اخبار آتش‌بس آمریکا و ایران باعث تقویت قابل‌توجه یوآن چین شد و محدوده پیش‌بینی جفت‌ارز USD/CNY (دلار/یوآن) به 6.70 تا 7.05 کاهش یافت؛ این محدوده قبلاً 6.85 تا 7.25 بود. پیش‌بینی پایان سال برای USD/CNY نیز به 6.75 کاهش پیدا کرد.

از ابتدای 2026 تا امروز، یوآن داخل چین (Onshore/CNY) حدود 2.3% در برابر دلار آمریکا رشد کرده و از بیشتر ارزهای آسیایی عملکرد بهتری داشته است. از زمان آغاز جنگ ایران، CNY و یوآن خارج از چین (Offshore/CNH) تنها ارزهایی بودند که در سبدِ رصدشده در برابر دلار افزایش ارزش داشتند.

سیگنال‌های سیاست‌گذاری و قدرت یوآن

سیاست‌گذاران با «تعیین نرخ مرجع روزانه» توسط بانک مرکزی چین (PBoC Fixing؛ یعنی نرخ راهنمای رسمی روزانه برای بازار) اجازه داده‌اند یوآن کمی قوی‌تر شود؛ به‌طوری‌که «عامل ضدچرخه‌ای» (Counter-cyclical factor؛ ابزاری که بانک مرکزی برای کاهش نوسانات و حرکت‌های هیجانی نرخ ارز به نرخ مرجع اضافه/کم می‌کند) در مارس و اوایل آوریل نزدیک به حالت خنثی بود. همچنین «نسبت ذخیره ریسک ارزی» (Foreign exchange risk reserve ratio؛ درصدی که برای کنترل سفته‌بازی و مدیریت ریسک معاملات ارزی از برخی معاملات/موقعیت‌ها کنار گذاشته می‌شود) از 20% به 0% کاهش یافت و زمان مورد انتظار برای کاهش نرخ‌های بهره PBoC (قرار بود در سه‌ماهه دوم 2026 باشد) به نیمه دوم 2026 منتقل شد.

اختلاف بازدهی اوراق دو‌ساله آمریکا و چین (Yield spread؛ تفاوت نرخ سود اوراق دولتی دو کشور) به بالاترین سطح از فوریه 2025 رسید، اما یوآن فقط اندکی تضعیف شد. شاخص CFETS RMB (شاخص سبدی ارزش یوآن در برابر چند ارز مهم، با وزن‌دهی مشخص) از زمان شروع جنگ 2.3% و از ابتدای سال 2.9% افزایش یافته است؛ وزن‌ها شامل یورو (17.9%)، دلار آمریکا (18.3%)، وون کره (8.5%) و ین ژاپن (8.1%) است.

در طرح «عوارض عبور» برای تنگه هرمز، پرداخت به CNY یا «رمزارز» (Cryptocurrency؛ دارایی دیجیتال مبتنی بر شبکه‌های رمزنگاری و بلاک‌چین) مطرح شده بود؛ با فرض 100 کشتی در روز (36 هزار در سال) و عوارض 2 میلیون دلار، مجموع به 72 میلیارد دلار یا 491 میلیارد یوان می‌رسد. سامانه CIPS (شبکه پرداخت بین‌بانکی چین برای تسویه پرداخت‌های یوآنی در سطح بین‌المللی، مشابه نقش سوئیفت اما با محوریت یوآن) در سال 2025 حدود 180 تریلیون یوان پردازش کرده است.

خبر آتش‌بس آمریکا و ایران یوآن را به شکل محسوسی تقویت کرده و جفت‌ارز دلار/یوآن را از سطح 6.85 عبور داده است. اکنون پیش‌بینی به محدوده جدید و پایین‌ترِ 6.70 تا 7.05 برای ماه‌های آینده به‌روزرسانی می‌شود. این تغییر، بازتابِ مقاومت غیرمنتظره یوآن و تغییرات فضای ژئوپلیتیکی است.

