دلار کانادا در مجموع باثبات بود و USD/CAD در حوالی سطح تعادل بنیادی برآوردی اسکوشیابانک یعنی 1.3920 معامله شد. این برآورد نسبت به روز جمعه اندکی بالاتر برده شد؛ موضوعی که اسکوشیابانک آن را به گسترش اسپردهای سوآپ کوتاه‌سررسید آمریکا/کانادا نسبت داد، در حالی‌که با وجود نوسان در انتظارات مربوط به فدرال‌رزرو و بازگشت عدم‌قطعیت‌های تجاری، ریسک نزولی ارز «محدود» توصیف شد. با این حال، رشدها نیز به دلیل شکاف بزرگ نرخ‌ها محدود ارزیابی شدند.

تمرکز بازار قرار است به تصمیم چهارشنبه بانک مرکزی کانادا (BoC) معطوف شود که انتظار می‌رود سیاست پولی را بدون تغییر حفظ کند، و نیز به داده‌های بازار کار روز جمعه؛ جایی که انتظار می‌رود اشتغال پس از رشد ماه ژوئیه، 15 هزار نفر افزایش یابد. در نمودارها، اسکوشیابانک سیگنال‌های تکنیکال را «ترکیبی» توصیف کرد و افزود دلار آمریکا پس از افت از محدوده 1.41، دوباره به داخل کانال نزولی ماه اوت بازگشته است. مقاومت در 1.3980/00 و حمایت در 1.3845 و 1.3820/25 قرار داده شد.

تاب‌آوری دلار کانادا و محیط بازار

ما می‌بینیم دلار کانادا با وجود تغییرات در انتظارات بانک‌های مرکزی، در نزدیکی ارزش منصفانه خود یعنی 1.3920 در برابر دلار آمریکا باثبات مانده است. این تاب‌آوری قابل توجه است، زیرا اسپرد بازدهی دوساله بین آمریکا و کانادا همچنان در سطح بالایی و در حدود 75 واحد پایه قرار دارد؛ عاملی که تا حد زیادی هرگونه جهش قابل‌توجه دلار کانادا را سقف‌گذاری می‌کند. برای معامله‌گران مشتقه، این محیط معاملاتی فشرده نشان می‌دهد وقوع یک شکست بزرگ (breakout) در هفته‌های پیش رو بسیار بعید است.

انتظار داریم نشست سیاست‌گذاری پیش‌روی بانک مرکزی کانادا وضعیت موجود را حفظ کند و به این ترتیب، اختلاف فعلی نرخ بهره نیز پابرجا بماند. همچنین پیش‌بینی می‌شود گزارش اشتغال کانادا افزایش ملایم 15 هزار شغل را نشان دهد؛ رقمی همسو با رشد پایدار اما کند اشتغال که در ماه‌های ابتدایی سال مشاهده شد. این داده‌های کم‌سر و صدا به این معناست که در کوتاه‌مدت باید انتظار مومنتوم جهت‌دار بسیار محدودی را داشته باشیم.

راهبرد مشتقه و مدیریت ریسک

با توجه به این چشم‌انداز رنج، به معامله‌گران مشتقه توصیه می‌کنیم بر راهبردهای «جمع‌آوری پرمیوم» مانند آیرون کندور (iron condors) یا شورت استرَنگل (short strangles) تمرکز کنند. فروش اختیارها با مرزهایی کمی بیرون‌تر از حمایت کلیدی 1.3820 و مقاومت 1.4000، به معامله‌گران امکان می‌دهد از زوال زمانی (time decay) منتفع شوند. داده‌های تاریخی نشان می‌دهد وقتی این جفت‌ارز نزدیک به تعادل بنیادی خود معامله می‌شود، نوسان ضمنی (implied volatility) اغلب گران‌قیمت است و برای فروشندگان آپشن یک مزیت آماری ایجاد می‌کند.

با این حال، باید ریسک را با دقت مدیریت کنیم و سطح مقاومت 1.3980 را زیر نظر داشته باشیم؛ جایی که هر شوک ناگهانی بازار می‌تواند جهش‌های موقت رو به بالا ایجاد کند. اگر دلار آمریکا به سمت این سقف اصلاح صعودی داشته باشد، احتمالاً با فشار فروش سنگین مواجه می‌شود و سریع به سمت میانگین بازمی‌گردد. برای محافظت از موقعیت‌ها، بهتر است دستورهای خرید حفاظتی (buy-stops) را کمی بالاتر از سطح 1.4020 قرار دهیم.