شاخص دلار آمریکا (DXY) در معاملات اولیه آسیا در روز دوشنبه تا حدود 99.05 عقب‌نشینی کرد؛ بازارها به نشانه‌هایی واکنش نشان دادند که واشنگتن و تهران به یک توافق صلح نزدیک‌تر شده‌اند، هرچند درباره موضوعات اصلی همچنان اختلاف دارند. به گزارش رویترز، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، گفت دو طرف «تا حد زیادی» بر سر یک یادداشت تفاهم (سند اولیه برای ثبت چارچوب توافق) مذاکره کرده‌اند که می‌تواند به بازگشایی تنگه هرمز منجر شود. با این حال، ابهام درباره زمان‌بندی، تمایل بازار به پذیرش ریسک را محدود نگه داشت؛ ایران همچنان عبور کشتی‌ها از این آبراه را در کنترل دارد و آمریکا نیز محاصره دریایی (محدودسازی عبور و تردد کشتی‌ها با ناوگان نظامی) علیه شناورهای مرتبط با ایران را حفظ کرده است.

این تغییر در فضای ژئوپلیتیک (تحولات سیاسی-امنیتی بین کشورها) بر انتظارات نرخ بهره هم اثر گذاشته است؛ معامله‌گران ریسک‌های تورمی مرتبط با بسته‌بودن مسیر کشتیرانی را دوباره ارزیابی کردند و نیازِ ضمنی به افزایش نزدیکِ نرخ‌های سیاستی را کمتر دانستند. با وجود این، قیمت‌گذاری بازار نشان می‌دهد احتمال 45.1 درصدی برای افزایش 25 واحد پایه‌ای (هر واحد پایه 0.01 درصد؛ 25 واحد پایه یعنی 0.25 درصد) نرخ بهره فدرال‌رزرو تا پایان سال وجود دارد؛ بر اساس ابزار CME FedWatch (ابزاری که از روی قیمت قراردادهای آتی نرخ بهره، احتمال تصمیم‌های فدرال‌رزرو را برآورد می‌کند). اکنون توجه بازار به شاخص قیمت هزینه‌های مصرف شخصی آمریکا (PCE Price Index؛ معیار تورم مورد توجه فدرال‌رزرو) در روز پنج‌شنبه معطوف است. در پس‌زمینه کلی بازار ارز، دلار بیش از 88 درصد از گردش معاملات بازار جهانی ارز (Foreign Exchange/FX؛ بازار خریدوفروش ارزها) را تشکیل می‌دهد؛ یعنی حدود 6.6 تریلیون دلار معامله روزانه بر اساس داده‌های سال 2022.

عدم قطعیت ژئوپلیتیک در برابر داده‌های تورم

در حال حاضر، یک تقابل کلاسیک میان خبرهای ژئوپلیتیک و داده‌های بنیادی اقتصاد (آمارهای اصلی مانند تورم و رشد) دیده می‌شود که برای دلار آمریکا عدم قطعیت ایجاد می‌کند. امید به توافق صلح و بازگشایی تنگه هرمز، تمایل به ریسک را بالا می‌برد و دلار را تضعیف می‌کند. اما تورمِ بالاتر از انتظار که همچنان پایین نیامده، از دلار حمایت می‌کند و مانع افت بیشتر آن می‌شود.

این فضا برای معامله‌گرانی که روی نوسان (Volatility؛ شدت بالا و پایین رفتن قیمت) تمرکز دارند مناسب است، چون بازار می‌تواند به‌سرعت در هر دو جهت حرکت کند. با توجه به اینکه شاخص VIX (شاخص نوسان بازار سهام آمریکا و سنجه ترس بازار) در یک ماه گذشته نزدیک 14 و در محدوده‌ای کم‌نوسان معامله شده، ممکن است حق‌بیمه اختیار معامله (Option Premium؛ هزینه خرید اختیار) ریسک یک حرکت بزرگ را کمتر از واقع قیمت‌گذاری کرده باشد. به نظر ما، خرید نوسان از طریق ابزارهایی مثل استرَدِل (Straddle؛ خرید همزمان اختیار خرید و اختیار فروش روی یک دارایی) روی EUR/USD یا USD/JPY می‌تواند پیش از روشن‌تر شدن وضعیت، راهبردی محتاطانه باشد.

نقش نفت و سیاست بانک مرکزی

بازگشایی تنگه هرمز—که حدود 20 درصد نفت جهان از آن عبور می‌کند—نکته کلیدی برای رصد است. به‌طور تاریخی، کاهش تنش در این منطقه باعث افت قیمت نفت خام شده که فشار تورمی را کم می‌کند و نیاز به افزایش نرخ بهره توسط فدرال‌رزرو را کاهش می‌دهد. بنابراین ما بازار مشتقات (Derivatives؛ ابزارهای مالی مثل قراردادهای آتی و اختیار معامله که ارزششان از دارایی پایه می‌آید) نفت خام و همچنین جفت‌ارزهای مرتبط مانند USD/CAD را برای نشانه‌های تغییر جهت زیر نظر داریم.

از سوی دیگر، نمی‌توان نادیده گرفت که تورم هسته (Core Inflation؛ تورم بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی) امسال به‌طور پایدار بالاتر از 3 درصد مانده که به‌مراتب بالاتر از هدف فدرال‌رزرو است. گزارش PCE در روز پنج‌شنبه یک رویداد تعیین‌کننده است. عددی بالاتر از انتظار می‌تواند احتمال حدود 45 درصدی افزایش نرخ بهره را که بازار در قیمت‌ها لحاظ کرده، تقویت کند و به‌سرعت افت‌های اخیر دلار را جبران کند.