شاخص دلار آمریکا (DXY) پس از دو روز رشد، کمی پایین‌تر آمد و روز دوشنبه در ساعات معاملاتی آسیا نزدیک 100.10 معامله شد. این شاخص، ارزش دلار آمریکا را در برابر شش ارز اصلی اندازه‌گیری می‌کند. در نمودار روزانه، DXY داخل یک الگوی «کانال صعودی» (حرکت قیمت بین دو خط موازی رو به بالا) حرکت می‌کند. این شاخص بالاتر از «میانگین متحرک نمایی» ۹روزه و ۵۰روزه (EMA؛ نوعی میانگین متحرک که به قیمت‌های جدیدتر وزن بیشتری می‌دهد) قرار دارد و هر دو EMA رو به بالا هستند.

جایگاه تکنیکال و روند

آخرین عقب‌نشینی از اوج هفته گذشته محدود بوده است. میانگین کوتاه‌مدت همچنان بالاتر از خط میان‌مدت قرار دارد. «شاخص قدرت نسبی» ۱۴روزه (RSI؛ نشان می‌دهد سرعت و قدرت حرکت قیمت چقدر است) نزدیک 58 است. این مقدار در محدوده مثبت است و وارد «اشباع خرید» (وقتی قیمت بیش از حد بالا رفته و احتمال اصلاح بیشتر می‌شود) نشده است. در سمت صعودی، DXY ممکن است سقف ۱۰ماهه 100.64 ثبت‌شده در 31 مارس را آزمایش کند. حرکت بعدی می‌تواند محدوده بالایی کانال نزدیک 102.40 را در دید قرار دهد. حمایت در EMA ۹روزه نزدیک 99.95 است، سپس مرز پایینی کانال حدود 99.70. اگر قیمت به زیر کانال سقوط کند، ممکن است EMA ۵۰روزه در 99.02 را امتحان کند.

تغییر شرایط کلان و راهبرد

این تحلیل تکنیکال با کمک یک ابزار هوش مصنوعی تهیه شده است. اگر به همین بازه در سال 2025 برگردیم، یک چیدمان تکنیکال صعودی برای شاخص دلار آمریکا می‌دیدیم، زمانی که نزدیک 100.10 معامله می‌شد. الگوی کانال صعودی و میانگین‌های متحرک مثبت، نشان‌دهنده ادامه تمایل به خرید بود. آن تحلیل به امکان حرکت تا 102.40 اشاره می‌کرد. امروز شرایط عوض شده و DXY پس از یک رشد طولانی، حدود 104.20 معامله می‌شود. با این حال، داده‌های اخیر نشانه یک نقطه چرخش احتمالی را نشان می‌دهد؛ زیرا گزارش اشتغال مارس 2026 رشد 175,000 شغل را ثبت کرد که کمتر از انتظار بود. همچنین تازه‌ترین داده‌های تورمی از «اداره آمار کار» (Bureau of Labor Statistics؛ نهاد رسمی آمریکا برای انتشار آمارهای بازار کار و قیمت‌ها) نشان می‌دهد «شاخص قیمت مصرف‌کننده» (CPI؛ میانگین تغییر قیمت کالاها و خدماتی که خانوارها می‌خرند) به 2.8% نسبت به سال قبل کاهش یافته و فشار بر «فدرال رزرو» (بانک مرکزی آمریکا) کمتر شده است. این تغییر در داده‌های اقتصادی باعث شده بازار احتمال «کاهش نرخ بهره» را در ادامه سال بالاتر در نظر بگیرد. این موضوع در «ابزار CME FedWatch» (ابزاری که از قیمت قراردادهای آتی نرخ بهره، احتمال تصمیم‌های فدرال رزرو را تخمین می‌زند) دیده می‌شود؛ که اکنون انتظار دست‌کم دو نوبت کاهش نرخ تا پایان سال را نشان می‌دهد. این تغییر بزرگی نسبت به رویکرد «انقباضی» (Hawkish؛ یعنی تمایل به نرخ بهره بالاتر برای مهار تورم) است که بخش زیادی از سال گذشته دلار را تقویت کرده بود. با توجه به این تغییر بنیادین، می‌توان به راهبردهایی فکر کرد که از افت احتمالی دلار سود بگیرند یا ریسک آن را پوشش دهند. خرید «اختیار فروش» (Put Option؛ قراردادی که حق فروش دارایی را در قیمت مشخص می‌دهد) روی DXY یا ETFهای مرتبط با دلار مثل UUP، روشی با «ریسک محدود» برای موقعیت‌گیری در جهت نزول است. افزایش «نوسان ضمنی» (Implied Volatility؛ نوسانی که بازار در قیمت اختیارها پیش‌بینی می‌کند) این اختیارها را حساس‌تر کرده است. برای کسانی که دید خنثی‌تری دارند، فروش «اسپرد اعتباری اختیار خرید خارج از پول» (Out-of-the-money Call Credit Spread؛ فروش اختیار خرید با قیمت اعمال بالاتر همراه با خرید اختیار خرید در سطحی بالاتر برای محدود کردن ریسک) روی قراردادهای آتی DXY می‌تواند راهی برای دریافت «پرمیوم» (Premium؛ مبلغی که فروشنده اختیار دریافت می‌کند) باشد. این روش زمانی سود می‌دهد که دلار درجا بزند یا پایین‌تر برود. اکنون باید سطح 103.50 را به‌عنوان حمایت مهم زیر نظر داشت؛ شکستن آن می‌تواند تغییر روند صعودی بلندمدت را تأیید کند.

همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید