کوین وارش، نامزد معرفیشده از سوی رئیسجمهور آمریکا دونالد ترامپ برای ریاست «فدرال رزرو» (بانک مرکزی آمریکا)، از کمیته بانکداری سنای آمریکا رأی تأیید گرفت. نتیجه رأیگیری ۱۳ به ۱۱ بود و جمهوریخواهان در این کمیته از دموکراتها بیشتر بودند.
اکنون وارش باید در صحن کامل سنای آمریکا رأی نهایی بگیرد. اگر تأیید شود، با پایان دوره جروم پاول در ۱۵ مه، جایگزین او در ریاست فدرال رزرو خواهد شد.
نامزدی وارش و افزایش نوسان بازار
سناتور الیزابت وارن با این اقدام مخالفت کرد و گفت: «رأی برای جلو بردن وارش، رأی برای کمک به دونالد ترامپ برای در دست گرفتن کنترل فدرال رزرو است.»
با نزدیکتر شدن کوین وارش به ریاست فدرال رزرو، باید برای افزایش محسوس «نوسان بازار» (بالا و پایین شدن سریع و شدید قیمتها) آماده بود. وارش معمولاً «انقباضیتر» از پاول ارزیابی میشود؛ یعنی احتمال دارد برای مهار تورم، سریعتر به سمت افزایش «نرخ بهره» (هزینه وامگیری) برود. شاخص VIX که بهعنوان معیار مهم «ترس بازار» شناخته میشود (نوسان مورد انتظار بازار سهام آمریکا را نشان میدهد)، این هفته تا ۱۸.۵ بالا آمده و با نزدیک شدن زمان رأیگیری نهایی، میتوان به فکر خرید ابزارهای پوشش ریسک بود.
بازار اوراق قرضه هم به این تغییر احتمالی در رهبری واکنش نشان داده است؛ آن هم درست پس از گزارش شاخص قیمت مصرفکننده (CPI؛ سنجه تورم مصرفکننده) برای مارس ۲۰۲۶ که نشان داد تورم همچنان «چسبنده» است؛ یعنی بهراحتی پایین نمیآید و در سطح ۳.۱٪ مانده است. بازدهی اوراق خزانهداری دوساله آمریکا که به تصمیمهای فدرال رزرو بسیار حساس است، از زمان اعلام رأی کمیته ۱۵ «نقطه پایه» افزایش یافته و به ۴.۸۵٪ رسیده است (هر نقطه پایه برابر ۰.۰۱٪ است). برای ادامهدار شدن این روند، نگاهها به «اختیار معامله»ها (قراردادهایی که حق خرید/فروش میدهند، نه اجبار) روی «قراردادهای آتی نرخ بهره» است؛ ابزارهایی که میتوانند از سیاست پولی سختگیرانهتر تا تابستان سود بگیرند.
همه به یاد دارند که در اواخر ۲۰۲۵، دادههای تورمی غیرمنتظره باعث شد فدرال رزرو از پیامهای «انبساطی» خود عقبنشینی کند (سیاست انبساطی یعنی تمایل به نرخ بهره پایینتر و حمایت از رشد). اکنون هم فضای مشابهی از عدمقطعیت شکل گرفته، اما اینبار عامل اصلی آن میتواند تغییر دیدگاه مدیریتی باشد. از نظر تاریخی، بازارها به سیاست فدرال رزرو که قابل پیشبینی نباشد واکنش منفی نشان میدهند؛ نمونهاش افتهای شدید سال ۲۰۱۸ بود که فدرال رزرو بهسرعت سیاست «انقباضی» را جلو میبرد (انقباض یعنی سختتر کردن شرایط پولی از طریق افزایش نرخ بهره یا کاهش حمایتهای پولی).
چیدمان معاملات پیش از ضربالاجل ماه مه
با توجه به پایان دوره پاول در ۱۵ مه، «نوسان ضمنی» (نوسانی که از قیمت اختیار معامله برداشت میشود و انتظار بازار از نوسان آینده است) در اختیار معاملههای شاخصهای سهام با سررسید اواخر مه و ژوئن گرانتر شده است. همچنین افزایش محسوس «اسکیو» دیده میشود؛ یعنی هزینه و تقاضا برای اختیار فروشِ حفاظتی (Put؛ ابزار سود/حفاظت در افت بازار) روی شاخص S&P 500 بهمراتب بیشتر از اختیار خرید (Call؛ ابزار سود در رشد بازار) است. معاملهگران باید سبد خود را از نظر ریسک افت قیمت بررسی کنند، چون فدرال رزروی تحت مدیریت وارش ممکن است مهار تورم را بر حمایت از قیمت داراییها در اولویت بگذارد.
