایدار را تا پایان سال قیمتگذاری میکند. نااطمینانی درباره واکنش ECB میتواند نوسان قابل توجهی در بازارهای نرخ بهره اروپا ایجاد کند. در مجموع، میل به ریسک آسیب دیده و نشان میدهد در بازار سهام بهتر است رویکرد دفاعی داشت. انتظار داریم تا زمانی که ریسک ژئوپلیتیک بالا بماند، فشار روی شاخصهای بزرگ سهام ادامه یابد. خرید اختیار فروش روی شاخصهای مرجع مثل S&P 500 میتواند پوشش ریسک مفیدی باشد، چون VIX (شاخص ترس بازار، یعنی سنجه نوسان مورد انتظار بازار) برای اولینبار در سال جاری از ۲۴ عبور کرده است.
همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید
