در روز سهشنبه ۲۸ آوریل ۲۰۲۶، امارات متحده عربی اعلام کرد از اوپک و اوپکپلاس خارج میشود و این تصمیم از ۱ مه اجرایی خواهد شد. با این حال، نفت برنت همان روز نزدیک به ۴٪ رشد کرد، زیرا تنشهای مرتبط با تنگه هرمز بیشتر از موضوع خروج امارات مورد توجه بازار قرار گرفت.
این یادداشت میگوید عربستان سعودی اکنون سهم بیشتری از مسئولیت «مدیریت عرضه» (یعنی کنترل میزان تولید و عرضه نفت برای اثرگذاری بر قیمتها) را در داخل گروه بر عهده دارد. همچنین میگوید بازار زیر نظر دارد که آیا پس از امارات، تولیدکنندگان دیگری هم ممکن است از گروه خارج شوند یا نه.
مدیریت عرضه در اوپکپلاس
اوپک و کشورهای شریک توافق کردهاند تولید را در ماه ژوئن حدود ۱۸۸ هزار بشکه در روز افزایش دهند. گزارش میگوید این تصمیم نشان میدهد رویکرد گروه همچنان پابرجاست، با وجود خروج امارات.
همچنین اضافه میکند این افزایش برنامهریزیشده با توجه به محدودیتهای صادراتی احتمالاً محرک مهمی برای رشد قیمتها نیست. این محدودیتها شامل مشکلات عملیاتی و «بستهشدن عملی» تنگه هرمز (یعنی عبور و مرور نفتکشها عملاً مختل یا بسیار محدود شده است) است.
خروج امارات از اوپک از ۱ مه، از نظر پایهای باید نشانهای منفی برای قیمت نفت باشد (یعنی در حالت عادی میتوانست فشار کاهشی ایجاد کند). اما هفته گذشته در روز اعلام خبر، نفت برنت نزدیک به ۴٪ جهش کرد. این نشان میدهد تمرکز بازار بهطور غالب روی تنشهای ژئوپولیتیکی (ریسکهای سیاسی-امنیتی که بر عرضه اثر میگذارند) است، نه بر عوامل معمول عرضه و تولید.
بستهشدن عملی تنگه هرمز اکنون مهمترین عامل برای معاملهگران است. میدانیم با نگاه به سال ۲۰۲۵، این «گلوگاه» (مسیر بسیار باریک و حیاتی که عبور نفت از آن به یک نقطه حساس وابسته است) محل عبور حدود یکپنجم کل عرضه نفت جهان بوده است. «شاخص نوسان نفت» یا OVX (شاخصی که نوسان مورد انتظار بازار را از روی قیمت اختیار معاملهها میسنجد) این ریسک را با جهش به بالای ۶۵ نشان داده است؛ سطحی که بیش از یک سال دیده نشده بود و یعنی احتمال ادامه نوسانهای شدید قیمت بالاست.
جایگاهگیری بازار و نوسان
به نظر ما افزایش تولید اعلامشده اوپکپلاس به میزان ۱۸۸ هزار بشکه در روز در شرایط فعلی تقریباً اهمیت کمی دارد. این مقدار در برابر میلیونها بشکه در روز که اکنون با عدم قطعیت شدید لجستیکی (ابهام در حملونقل، مسیرها، بیمه و امکان صادرات) روبهروست، بسیار ناچیز است. فشار اصلی اکنون بر دوش عربستان سعودی است؛ کشوری که «ظرفیت مازاد» آن (توان تولید اضافی در مدت کوتاه بدون سرمایهگذاری بزرگ) کمتر از ۲ میلیون بشکه در روز برآورد میشود و این یعنی حاشیه اطمینان کمی در برابر یک بحران طولانی وجود دارد.
در هفتههای آینده، معاملهگران «بازار مشتقه» (قراردادهایی که ارزششان از قیمت نفت بهدست میآید مثل قرارداد آتی و اختیار معامله) باید خود را برای تداوم قدرت قیمت و نوسان بالا آماده کنند. بازار «اختیار معامله» (قرارداد حق خرید یا فروش در قیمت مشخص) همین حالا این ریسک را در قیمتها منعکس کرده است؛ بهگونهای که «نوسان ضمنی» در اختیار خریدهای نزدیکمدت (برآورد نوسان آینده که از قیمت اختیار معامله استخراج میشود) بهطور معناداری بالاتر از اختیار فروشهاست. این یعنی بازار بیشتر به سمت راهبردهایی رفته که از جهش شدید قیمت به سمت بالا محافظت کند یا از آن سود بگیرد.
وضعیت فعلی برای قیمتها یک «کف» ایجاد کرده است، چون هر نشانهای از کاهش تنش ممکن است موقتی باشد. با نگاه به اختلالهای تاریخی عرضه، مانند حملات پهپادی سال ۲۰۲۵، جهش اولیه قیمت اغلب فقط آغاز یک مسیر طولانیتر و پرنوسانتر است. انتظار داریم برنت تا پیش از پایان ژوئن «سطوح مقاومتی» بالای ۱۱۰ دلار به ازای هر بشکه را آزمایش کند (سطحی که معمولاً فشار فروش در آن زیاد میشود و عبور از آن دشوار است).
