پوند/دلار (GBP/USD) پس از اعلام دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، مبنی بر توقف دو هفته‌ای عملیات نظامی علیه ایران، از کف محدوده 1.3200 تا سقف معاملات روزانه نزدیک 1.3400 رشد کرد. این جفت‌ارز به نیمه بالایی 1.3300 وارد شد و بالای «میانگین متحرک»‌های ساعتی 50 و 200 دوره‌ای معامله شد (میانگین متحرک یعنی متوسط قیمت در تعداد مشخصی از کندل‌ها که برای سنجش روند به‌کار می‌رود).

بازارها به سمت دارایی‌های پرریسک رفتند؛ همزمان نفت خام WTI (نفت شاخص آمریکا) از بالای 106 دلار به زیر 90 دلار در هر بشکه سقوط کرد. قراردادهای آتی S&P 500 (قراردادهایی برای معامله قیمت آینده شاخص سهام آمریکا) بیش از 1% رشد کردند و «شاخص دلار آمریکا» DXY (معیار ارزش دلار در برابر سبدی از ارزها) دوباره به سمت 100.00 عقب نشست.

ضعف داده‌های بریتانیا و PMI

داده‌های بریتانیا ضعیف‌تر بود؛ شاخص نهایی PMI خدمات ماه مارس (PMI یا «شاخص مدیران خرید» که وضعیت فعالیت اقتصادی را می‌سنجد) از 51.2 به 50.5 بازنگری شد و نسبت به 53.9 فوریه پایین‌تر آمد. PMI ترکیبی به 50.3 افت کرد؛ «سفارش‌های جدید» برای اولین بار از نوامبر 2025 کاهش یافت و «تورم هزینه‌های ورودی» (افزایش هزینه مواد اولیه و خدمات مورد استفاده شرکت‌ها) به بالاترین سطح 11 ماهه رسید.

بانک مرکزی انگلستان (BoE) از دسامبر 2025 نرخ بهره را روی 3.75% نگه داشته و در ماه مارس نیز به‌صورت اجماعی به ثابت ماندن آن رأی داد. قیمت‌گذاری بازار از انتظار «دو تا سه کاهش نرخ» در 2026 به سمت انتظار «چهار افزایش 0.25 درصدی» تا پایان سال تغییر کرد، اما آتش‌بس این انتظارات را تغییر داد.

ایران چند ساعت قبل از اعلام، آتش‌بس موقت را رد کرد و پلتفرم Polymarket (بازار پیش‌بینی مبتنی بر شرط‌بندی) احتمال آتش‌بس پایدار تا پایان آوریل را 22.5% اعلام کرد. انتشارهای مهم شامل صورتجلسه FOMC (کمیته سیاست‌گذاری فدرال رزرو آمریکا) ساعت 18:00 به وقت گرینویچ، شاخص «PCE هسته» ساعت 12:30 (معیار تورمی ترجیحی فدرال رزرو؛ «هسته» یعنی بدون غذا و انرژی)، و CPI مارس ساعت 12:30 است. CPI (شاخص قیمت مصرف‌کننده) سالانه 3.3% (قبلی 2.4%) و CPI هسته 2.7% (قبلی 2.5%) برآورد شده است.

شاخص‌های مورد انتظار بریتانیا شامل قیمت مسکن هلیفکس، PMI ساخت‌وساز، نظرسنجی شرایط اعتباری BoE، و تراز قیمت مسکن RICS در سطح -18% است (RICS گزارش فعالان بازار مسکن بریتانیاست). سطوح GBP/USD شامل «میانگین متحرک نمایی» 200 دوره‌ای (EMA؛ نوعی میانگین متحرک که به قیمت‌های جدید وزن بیشتری می‌دهد) در 1.3261، مقاومت نزدیک 1.3480 و بازه 1.3160 تا 1.3480 عنوان شده است.

نوسان ضمنی آپشن‌ها و پوشش ریسک

عامل اصلی برای ما ضعف اقتصاد بریتانیا بود، به‌خصوص بازنگری ضعیف PMI خدمات به 50.5. این پیام «رکود تورمی» داشت (رشد ضعیف همراه با تورم بالا)، یعنی خرید GBP/USD بیشتر یک ریسک روی ارزی شکننده بود، نه صرفاً شرط‌بندی علیه دلار. به همین دلیل، بسیاری از ما به جای خرید مستقیم، از روش‌هایی مثل خرید «اختیار فروش» (Put Option؛ قراردادی که حق فروش در قیمت مشخص را می‌دهد) روی GBP/USD برای محافظت از برگشت قیمت استفاده می‌کردیم، یا معاملات «ارزش نسبی» انجام می‌دادیم؛ مثلاً فروش پوند در برابر ارزی قوی‌تر.

با توجه به انتشارهای مهمی مثل CPI آمریکا و صورتجلسه FOMC، چیدمان معامله بر اساس تفاوت مسیر سیاست پولی بانک‌های مرکزی اهمیت داشت. از نظر تاریخی، غافلگیری فقط 0.2% در CPI هسته آمریکا می‌تواند GBP/USD را خیلی سریع بیش از 40 پیپ جابه‌جا کند (پیپ کوچک‌ترین واحد رایج تغییر قیمت در فارکس). به همین خاطر «آپشن‌های کوتاه‌مدت» که بعد از انتشار منقضی می‌شدند محبوب بودند تا بتوان از جهش نوسان اطراف خبر استفاده کرد، بدون اینکه ریسک هفته‌های بعد را نگه داریم.

سقوط شدید نفت WTI از بالای 106 به زیر 90 دلار محرک اصلی تضعیف دلار بود. این همبستگی باعث شد بسیاری از ما پوشش ریسک را مستقیم در بازار انرژی انجام دهیم. ساختار رایج این بود: نگهداری موقعیت نقدی خرید GBP/USD (Spot؛ معامله نقدی با تسویه نزدیک) و همزمان خرید اختیار فروش روی قراردادهای آتی WTI، تا اگر آتش‌بس شکست خورد و نفت ناگهان جهش کرد، بخشی از زیان جبران شود.

سطوح تکنیکال مثل مقاومت نزدیک 1.3480 برای طراحی معامله‌های آپشن مناسب بود. حجم قابل توجهی در «اختیار خرید»‌های هفتگی (Call Option؛ حق خرید در قیمت مشخص) با قیمت اعمال 1.3500 دیده می‌شد؛ راهی کم‌هزینه برای شرط‌بندی روی ادامه رشد. همزمان، سطح 1.3300 به قیمت اعمال محبوب برای اختیار فروش تبدیل شد تا به‌عنوان کف دفاعی، موقعیت‌های خرید را در برابر برگشت ناگهانی ریسک‌گریزی پوشش دهد.