نومورا انتظار دارد بانک انگلستان در نشست هفته آینده «کمیته سیاست پولی» نرخ پایه (Bank Rate؛ نرخ اصلی بهره که بانک مرکزی برای وام‌دهی کوتاه‌مدت به بانک‌ها مبنا قرار می‌دهد) را روی ۳.۷۵٪ ثابت نگه دارد. این موسسه رأی‌گیری ۸ به ۱ به نفع عدم تغییر را پیش‌بینی می‌کند و می‌گوید «هیو پیل» رأی به افزایش می‌دهد.

تصمیم نرخ بهره و پیش‌بینی‌های جدید، پنج‌شنبه آینده ساعت ۱۲ ظهر اعلام می‌شود. نومورا انتظار دارد همراه با این پیش‌بینی‌ها، راهنمایی روشن‌تری ارائه شود و ارقام هم تورم بالاتر و هم رشد کمی ضعیف‌تر را نشان دهد.

دیدگاه نومورا درباره تصمیم پیشِ‌رو

نومورا انتظار دارد تا پایان ۲۰۲۷ نرخ‌های سیاستی تغییر نکند. همچنین به «ریسک‌های نامتوازن» اشاره می‌کند؛ یعنی احتمال افزایش نرخ در کوتاه‌مدت وجود دارد، اما بعدتر احتمال کاهش نرخ مطرح می‌شود.

بازارهای مالی بیش از دو افزایش نرخ تا پایان سال را در قیمت‌ها لحاظ کرده‌اند. با این حال، بازار فقط ریسک ۲ تا ۳ واحد پایه (bp؛ هر واحد پایه برابر ۰.۰۱ درصد است) برای افزایش نرخ در ۳۰ آوریل را نشان می‌دهد.

با نزدیک شدن نشست بعدی بانک انگلستان، انتظار می‌رود نرخ سیاستی روی ۴.۲۵٪ فعلی ثابت بماند. بازار دوباره احتمال بالاتر رفتن نرخ‌ها را قیمت‌گذاری کرده، اما این سناریو در کوتاه‌مدت بعید به نظر می‌رسد؛ بنابراین بین قیمت‌های بازار و اقدام محتمل بانک مرکزی شکاف ایجاد شده است.

پیامدهای معاملاتی برای نوسان نرخ‌ها

وضعیت مشابهی در بهار ۲۰۲۵ دیده شد؛ زمانی که نرخ پایه ۳.۷۵٪ بود اما بازارها چند افزایش نرخ تا پایان سال را قیمت‌گذاری می‌کردند. کمیته سیاست پولی آن زمان نرخ را ثابت نگه داشت و نشان داد در اقتصاد ضعیف تمایلی به سخت‌تر کردن سیاست پولی ندارد. آن دوره نشان داد بانک مرکزی می‌تواند برخلاف انتظار تهاجمی بازار حرکت کند.

داده‌های فعلی از ادامه مکث حمایت می‌کند. طبق آخرین ارقام ONS (اداره ملی آمار بریتانیا)، تورم سرفصل (headline inflation؛ شاخص کلی تورم) به ۲.۸٪ کاهش یافته، اما تورم هسته (core inflation؛ تورم بدون اقلام پرنوسان مثل انرژی و غذا) همچنان بالاتر از هدف مانده است. هم‌زمان، رشد تولید ناخالص داخلی (GDP؛ ارزش کل کالا و خدمات تولیدشده) در فصل اول فقط ۰.۲٪ بوده که کندی اقتصاد را تأیید می‌کند؛ یعنی افزایش زیاد هزینه‌های وام‌گیری (borrowing costs؛ نرخ‌های مؤثر وام و اعتبار) می‌تواند فشار بیشتری وارد کند. ترکیب تورم چسبنده (sticky inflation؛ تورمی که به‌سختی پایین می‌آید) و رشد ضعیف، کار کمیته سیاست پولی را دشوار می‌کند.

این وضعیت می‌تواند از راهبرد «فروش نوسان کوتاه‌مدت» در بازار نرخ بهره حمایت کند؛ یعنی معامله‌گر روی آرام‌تر شدن نوسان قیمت‌ها شرط می‌بندد. در این چارچوب، اختیار معامله‌ها (options؛ قراردادهایی که حق خرید/فروش در قیمت مشخص می‌دهند) روی قراردادهای آتی کوتاه‌مدت SONIA (نرخ رسمی میانگین بهره شبانه استرلینگ؛ مبنای معاملات نرخ بهره کوتاه‌مدت در بریتانیا) گران به نظر می‌رسند. موقعیتی که از عدم تغییر سیاست سود می‌برد، مثل «شورت استرَدل» (short straddle؛ فروش هم‌زمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت اعمال یکسان برای کسب سود از کاهش نوسان) می‌تواند در هفته‌های آینده کارآمد باشد.

با این حال، ریسک‌ها یکسان نیست و در کوتاه‌مدت به سمت غافلگیری انقباضی (hawkish; گرایش به افزایش نرخ و سخت‌گیری) می‌چرخد و در ادامه سال احتمال کاهش نرخ مطرح است. این نامتقارن بودن باعث می‌شود داشتن اختیار خرید ارزانِ «خارج از پول» (out-of-the-money؛ قیمتی که فعلاً سود مستقیم ندارد) روی آتی‌های نرخ بهره به‌عنوان پوشش ریسک (hedge؛ کاهش ریسک زیان) جذاب باشد. این کار در برابر حالتی محافظت می‌کند که بانک برای مهار اثرات دور دوم تورم (second-round effects؛ انتقال افزایش قیمت‌ها به دستمزدها و قیمت‌های بعدی) اقدام کند.

اگر بانک مجبور شود یک‌بار دیگر نرخ را بالا ببرد، احتمالاً حرکتی خواهد بود که بعداً نیاز به عقب‌نشینی دارد. این احتمالِ تغییر مسیر سیاستی (policy pivot؛ تغییر جهت از افزایش به کاهش یا برعکس) در اواخر ۲۰۲۶ یا اوایل ۲۰۲۷ از موقعیت‌هایی حمایت می‌کند که از نوسان بالاتر در سررسیدهای بلندمدت سود می‌برند. این را می‌توان از طریق «اسپرد تقویمی» (calendar spreads؛ معامله هم‌زمان ابزارهای مشتقه با سررسیدهای متفاوت) در بازار اختیار معامله اجرا کرد.