پوند استرلینگ روز چهارشنبه در معاملات آسیا اندکی بالا رفت؛ زیرا در جفت‌ارز GBP/USD (پوند/دلار) تقاضا برای «خرید در افت» (خرید پس از کاهش قیمت) شکل گرفت و افت روز قبل از سطوحی کمی بالاتر از مرز روانی 1.3500 را (سطحی که برای معامله‌گران از نظر ذهنی مهم است)، که نزدیک به سقف حدود دو هفته اخیر بود، جبران کرد. این جفت‌ارز در میانه محدوده 1.3400 معامله شد و با تمایل مثبت بالای 1.3450 باقی ماند، اما رشد آن به‌دلیل عدم قطعیت ژئوپلیتیک (ابهام سیاسی/امنیتی بین کشورها) محدود شد. حملات جدید آمریکا به ایران، امیدها به توافق برای پایان دادن به درگیری سه‌ماهه خاورمیانه را تضعیف کرد؛ در همین حال وزارت امور خارجه ایران اعلام کرد این حملات آتش‌بس برقرار از اوایل آوریل را نقض کرده است. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تهدید به اقدام تلافی‌جویانه کرد و «پرمیوم ریسک» (هزینه/پاداش اضافه‌ای که بازار به‌خاطر ریسک بالاتر مطالبه می‌کند) را بالا نگه داشت؛ موضوعی که از دلار آمریکا به‌عنوان «دارایی امن» (ارزی که در زمان بحران بیشتر خریده می‌شود) حمایت کرد.

پس‌زمینه سیاست‌گذاری پولی (تصمیم‌های بانک‌های مرکزی درباره نرخ بهره و نقدینگی) نیز جلوی ادامه رشد را گرفت؛ زیرا بازارها انتظارات «انقباضی/سخت‌گیرانه» فدرال رزرو (تمایل به افزایش نرخ بهره برای مهار تورم) را در برابر موضع بانک مرکزی انگلیس که فعلاً در حالت مکث است، می‌سنجند. بانک مرکزی انگلیس نرخ بانکی را در سطح 3.75% برای سومین جلسه پیاپی ثابت نگه داشته و رأی‌گیری اخیر با نسبت 8 به 1 به نفع عدم تغییر بوده است؛ با این حال یک عضو طرفدار افزایش نرخ بود. تورم شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI؛ سنجه اصلی تورم مصرف‌کننده) در بریتانیا 3.3% است و بانک مرکزی انگلیس انتظار دارد انتقال هزینه انرژی به قیمت‌ها، آن را در فصل‌های آینده بالاتر ببرد. در آمریکا، معامله‌گران اکنون برای افزایش نرخ در ماه ژوئیه احتمال قابل‌توجهی قائل‌اند؛ احتمالی که یک ماه پیش محدودتر بود، و همین باعث شده اختلاف مسیر سیاست پولی دو کشور چندان پررنگ نشود.

معاملات در محدوده و کاهش نوسان

به نظر می‌رسد پوند بالای سطح 1.3450 محکم مانده، اما توان رشد بیشتر آن نزدیک 1.3500 محدود است. نبود نوسان‌های بزرگ در داده‌های بازار هم دیده می‌شود؛ به‌طوری که شاخص نوسان‌پذیری پوند بریتانیا در CBOE (BPVIX؛ شاخصی که از قیمت‌گذاری «اختیار معامله»ها برای سنجش انتظار بازار از نوسان آینده استفاده می‌کند) نزدیک 6.5 و در کف چندماهه قرار دارد؛ یعنی معامله‌گران انتظار حرکت بزرگ و خروج پرقدرت از محدوده را ندارند. این وضعیت نشان‌دهنده یک دوره «تثبیت/استراحت قیمت» (حرکت رفت‌وبرگشتی بدون روند مشخص) برای این جفت‌ارز است.

این حرکت افقی نتیجه هم‌جهت بودن بانک مرکزی انگلیس و فدرال رزرو است. وقتی هر دو بانک مرکزی نرخ‌ها را ثابت نگه می‌دارند، «اختلاف نرخ بهره» (فاصله نرخ‌های بهره که معمولاً محرک اصلی GBP/USD است) عملاً متوقف می‌شود. تا زمانی که یکی از این دو بانک علامت روشنی از تغییر مسیر ندهد، انتظار می‌رود این جفت‌ارز بدون روند قوی، در همین محدوده به حرکت آرام ادامه دهد.

نگرانی‌های تورمی و راهبردهای معاملاتی اختیار معامله

هر دو نهاد با تورمی بالاتر از هدف خود مواجه‌اند؛ تورم بریتانیا اکنون 3.3% است و تنش‌های خاورمیانه با حمایت از قیمت نفت به آن دامن می‌زند. این مشکل مشترک باعث شده بازار «ابزارهای مشتقه» (قراردادهایی که ارزششان از دارایی اصلی مثل ارز می‌آید) موضع سخت‌گیرانه‌تری را قیمت‌گذاری کند؛ به‌طوری که «قراردادهای آتی نرخ بهره فدرال» (fed funds futures؛ قراردادهایی برای پیش‌بینی مسیر نرخ سیاستی آمریکا) اکنون احتمال 25% برای افزایش نرخ فدرال رزرو در ژوئیه نشان می‌دهند. این انتظار به دلار آمریکا حمایت پایه می‌دهد و رشد پوند را محدود می‌کند.

با توجه به نوسان پایین و بازارِ محدوده‌ای، فروش «پرمیوم اختیار معامله» (دریافت حق‌بیمه با فروش اختیار) در هفته‌های آینده می‌تواند رویکرد مناسبی باشد. راهبردهایی مثل «فروش استرادل» (short straddle؛ فروش هم‌زمان اختیار خرید و اختیار فروش در یک قیمت اعمال، برای سود از ماندن قیمت نزدیک همان سطح) یا «آیرون کندور» (iron condor؛ ترکیبی از چند اختیار برای سود از ماندن قیمت در یک بازه مشخص) حول قیمت‌های فعلی می‌توانند عملکرد خوبی داشته باشند. این موقعیت‌ها برای سود گرفتن از «کاهش ارزش زمانی» (time decay؛ کم شدن ارزش اختیار با نزدیک شدن به سررسید) و احتمال گیرکردن GBP/USD در همین محدوده نسبتاً روشن طراحی شده‌اند.