ین از اواخر ژوئیه حدود ۶٪ بازیابی کرده است، در حالی‌که مشارکت آمریکا به یک عملیات مشترک در ۳۱ ژوئیه محدود بوده است. داده‌های هفتگی ذخایر نشان می‌دهد «صندوق تثبیت ارز» (ESF) حدود ۵۰۰ میلیون دلار ین خریداری کرده و ماندهٔ دارایی‌ها به‌ترتیب ۵۰۵ میلیون دلار در ۷ اوت، ۵۰۱ میلیون دلار در ۲۸ اوت و ۵۱۲ میلیون دلار در ۴ سپتامبر بوده است؛ امری که نشان می‌دهد پس از آن افزایشی رخ نداده است. USD/JPY پس از این اقدام برای مدت کوتاهی تا حوالی ۱۵۷٫۰۰ افت کرد، اما تا ۲۸ اوت دوباره به بالای ۱۶۰٫۰۰ بازگشت و رشد بیش از ۲٪ ین در یک روز در ۳ سپتامبر با «بررسی نرخ» (rate check) سازگار بود، نه خرید تازه. ژاپن از عملیات به ارزش ۱۵٫۴ تریلیون ین بین ۳۰ ژوئیه تا ۲۶ اوت پرده برداشت (نزدیک به ۹۸ میلیارد دلار) که سهم آمریکا را حدود نیم درصد قرار می‌دهد؛ در حالی‌که بازارها بر انتظارات برای افزایش نرخ سیاستی بانک مرکزی ژاپن در ۱۸ سپتامبر تا سطوحی متمرکز بودند که آخرین‌بار حدود سه دهه پیش دیده شده بود.

محدودیت‌ها هم در ESF و هم در سازوکارهای تأمین مالی قرار دارد. ترازنامه ESF در مجموع ۲۱۷٫۰۲۸ میلیارد دلار است، اما مقادیر خالص SDR پس از آن‌که ۱۷۲٫۰۶۲ میلیارد دلار دارایی با ۱۵۶٫۴۸۲ میلیارد دلار تخصیص و ۱۵٫۲ میلیارد دلار گواهی‌ها خنثی می‌شود، حدود ۳۸۰ میلیون دلار است؛ در حالی‌که ارزش خالص صندوق ۴۳٫۶۵۱ میلیارد دلار برآورد می‌شود. ذخایر ارزی قابل‌استفاده آمریکا در ۴ سپتامبر ۳۸٫۵۷۶ میلیارد دلار بود که بین ۲۵٫۹۸۲ میلیارد دلار یورو و ۱۲٫۵۹۴ میلیارد دلار ین تقسیم شده است. تسهیلات «ریپو FIMA» امکان ریپوی شبانه در برابر اوراق خزانه را فراهم می‌کند که سقف آن ۶۰ میلیارد دلار به ازای هر طرف مقابل است؛ از آوریل ۲۰۲۰ در ۷۳٫۹٪ از هفته‌ها روی صفر بوده، در هفته منتهی به ۲۲ مارس ۲۰۲۳ به ۶۰ میلیارد دلار اوج گرفته و آخرین هفته منتهی به ۹ سپتامبر رقم ۱ میلیون دلار را نشان داده است. ذخایر ژاپن در اوت ۷۹٫۶ میلیارد دلار کاهش یافت و به ۱٫۲۰۸ تریلیون دلار رسید و اوراق بهادار خارجی ۸۷٫۸ میلیارد دلار افت کرد. داده‌های TIC میزان نگهداری اوراق خزانه آمریکا توسط ژاپن را در ژوئن ۱٬۱۱۶٫۷ میلیارد دلار نشان می‌دهد، در برابر اوج ۱٬۲۳۹٫۳ میلیارد دلار در فوریه؛ یعنی کاهش ۱۲۲٫۶ میلیارد دلاری. در همین حال، بازده ۳۰ساله آمریکا در ۹ سپتامبر ۵٫۲۸٪ بود، در بازه ۴٫۹۷٪ تا ۵٫۳۱٪ از اوایل ژوئیه، و USD/JPY نزدیک ۱۵۴٫۰۰ قرار داشت؛ با سطوح تکنیکال کلیدی در حوالی ۱۵۲٫۰۰ و ۱۵۸٫۰۰ و EMA-200 نزدیک ۱۵۸٫۰۰. بازارها همچنین احتمال اقدام فدرال رزرو در ۱۶ سپتامبر را نزدیک به ۹۰٪ قیمت‌گذاری کردند و تداوم انقباض تا بالای ۹۵٪ تا مارس ۲۰۲۷ امتداد داشت، در حالی‌که گام یک‌چهارم درصدی بانک مرکزی ژاپن «تقریباً به‌طور کامل» در قیمت‌ها منعکس شده توصیف شد.

