کریستین لاگارد گفت بانک مرکزی اروپا (ECB) در نشست آوریل، نرخهای بهره کلیدی را بدون تغییر نگه داشت؛ پس از آنکه اقتصاد پیش از نوسانات اخیر نشانههایی از شتاب گرفتن نشان داده بود. او گفت تقاضای داخلی (مصرف و سرمایهگذاری داخل کشور) همچنان موتور اصلی رشد است، اما چشمانداز بسیار نامطمئن است.
او گفت اطلاعات جدید نشان میدهد این درگیری بر فعالیت اقتصادی فشار میآورد و اعتماد کسبوکارها نسبت به آینده تضعیف شده است. او افزود زنجیرههای تأمین (مسیر تهیه مواد اولیه و انتقال کالا) نیز زیر فشار قرار گرفتهاند.
قیمت انرژی و عدم قطعیت رشد
لاگارد گفت قیمتهای بالای انرژی احتمالاً به درآمدها فشار میآورد و میتواند باعث شود شرکتها و خانوارها برای سرمایهگذاری (خرجکردن برای توسعه یا خریدهای بزرگ) محتاط شوند. او گفت تقاضا برای نیروی کار (میزان نیاز شرکتها به استخدام) بیشتر کاهش یافته، در حالیکه خانوارها همچنان از نظر مالی در وضعیت نسبتاً خوبی هستند و شرایط شروعِ مناسب، تا حدی نقش ضربهگیر دارد.
او گفت واکنشهای مالی دولتها (حمایتهای بودجهای و یارانهای) باید موقت، هدفمند و متناسب با شرایط باشد. او همچنین گفت شاخصهای تورمِ پایه (تورمِ بدون اقلام پرنوسان مثل انرژی و غذا) در ماههای اخیر تغییر زیادی نکردهاند.
لاگارد گفت یک شاخص رصد دستمزدها نشان میدهد رشد هزینه نیروی کار در حال کاهش است، اما نظرسنجیها از افزایش سایر هزینهها خبر میدهند. او گفت بیشتر سنجههای انتظارات تورمی بلندمدت (برداشت بازار و مردم از تورم آینده) نزدیک ۲٪ هستند.
او گفت قیمتهای بالاتر انرژی باعث میشود تورم در کوتاهمدت بسیار بالاتر از ۲٪ بماند و بانک مرکزی اروپا اندازه و اثر جهش قیمت انرژی را از نزدیک زیر نظر خواهد داشت. او گفت ریسکهای رشد بیشتر به سمت بدتر شدن متمایل شدهاند.
پیامدهای معاملاتی و چینش ریسک
چشمانداز بسیار نامطمئن است؛ چون کند شدن شتاب اقتصاد با تورمِ ماندگار ناشی از هزینههای بالای انرژی در تضاد قرار گرفته است. بانک مرکزی فعلاً عملاً دست به اقدام نمیزند: از یک سو بهدلیل ریسکهای رشد نمیتواند نرخ بهره را بالا ببرد، و از سوی دیگر بهخاطر سطح قیمتها حاضر نیست نرخها را پایین بیاورد. این وضعیت میتواند به دورهای از نوسان بالای بازار (رفتوبرگشتهای شدید قیمت) در هفتههای پیشِ رو منجر شود.
ریسکهای نزولیِ رشد (احتمال ضعیفتر شدن اقتصاد) پررنگتر شده و اعتماد شرکتها آشکارا در حال افت است. برای نمونه، شاخص فضای کسبوکار IFO آلمان (نظرسنجی معتبر از شرکتهای آلمانی درباره شرایط و چشمانداز) به ۸۹.۵ کاهش یافت و سومین افت ماهانه پیاپی را ثبت کرد. چنین فضایی به نفع موقعیتهای نزولی (شرطبندی روی افت قیمت) در سهام اروپا است؛ به همین دلیل، اختیار فروش (Put option: قراردادی برای فروش با قیمت از پیش تعیینشده، برای پوشش ریسک یا کسب سود از افت) روی شاخصهایی مانند داکس (DAX) یا یورو استاکس ۵۰ (Euro Stoxx 50) میتواند ابزار پوشش ریسک یا معاملات سفتهبازانه باشد.
تورم همچنان مشکل مهمی است؛ زیرا رقم اولیه تورم منطقه یورو برای آوریل ۳.۱٪ اعلام شد که سرسختانه بالاتر از هدف ۲٪ مانده است. با باقی ماندن قیمت نفت برنت بالای ۹۵ دلار برای هر بشکه، احتمال کاهش نرخ بهره در کوتاهمدت کم است. معاملهگران باید محیط «نرخهای بالا برای مدت طولانیتر» را در نظر بگیرند و از ابزارهایی مثل قراردادهای آتی نرخ بهره (Interest rate futures: قراردادهای استاندارد برای خرید/فروش بر مبنای نرخهای آینده) استفاده کنند که نشاندهنده نبودِ کاهش سیاستی دستکم تا اواخر امسال است.
همچنین نشانههایی از سرد شدن تقاضای نیروی کار دیده میشود؛ روند مثبتی که در بخش زیادی از سال ۲۰۲۵ مشاهده شده بود در حال برگشت است و نرخ بیکاری به ۶.۷٪ افزایش یافته است. ترکیب دادههای ضعیف و بیعملی بانک مرکزی معمولاً نوسانساز است. شاخص VSTOXX (شاخص نوسان مورد انتظار بازار سهام اروپا، مشابه VIX آمریکا) حوالی ۲۲ در نوسان بوده و خرید اختیار خرید VSTOXX (Call option: قراردادی برای خرید با قیمت مشخص، برای سود بردن از افزایش) میتواند راهی کمهزینهتر برای بهرهبرداری از نوسانات مورد انتظار باشد.
این لحن محتاطانه درباره رشد، به یورو فشار کاهشی وارد میکند؛ بهویژه در برابر ارزهایی که بانک مرکزی آنها هنوز سیاست انقباضیتری دارند (موضع «تندروانه» یا Hawkish یعنی تمایل بیشتر به بالا نگه داشتن نرخ بهره برای مهار تورم). با وجود وضعیت مالی نسبتاً خوب خانوارها، فشارهای ناشی از درگیری و قیمت انرژی قویتر است. در نتیجه، فروش جفتارز EUR/USD (یورو/دلار) از طریق قراردادهای آتی یا اختیار معامله میتواند برای هفتههای آینده منطقی باشد.
