آستان گولزبی گفت درگیری آمریکا و ایران بیشتر شبیه «شوک تورمی» است. او گفت فعلاً به «شوک همزمان به تورم و اشتغال» تبدیل نشده؛ یعنی وضعیتی که هم تورم را بالا ببرد و هم به بازار کار ضربه بزند و بانک مرکزی را مجبور کند بین هدفهایش یکی را به دیگری ترجیح دهد.
او گفت تغییر «چارچوب تورمی» بانک مرکزی (یعنی روش رسمی بانک برای تعریف و مدیریت تورم و هدفگذاری آن) دشوار است و به رویکردهای تازه هم نگاه مثبت دارد. او گفت بانک باید تا حد ممکن از دادهها استفاده کند، اما برای تورم یک راهحل واحد وجود ندارد.
آمادهسازی برای ریسک بالاتر تورم
او گفت اگر پایین بودن اعتماد مصرفکننده باعث کاهش هزینهکرد مردم شود، نشانههای «افت تقاضا» را زیر نظر میگیرد (تقاضا یعنی میزان خرید و مصرف در اقتصاد). او گفت آمریکا ممکن است به سمت «کمبود نیروی کار» برود؛ بهدلیل پیر شدن جمعیت و محدود بودن مهاجرت.
او گفت هرچه قیمت نفت مدت بیشتری بالا بماند، احتمال اینکه مردم «انتظار تورم بالاتر» داشته باشند بیشتر میشود؛ موضوعی که برای بانک مرکزی بسیار مشکلساز است (چون وقتی انتظار تورم بالا میرود، قیمتگذاری و دستمزدها هم معمولاً سریعتر بالا میروند). او گفت بازار کار باثبات است اما قوی نیست و رشد اشتغالِ ثبتشده در گزارش حقوقبگیران معیار خوبی برای سنجش «ظرفیت خالی بازار کار» نیست (ظرفیت خالی یعنی میزان نیروی کار بلااستفاده که میتواند بدون فشار تورمی به کار گرفته شود).
او گفت داخل بانک مرکزی درباره تورم و بازار کار دیدگاههای متفاوتی وجود دارد. او گفت نشانههای تورم «ماندگارتر» میتواند شامل ادامه افزایش قیمتها در «خدمات هسته» باشد (هسته یعنی بدون اقلام پرنوسان مثل انرژی و مواد غذایی)، هزینهکرد ناشی از افزایش داراییها (مثل رشد قیمت سهام و مسکن که افراد را به خرج کردن بیشتر ترغیب میکند)، و رشد دستمزد در مشاغل مرتبط با کارهای هوش مصنوعی باشد.
او گفت از فشارهای زنجیره تأمین مرتبط با طولانی شدن درگیری تعجب نمیکند (زنجیره تأمین یعنی مسیر تولید تا حملونقل و رسیدن کالا به بازار). او گفت همه گزینههای سیاستی روی میز است و اگر تورم ماندگار شود، مسیر سیاستگذاری باید دوباره بررسی شود.
مدیریت ریسک در نرخها، انرژی و سهام
درگیری ادامهدار آمریکا و ایران یک شوک مستقیم تورمزا ایجاد کرده و باید برای تداوم فشار قیمتها آماده بود. با توجه به اینکه نفت برنت اخیراً به ۱۰۵ دلار در هر بشکه رسیده، احتمال سرایت هزینههای بالاتر انرژی به «انتظارات تورمی» در کل اقتصاد در حال افزایش است. در این فضا، معاملات مبتنی بر رشد قیمت نفت یا افزایش «نوسان» در بخش انرژی (نوسان یعنی شدت بالا و پایین شدن قیمتها) میتواند در هفتههای آینده جذاب باشد.
با توجه به اینکه تورم پنج سال است بالاتر از هدف بانک مرکزی مانده و آخرین عدد شاخص قیمت مصرفکننده (CPI؛ یعنی شاخص سنجش تغییر قیمت سبد کالا و خدمات خانوار) برای آوریل ۲۰۲۶ روی ۳.۸٪ ثبت شده، «عدمقطعیت سیاستی» بسیار بالاست. اختلاف نظر میان سیاستگذاران یعنی باید انتظار نوسانهای جدی بازار را در اطراف هر انتشار داده و هر نشست فدرال رزرو داشت. این شرایط استفاده از «آپشن/اختیار معامله» روی «فیوچرز/قراردادهای آتی» نرخ بهره را برجسته میکند؛ برای پوشش ریسک یا حتی شرطبندی روی تغییرات غیرمنتظره سیاستی. بازار اکنون عملاً کاهش نرخ بهره در سال جاری را منتفی قیمتگذاری کرده است.
باید از تیتر رشد اشتغال عبور کرد، چون دیگر معیار مناسبی برای سلامت بازار کار نیست. با اینکه آخرین گزارش افزایش ۱۹۰ هزار شغل را نشان داد، رشد دستمزدها همچنان روی ۴.۱٪ «چسبنده» است (چسبنده یعنی بهسادگی پایین نمیآید) و مستقیم به ماندگاری تورم در خدمات هسته کمک میکند. این وضعیت نشان میدهد بانک مرکزی احتمالاً «سختگیر» میماند (سختگیر یعنی تمایل به نرخ بهره بالا و سیاست انقباضی)، و این موضوع سقفی برای رشدهای پرقدرت بازار سهام ایجاد میکند.
ریسک «کمجان شدن تقاضا» قابل توجه است؛ چون قیمتهای بالا فشارش را به خانوارها وارد میکند. آخرین عدد اعتماد مصرفکننده به ۹۵.۲ رسیده که کمترین سطح ۱۸ ماه اخیر است و باید دید آیا این افت احساسات به کاهش فروش خردهفروشی تبدیل میشود یا نه. «پوت محافظتی» (اختیار فروش برای بیمه کردن سبد در برابر افت قیمت) روی ETFهای مصرف اختیاری میتواند پوشش مناسبی باشد اگر خرجکرد مردم ضعیف شود.
نشانههای تازهای از مشکل در زنجیره تأمین دیده میشود و این فقط فشارهای تورمیِ تجربهشده در ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ را تشدید میکند. ترکیب تنش ژئوپلیتیک، تورم چسبنده و بازار کار پیچیده یعنی احتمالاً نوسانها همچنان بالا میماند. وقتی شاخص VIX (شاخص ترس بازار و سنجش نوسان مورد انتظار) پیوسته بالای ۲۰ معامله میشود، راهبردهایی که از حرکتهای تند قیمت سود میبرند، منطقیتر از اتکا به یک جهت مشخص بازار هستند.
