شاخص دلار آمریکا (DXY) روز سه‌شنبه دوباره وارد محدوده مثبت شد و بخشی از افت روز دوشنبه تا کف یک‌هفته‌ای را جبران کرد. در معاملات ابتدایی اروپا، رشد محدودی را حفظ کرد و کمی بالاتر از 99.00 قرار گرفت و در مجموع روز بیش از 0.10% افزایش داشت. امیدها به توافق صلح میان آمریکا و ایران پس از گزارش‌هایی کمرنگ شد که می‌گفت نیروهای آمریکا روز دوشنبه در جنوب ایران «در دفاع از خود» به مواضعی حمله کرده‌اند؛ از جمله محل‌های پرتاب موشک و قایق‌هایی که گفته می‌شد در تلاش برای کارگذاری مین بودند. تداوم اختلاف‌ها درباره برنامه هسته‌ای ایران و تنگه هرمز سطح ریسک ژئوپولیتیک (ریسک ناشی از تنش‌های سیاسی-امنیتی بین کشورها) را بالا نگه داشت و از دلار (Greenback؛ نام رایج دلار آمریکا) حمایت کرد. هم‌زمان، نفت خام از کف بیش از دو هفته‌ای کمی بالا آمد؛ موضوعی که نگرانی‌های تورمی را دوباره زنده کرد و انتظار برای موضع «انقباضی‌تر» فدرال رزرو را تقویت کرد (موضع انقباضی/هاوکیش یعنی تمایل به حفظ یا افزایش نرخ بهره برای مهار تورم).

از نظر تکنیکال (تحلیل مبتنی بر نمودار و قیمت)، DXY نزدیک «میانگین متحرک نمایی» 200 دوره‌ای (EMA؛ میانگین متحرک با وزن بیشتر به قیمت‌های جدیدتر) در 98.88 حمایت شد؛ یعنی احتمال شکل‌گیری یک کف موقت در محدوده بالای 98.00 وجود دارد. با این حال، بازگشت قیمت زیر «سطح اصلاحی فیبوناچی» 23.6% متوقف شده است (فیبوناچی یک ابزار رایج برای پیدا کردن سطوح حمایت/مقاومت احتمالی پس از یک حرکت قیمت). شاخص‌های مومنتوم (ابزارهایی برای سنجش قدرت حرکت قیمت) ترکیبی بودند: MACD (اندیکاتور همگرایی/واگرایی میانگین متحرک برای سنجش جهت و قدرت روند) کمی منفی است و RSI (شاخص قدرت نسبی برای سنجش اشباع خرید/فروش) نزدیک 47 قرار دارد. مقاومت در 99.54 دیده می‌شود و حمایت حوالی 99.08 است؛ شکست زیر 98.88 می‌تواند مسیر 98.80، 98.58 و 98.35 را باز کند و در سطوح پایین‌تر 98.03 و 97.62 نیز مطرح می‌شود.

تنش‌های کلان و ورود سرمایه به دلار به‌عنوان دارایی امن

می‌بینیم شاخص دلار آمریکا حوالی 99.00 در حال تثبیت است و از جایگاه خود به‌عنوان «پناهگاه امن» (دارایی امن یعنی دارایی‌ای که در زمان بحران معمولاً تقاضا برای آن بالا می‌رود) در بحبوحه تنش‌های ژئوپولیتیک آمریکا و ایران بهره می‌برد. این درگیری‌ها نگرانی تورمی را دوباره بالا می‌برد، به‌ویژه با توجه به داده‌های اخیر که نشان می‌دهد «شاخص قیمت PCE هسته» (Core PCE؛ معیار تورم ترجیحی فدرال رزرو که نوسان‌های اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی را حذف می‌کند) برای آوریل 2026 رشد سالانه 3.1% را ثبت کرده است. تداوم این تورم، فشار روی فدرال رزرو را برای حفظ موضع انقباضی نگه می‌دارد.

راهبردهای اختیار معامله و ابزارهای مشتقه برای دلارِ نوسانی در یک بازه

با توجه به بازه معاملاتی مشخص اما نسبتاً بزرگ، می‌توان سراغ راهبردهایی رفت که از این «نوسان در محدوده» سود می‌برند (Range-bound یعنی قیمت بین حمایت و مقاومت رفت‌وبرگشت می‌کند). اجرای «آیرون کندور» (Iron Condor؛ ترکیبی از فروش هم‌زمان اسپرد اختیار خرید و اسپرد اختیار فروش برای کسب سود از آرام‌شدن قیمت در یک بازه) روی قراردادهای آتی DXY یا ETFهای مرتبط، به این صورت که «اسپرد اختیار خرید» بالای مقاومت 99.54 و «اسپرد اختیار فروش» زیر حمایت 98.80 فروخته شود، می‌تواند مناسب باشد. اسپرد (Spread) یعنی خرید و فروش هم‌زمان دو اختیار با قیمت اعمال متفاوت برای محدودکردن ریسک.

برای کسانی که انتظار «شکست محدوده» (Breakout؛ خروج قیمت از حمایت/مقاومت مهم) را به‌دلیل تشدید درگیری یا موضع انقباضی غافلگیرکننده فدرال رزرو دارند، «بول کال اسپرد» (Bull Call Spread؛ خرید یک اختیار خرید و فروش اختیار خرید دیگر در قیمت بالاتر برای کسب سود از رشد قیمت با ریسک محدود) رویکردی کنترل‌شده است. خرید اختیار خرید جولای 2026 در 99.50 و فروش دیگری در 100.50، راهی با ریسک مشخص برای گرفتن موقعیت صعودی است. این کار از آن جهت منطقی است که «نوسان ضمنی» (Implied Volatility؛ نوسانی که بازار از روی قیمت اختیارها برای آینده انتظار دارد) در اختیارهای DXY به بالاترین سطح 3 ماهه رسیده و خرید مستقیم اختیار خرید را گران‌تر کرده است.

برعکس، اگر گشایش دیپلماتیک رخ دهد یا حمایت 98.88 با قدرت شکسته شود، پوشش ریسک نزولی یا گرفتن موقعیت نزولی توجیه پیدا می‌کند. در این حالت می‌توان «بیر پوت اسپرد» (Bear Put Spread؛ خرید اختیار فروش و فروش اختیار فروش دیگر در قیمت پایین‌تر برای سود از افت قیمت با زیان محدود) را اجرا کرد؛ مثلاً خرید پوت 98.50 و فروش پوت 97.50 برای سررسید جولای 2026. این راهبرد از حرکت نزولی به سمت حمایت‌های پایین‌تر سود می‌برد و سقف زیان احتمالی را از قبل مشخص می‌کند.