EUR/USD دوباره به محدوده میانی بازه ۱.۱۴۰۰ تا ۱.۲۰۰۰ برگشته؛ بازه‌ای که از ژوئن سال گذشته حفظ شده است. این جفت‌ارز در ۱۷ آوریل پس از جبران افت‌های قبلی مرتبط با درگیری خاورمیانه، در ۱.۱۸۴۹ به اوج رسید.

در هفته گذشته، EUR/USD و EUR/GBP به‌ترتیب به زیر ۱.۱۷۰۰ و ۰.۸۷۰۰ افت کردند. این حرکت پس از انتشار PMIهای (شاخص مدیران خرید؛ نشانه‌ای از وضعیت فعالیت کسب‌وکارها) ضعیف‌تر در منطقه یورو و اثر افزایش قیمت انرژی رخ داد.

ریسک‌های تنگه هرمز

گفت‌وگوهای آمریکا و ایران برای بازگشایی تنگه هرمز پیشرفتی نداشته و این مسیر همچنان بسته مانده است. تداوم بسته‌بودن می‌تواند اثر اختلال ناشی از شوک قیمت انرژی را برای اقتصاد منطقه یورو بیشتر کند.

بانک مرکزی اروپا (ECB) سه سناریو برای اقتصاد منطقه یورو ارائه کرده است: پایه، نامطلوب و شدید. رئیس ECB شرایط فعلی را بین سناریوی پایه و نامطلوب قرار داد و گفت قیمت انرژی آن‌قدر بالا نرفته که با سناریوی نامطلوب هم‌خوان شود و قیمت گاز طبیعی در اروپا همچنان پایین‌تر از سطح سناریوی پایه است.

انتظار می‌رود ECB در مجموع ۵۰ واحد پایه (bps؛ هر واحد پایه برابر با ۰.۰۱ درصد) نرخ بهره را افزایش دهد و اولین افزایش تا ژوئن به تعویق بیفتد. این یعنی در کوتاه‌مدت مسیر سیاست پولی ECB با فدرال رزرو (Fed؛ بانک مرکزی آمریکا) متفاوت می‌شود. هم‌زمان، کاهش فاصله بازده اوراق (yield spreads؛ اختلاف نرخ سود/بازده اوراق دو کشور) از یورو حمایت کرده و از قدرت دلار کم کرده است.

با بازگشت نوسان به بازارهای جهانی انرژی، شرایط یادآور سال گذشته است. یورو دوباره تحت فشار قرار گرفته، چون افزایش قیمت نفت—که اکنون به‌دلیل اختلال حمل‌ونقل در دریای سرخ به بالای ۹۵ دلار در هر بشکه رسیده—اقتصاد وابسته به واردات انرژیِ منطقه یورو را تهدید می‌کند. همچنین سفارش‌های کارخانه‌ای آلمان برای فصل اول ۲۰۲۶، ۰.۸٪ کاهش یافته که ضعف اقتصادی مشابه ۲۰۲۵ را یادآوری می‌کند.

در بهار ۲۰۲۵، شوک مشابه انرژی پس از بحران تنگه هرمز باعث شد EUR/USD از اوج بالای ۱.۱۸۰۰ عقب‌نشینی کند. آن دوره نشان داد یورو نسبت به رویدادهای ژئوپولیتیک خاورمیانه حساس است و پس از آن، داده‌های PMI منطقه هم تضعیف می‌شود. تجربه گذشته نشان می‌دهد شوک‌های طولانی قیمت انرژی معمولاً اقتصاد منطقه یورو را بیشتر از اقتصاد آمریکا تحت فشار می‌گذارد.

موقعیت‌گیری در بازار آپشن و نوسان

بانک مرکزی اروپا احتمالاً با احتیاط واکنش می‌دهد؛ همان‌طور که در ۲۰۲۵ اولین افزایش نرخ بهره را تا ژوئن عقب انداخت. قیمت‌گذاری فعلی بازار نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران انتظار برای کاهش بعدی نرخ بهره ECB را به اواخر فصل چهارم عقب برده‌اند، در حالی که فدرال رزرو همچنان رویکرد تهاجمی ضدتورمی (hawkish؛ تمایل به نرخ بهره بالاتر برای کنترل تورم) دارد. این اختلاف سیاستی، فضای دشواری برای یورو ایجاد می‌کند.

برای معامله‌گران مشتقه (derivatives؛ ابزارهایی مثل قراردادهای آتی و اختیار معامله که ارزششان از دارایی پایه می‌آید)، این وضعیت به معنی احتمال معامله در یک بازه مشخص با تمایل نزولی برای EUR/USD است. شرایط شبیه ۲۰۲۵ است، اما این‌بار فاصله بازده اوراق آمریکا و آلمان بیشتر شده و به ۱۶۰ واحد پایه رسیده؛ بنابراین حمایت کمتری برای یورو نسبت به قبل ایجاد می‌شود. فروش اختیار خرید (call option؛ حق خرید در قیمت مشخص) با قیمت اعمال (strike price؛ قیمت از پیش تعیین‌شده) بالاتر از ۱.۰۹۵۰ می‌تواند راهبردی برای استفاده از سقف رشد باشد.

از سوی دیگر، افزایش عدم‌قطعیت می‌تواند به بالا رفتن نوسان منجر شود. نوسان ضمنی یک‌ماهه (implied volatility؛ نوسانی که از قیمت آپشن‌ها برداشت می‌شود) برای EUR/USD طی چند هفته از ۶٪ به ۷.۵٪ رسیده است. خرید استرادل (straddle؛ خرید هم‌زمان یک اختیار خرید و یک اختیار فروش با همان قیمت اعمال) می‌تواند در صورت حرکت تند جفت‌ارز به هر سمت، سودده باشد.