راهبردهای معاملاتی و موقعیت‌گیری بازار

به معامله‌گران مشتقات توصیه می‌کنیم برای تداوم مسیر نزولی USD/JPY موقعیت بگیرند و تا زمانی که این جفت‌ارز زیر سطح مقاومت کلیدی ۱۵۸٫۰۰ باقی می‌ماند، رویکرد فروش (Short) را حفظ کنند. رالی ۶٪ اخیر ین از نظر بنیادی ناشی از انتظارات نرخ بهره بانک مرکزی ژاپن است، نه مداخلات مشترک فعال و پرهزینه از سوی خزانه‌داری آمریکا. اگر جفت‌ارز بتواند بالای ۱۵۸٫۰۰ یک بسته‌شدن روزانه ثبت کند، این امر نشان می‌دهد بازار پیشاپیش تعدیلات سیاستی پیشِ‌رو را به‌طور کامل قیمت‌گذاری کرده و سوگیری فروش ما را بی‌اعتبار می‌کند.

برای بیشینه‌سازی کارایی سرمایه در هفته‌های آینده، استفاده از اختیار فروش (Put) کوتاه‌سررسید روی USD/JPY را توصیه می‌کنیم تا از حرکت نزولی بهره‌برداری شود و در عین حال ریسک پیش از تصمیمات بانک‌های مرکزی محدود بماند. نوسان ضمنی (Implied Volatility) برای اختیارهای یک‌ماهه ین از نظر تاریخی پیش از تصمیمات تاریخی نرخ بهره بانک مرکزی ژاپن بیش از ۳٪ جهش کرده است؛ موضوعی که گرفتن موقعیت فروش مستقیم در بازار نقد (Spot) را در برابر نوسانات ناگهانی و شدید بسیار آسیب‌پذیر می‌کند. داده‌های فعلی CFTC در گزارش Commitment of Traders نشان می‌دهد صندوق‌های اهرمی به‌سرعت موقعیت‌های خالص فروش ین خود را جمع کرده‌اند؛ امری که به این معناست که با عادی‌سازی موقعیت‌گیری سفته‌بازانه، مسیر کم‌مقاومت‌تر همچنان تقویت ین است.

نقدشوندگی، واگرایی سیاستی و رصد رویدادها

همچنین باید تسهیلات ریپو FIMA فدرال رزرو را در بعدازظهرهای پنج‌شنبه از نزدیک رصد کنیم، زیرا هر افزایش غیرمنتظره از خط پایه فعلیِ صفر، می‌تواند نشانه‌ای از حمایت پنهان نقدینگی دلاری برای توکیو باشد. از منظر تاریخی، بانک‌های مرکزی خارجی تنها در دوره‌های تنش شدید بازار به‌طور گسترده از این تسهیلات استفاده کرده‌اند؛ مانند وحشت بانکی مارس ۲۰۲۳ که مصرف تجمیعی آن به ۶۰ میلیارد دلار رسید. بدون آن‌که این پشتوانه رسمی نقدینگی آمریکا به‌طور فعال مورد استفاده قرار گیرد، بازار صرفاً بر مبنای واگرایی سیاست پولی معامله می‌کند؛ بنابراین هر ناامیدی از بانک مرکزی ژاپن در ۱۸ سپتامبر می‌تواند یک بازگشت تند و خشونت‌آمیز به سمت سطح ۱۶۰٫۰۰ را کلید بزند.