شاخص دلار (DXY) برای مدتی کوتاه از 100.50 عبور کرد و به بالاترین سطح خود از اواخر ژوئیه رسید، اما پس از آن‌که بانک مرکزی ژاپن (BoJ) نرخ سیاستی خود را به 1.25% افزایش داد—سطحی که آخرین بار در سال 1995 دیده شده بود—کمی عقب‌نشینی کرد و به اندکی بالاتر از 100.30 بازگشت. یورو 57.6% از سبد را تشکیل می‌دهد و ین 13.6%؛ بنابراین حدود هفت‌دهم این شاخص به ارزهایی گره خورده است که بانک‌های مرکزی‌شان در سپتامبر سیاست پولی را انقباضی‌تر کرده‌اند. بانک مرکزی اروپا (ECB) در 10 سپتامبر نرخ سپرده‌گذاری را به 2.50% رساند، فدرال رزرو در 16 سپتامبر به محدوده 3.75–4.00% منتقل شد و BoJ نیز در 18 سپتامبر دنبال کرد؛ هر سه تغییر 25 واحد پایه بودند و در نتیجه شکاف نرخ‌ها به‌طور کلی بدون تغییر معنادار باقی ماند. پوند، با وزن 11.9% در شاخص، از نرخ بانک انگلستان (BoE) تبعیت کرد که از دسامبر روی 3.75% ثابت مانده است؛ بنابراین این فاصله فقط به این دلیل بیشتر شد که فدرال رزرو حرکت کرد.

تصمیم BoJ با رأی 7–2 تصویب شد و «آسادا» و «ساتو» مخالفت کردند؛ همزمان تورم هسته ژاپن در اوت به 1.7% از 1.8% در ژوئیه کند شد. اختلاف بازده‌ها همچنان چشمگیر است: دلار 3.75–4.00% بازده می‌دهد، یورو 2.50% و ین 1.25%؛ در حالی‌که اوراق خزانه‌داری 10ساله آمریکا حدود 5.00% پرداخت می‌کنند در برابر تقریباً 2.95% در ژاپن. معاملات آتی نشان می‌دهند احتمال افزایش مجدد نرخ فدرال رزرو در 28 اکتبر 57.6% است و سقف نرخ را تا میانه 2027 در محدوده 4.50–4.75% قیمت‌گذاری می‌کنند، بدون آن‌که برای 18 ماه بعد تغییری انتظار برود. از دوشنبه تا جمعه ده سخنرانی از سوی مقامات فدرال رزرو برنامه‌ریزی شده که سه مورد آن از رئیس فدرال رزرو نیویورک، «ویلیامز» است؛ داده‌های هفته شامل میانگین چهار هفته‌ای ADP در سه‌شنبه ساعت 12:15 به وقت GMT با انتظار 16.25 هزار و PMIهای اولیه (Flash) در چهارشنبه ساعت 13:45 به وقت GMT است که پیش‌بینی می‌شود کند شوند اما بالای 50 باقی بمانند. سطوح تکنیکال اشاره‌شده شامل حمایت در 100.00 و EMA 50روزه نزدیک 99.70، مقاومت در 100.50 سپس 101.00 و 101.50، و Stoch RSI روزانه نزدیک 68 است. راهنمای پس‌زمینه همچنین اضافه می‌کند که دلار آمریکا بیش از 88% گردش معاملات جهانی FX را به خود اختصاص می‌دهد (حدود 6.6 تریلیون دلار در روز) و به QE، QT و هدف تورمی 2% فدرال رزرو اشاره دارد.

شاخص دلار و ین: فرصت‌های تاکتیکی پس از اقدامات بانک‌های مرکزی

باید تا زمانی که شاخص بالای حمایت کلیدی 100.00 باقی می‌ماند، به خرید اختیار خرید (Call) کوتاه‌مدت روی شاخص دلار (DXY) فکر کنیم. شتاب حرکت به‌وضوح رو به بالا در حال چرخش است و Stochastic RSI روزانه به سمت 68 افزایش یافته که به آزمون نواحی مقاومتی 101.00 و 101.50 اشاره دارد. اگر شاخص یک روز معاملاتی را پایین‌تر از میانگین متحرک 50روزه در 99.70 ببندد، باید سریعاً این موضع صعودی را کنار بگذاریم.

افزایش نرخ BoJ به 1.25% عملاً یک واکنش «فروش پس از وقوع خبر» ایجاد کرد و برای ما فرصت مناسبی جهت بازی روی ضعف ین فراهم آورد. می‌توانیم از ساختار «بول کال اسپرد» روی USD/JPY استفاده کنیم تا از مومنتوم صعودی بهره ببریم و در عین حال ریسک پرمیوم را محدود کنیم. از آن‌جا که تورم هسته ژاپن در اوت به 1.7% کاهش یافته، بازار در حال درک این نکته است که افزایش‌های بعدی نرخ در ژاپن آهسته و دشوار خواهد بود.

استراتژی‌های معاملاتی در آستانه رویدادهای کلیدی فدرال رزرو و داده‌های کلان آمریکا

با توجه به این‌که معاملات آتی فدرال رزرو احتمال 57.6% برای افزایش نرخ در 28 اکتبر را قیمت‌گذاری می‌کنند، باید برای جهش نوسان در معاملات آتی Fed Fund در اکتبر موقعیت‌گیری کنیم. ده سخنرانی پیشِ‌رو، از جمله سه سخنرانی ویلیامز (رئیس فدرال رزرو نیویورک)، احتمالاً نوسانات تند در این برآوردها ایجاد خواهد کرد. می‌توانیم با معامله «استرادل» روی اختیارهای نرخ بهره کوتاه‌مدت، از جریان پرحجم راهنمایی‌های سیاستی بانک مرکزی در هفته آینده سود ببریم.

داده‌های کلان پیشِ‌رو در آمریکا—به‌طور مشخص میانگین اشتغال ADP در سه‌شنبه و PMIهای اولیه چهارشنبه—تعیین می‌کنند آیا فدرال رزرو واقعاً در اکتبر نرخ را افزایش می‌دهد یا خیر. از نظر تاریخی، وقتی PMI بالای آستانه 50 (گسترش) باقی می‌ماند، دلار تمایل دارد مزیت بازدهی خود را حفظ کند. باید پیش از انتشار این داده‌ها اختیار خرید DXY بخریم تا در صورت شگفتی مثبت رشد که احتمال افزایش نرخ را به سمت 70% هل می‌دهد، جلوتر از بازار قرار بگیریم.