شاخص دلار آمریکا (DXY) پس از لمس بالاترین سطح خود از ۳۰ ژوئیه، اندکی عقب‌نشینی کرد، اما معاملات همچنان کم‌رمق بود و این سنجه کمی پایین‌تر از میانه محدوده ۱۰۰.۰۰ واحد در نوسان ماند و در مجموع نسبت به روز قبل تقریباً بدون تغییر بود. فدرال رزرو هفته گذشته برای نخستین بار در بیش از سه سال گذشته نرخ‌ها را افزایش داد و نمودار دات‌پلات آن به یک افزایش دیگر در سال جاری اشاره داشت؛ در عین حال، مدیران این نهاد به ریسک‌های پایدار تورمی مرتبط با شوک قیمتی کالاها اشاره کردند. جدا از این، تنش‌های ژئوپلیتیکی پس از هشدار سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران مبنی بر اینکه در صورت تشدید اقدامات آمریکا «جغرافیای جنگ» را تغییر خواهد داد، همچنان در کانون توجه بود؛ در حالی که واشنگتن تهدید کرد اقدامات اقتصادی بیشتری اعمال خواهد کرد که می‌تواند از ۲۳ سپتامبر، شرکت‌های هواپیمایی ایران را از هوانوردی بین‌المللی خارج کند؛ همزمان با تشدید درگیری‌ها با مشارکت گروه حوثیِ مورد حمایت ایران در یمن و عربستان سعودی.

ایران سپس اعلام کرد در صورت لغو محاصره بنادر ایران از سوی آمریکا و توقف عملیات نظامی، ظرف هفت روز تنگه هرمز را بازگشایی خواهد کرد؛ تحولی که همزمان با افت نفت خام به کف دو هفته‌ای و ماندن بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا پایین‌تر از اوج‌های چندساله رخ داد. از منظر تکنیکال، شاخص در بالای میانگین متحرک ساده ۱۰۰روزه در ۹۹.۹۰، سوگیری صعودی خود را حفظ کرد و دوباره بالای حمایت‌های فیبوناچی در ۱۰۰.۱۸ و ۹۹.۸۰ قرار گرفت؛ سطوح مقاومت در ۱۰۰.۵۶، ۱۰۱.۱۰ و سقف نوسانی ۱۰۱.۷۸ دیده می‌شد. نشانگرهای کلیدی نزولی ۱۰۰.۱۸، ۹۹.۹۰ و ۹۹.۸۰ و سپس ۹۹.۳۳ و ۹۸.۵۸ بودند.

راهبردهای مشتقه و چشم‌انداز تکنیکال

پیشنهاد می‌کنیم معامله‌گران مشتقه تا زمانی که شاخص دلار آمریکا (DXY) بالای میانگین متحرک ساده ۱۰۰روزهِ کلیدی در ۹۹.۹۰ باقی می‌ماند، سوگیری صعودی را از طریق اختیار خرید (Call) حفظ کنند. این رویکرد با افزایش اخیر نرخ بهره از سوی فدرال رزرو پشتیبانی می‌شود؛ رویدادی که از منظر تاریخی با جذب سرمایه خارجی در پی بازده بالاتر، به تقویت دلار کمک می‌کند. با توجه به حمایت تکنیکال در ۱۰۰.۱۸، خرید اسپردهای اختیار خریدِ کوتاه‌مدت با هدف‌گذاری مقاومت‌های ۱۰۰.۵۶ و ۱۰۱.۱۰، نسبت ریسک به بازده جذابی ارائه می‌دهد.

ریسک ژئوپلیتیک و پوشش ریسک پرتفوی

تنش‌های ژئوپلیتیکی در خاورمیانه همچنان محرک اصلی است و دارایی‌های امن مانند دلار آمریکا را در پرتفوی ما بسیار ارزشمند می‌کند. از منظر تاریخی، تنگه هرمز بیش از ۲۰ میلیون بشکه نفت در روز را جابه‌جا می‌کند که معادل حدود ۲۰٪ از مصرف جهانی مایعات نفتی است؛ بنابراین هر تهدیدی علیه این گذرگاه می‌تواند جهش‌های ناگهانی هم در قیمت انرژی و هم در تقاضای دلار ایجاد کند. برای پوشش این نوسان، باید اختیار خرید دلار (USD call options) را مدنظر قرار دهیم تا در صورت تشدید درگیری پس از ضرب‌الاجل ۲۳ سپتامبر، از جریان‌های ناگهانی ورود سرمایه به دارایی‌های امن بهره‌مند شویم.

در حالی که پیشنهاد ایران برای بازگشایی تنگه، به‌طور موقت قیمت نفت خام را به کف دو هفته‌ای رسانده است، باید این افت را مرحله‌ای از تثبیت تلقی کنیم نه تغییر روند. این آرامش موقتی، نگرانی‌های تورمی کوتاه‌مدت را کاهش داده و بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا را باثبات نگه داشته است؛ عاملی که ممکن است رشد فوری DXY را محدود کند. توصیه می‌کنیم پیش از افزودن تهاجمی به موقعیت‌های خرید در قراردادهای آتی، منتظر شکست قاطع بالای ۱۰۰.۵۶ یا بازگشت محکم از سطح حمایتی ۹۹.۸۰ بمانیم.

برای معامله‌گرانی که قصد بهره‌گیری از این محدوده نوسانی را دارند، فروش اختیار فروش (Put) پایین‌تر از ناحیه تقاضای ساختاریِ ۹۸.۵۸ به ما امکان می‌دهد ضمن انتظار برای روشن‌تر شدن روند، پرمیوم دریافت کنیم. اگر DXY در مبنای بسته‌شدن روزانه به زیر میانگین متحرک ۹۹.۹۰ سقوط کند، باید فوراً ارزیابی مجدد انجام داده و پوشش ریسک مواجهه‌های خرید را افزایش دهیم. با ترکیب اسپردهای اختیار معامله با حدضررهای سخت‌گیرانه، می‌توانیم ریسک تیترهای ژئوپلیتیکی فعلی را مدیریت کنیم، بدون آنکه در معرض زیان نامحدود در سمت نزولی قرار بگیریم.