پیامدهای معاملاتی و موقعیت‌گیری

یوآن امسال یکی از بهترین عملکردها را در برابر دلار داشته و تا اوایل آوریل بیش از 2.3% از ابتدای سال تقویت شده است. این عملکرد از تقریباً همه ارزهای آسیایی بهتر است؛ بسیاری از آن‌ها در جریان درگیری اخیر خاورمیانه تضعیف شدند. داده‌های صادرات چین در سه‌ماهه اول 2026 که رشد 7% سالانه (Year-on-year؛ مقایسه با دوره مشابه سال قبل) را نشان داد، به تداوم «مازاد حساب جاری» (Current account surplus؛ مازاد درآمدهای ارزی کشور از تجارت و درآمدهای خارجی نسبت به پرداخت‌ها) کمک می‌کند و پشتوانه بنیادی یوآن را بالا می‌برد.

به نظر می‌رسد سیاست‌گذاران پکن با این تقویت موافق‌اند؛ برخلاف موضع محتاطانه‌تر ابتدای سال. نرخ‌های مرجع روزانه بانک مرکزی چین در مارس و اوایل آوریل عمدتاً خنثی بوده و پیام می‌دهد که قصد ندارند جلوی کاهش USD/CNY را بگیرند. این رویکرد احتمالاً برای جبران هزینه واردات کالاهای پایه (Commodity imports؛ موادی مثل نفت، فلزات و غلات) است که در دوره درگیری گران‌تر شد.

برای معامله‌گران «ابزارهای مشتقه» (Derivatives؛ قراردادهایی مثل اختیار معامله و قرارداد آتی که ارزششان به قیمت داراییِ پایه وابسته است)، پیام اصلی می‌تواند تمرکز بر ادامه تقویت یوآن باشد. افزایش اختلاف بازدهی دو‌ساله آمریکا و چین—که ماه گذشته به بالاترین سطح از فوریه 2025 رسید—نتوانست یوآن را ضعیف کند. اکنون با خبر آتش‌بس و کاهش احتمال سیاست‌های تهاجمی‌تر فدرال رزرو، انتظار می‌رود این فاصله بازدهی کمتر شود و یکی از عوامل فشار بر یوآن از بین برود.

با توجه به پیش‌بینی جدید پایان سالِ 6.75، معامله‌گران می‌توانند به خرید «اختیار فروش» (Put option؛ قراردادی که حق فروش دارایی/جفت‌ارز را در قیمت مشخص می‌دهد) روی USD/CNY با «قیمت اعمال» (Strike price؛ قیمتی که اختیار معامله در آن قابل اجراست) نزدیک 6.80 یا 6.75 فکر کنند، با سررسید در سه‌ماهه سوم. این روش می‌تواند راهی کم‌هزینه‌تر برای بهره‌گیری از روند نزولیِ مورد انتظار باشد و در عین حال زیان احتمالی را محدود کند. «نوسان‌پذیری» (Volatility؛ شدت بالا و پایین شدن قیمت در بازار) پس از اعلام آتش‌بس کاهش یافته و همین موضوع قیمت‌گذاری اختیارها را در حال حاضر جذاب‌تر می‌کند.

با این حال، اگر صلح پایدار بماند، یوآن لزوماً بهترین عملکرد را در برابر همه ارزها نخواهد داشت. ارزهایی که در دوره درگیری ضربه بیشتری خوردند—مثل وون کره و یورو—ممکن است در برابر دلار جهش قوی‌تری داشته باشند. بنابراین بهتر است در برابر این ارزها با احتیاط «موقعیت خرید یوآن» (Long yuan؛ یعنی سود بردن از تقویت یوآن در برابر ارز دیگر) گرفته شود و حتی می‌توان به معاملات «ارزش نسبی» (Relative value trades؛ معامله بر مبنای مقایسه قدرت دو دارایی/ارز) فکر کرد؛ مثل خرید یورو در برابر یوآن (Long EUR/CNY؛ یعنی انتظار تقویت یورو نسبت به یوآن).

عامل مهم دیگر، رفتار صادرکنندگان چینی است که از 2025 به دلیل بازدهی بالاتر آمریکا، مقدار زیادی دلار را خارج از کشور نگه داشته‌اند. داده‌های ماه گذشته نشانه‌هایی از افزایش «تسویه ارزی شرکت‌ها» (Corporate FX settlements؛ تبدیل درآمد ارزی شرکت‌ها به پول داخلی از طریق سیستم بانکی) نشان داد. ادامه کاهش USD/CNY می‌تواند موجی از بازگشت این دلارها به داخل ایجاد کند و تقاضای قابل‌توجهی برای خرید یوآن به وجود آورد.