شاخص دلار آمریکا (DXY) در معاملات صبح سه‌شنبه آسیا، پس از رشد در دو روز گذشته، نزدیک محدوده میانی 98.00 باقی ماند. معامله‌گران به‌دنبال تثبیت حرکت بالاتر از «میانگین متحرک ساده 200روزه» بودند (میانگین متحرک ساده یعنی متوسط قیمت در یک دوره زمانی؛ 200روزه هم معیار بلندمدت برای تشخیص روند است).

آتش‌بس میان آمریکا و ایران پس از درگیری‌های روز دوشنبه در خلیج فارس تحت فشار قرار گرفت. امارات متحده عربی و کره‌جنوبی از حمله به کشتی‌ها خبر دادند و امارات اعلام کرد در بندر نفتی فجیره پس از حملات موشکی و پهپادی ایران آتش‌سوزی رخ داده است.

ریسک ژئوپلیتیک از تقاضای ذخیره‌ای حمایت می‌کند

این تحولات، ریسک ژئوپلیتیک (ریسک ناشی از تنش‌ها و درگیری‌های سیاسی-نظامی) را بالا نگه داشت و تقاضا برای دلار آمریکا را به‌عنوان «ارز ذخیره» تقویت کرد (ارز ذخیره یعنی ارزی که دولت‌ها و بانک‌های مرکزی برای نگهداری ذخایر ارزی و انجام مبادلات بین‌المللی استفاده می‌کنند). رشد قیمت نفت خام نیز نگرانی از تورم (افزایش عمومی سطح قیمت‌ها) و انتظار برای «سیاست پولی انقباضی‌تر» را بیشتر کرد (انقباضی‌تر یعنی سخت‌گیرانه‌تر، مثل بالا بردن نرخ بهره برای کاهش تورم).

ابزار FedWatch گروه CME نشان داد احتمال افزایش نرخ بهره فدرال‌رزرو آمریکا تا پایان سال حدود 35% است؛ در حالی‌که جمعه گذشته زیر 10% بود. (CME یک بازار/بورس بزرگ ابزارهای مالی است و FedWatch با استفاده از قیمت قراردادهای آتی، احتمال تصمیم‌های نرخ بهره را برآورد می‌کند.) این تغییر از چشم‌انداز DXY حمایت کرد.

بازارها روی داده‌های پیش‌روی آمریکا متمرکز بودند؛ از جمله ISM Services PMI، آمار فرصت‌های شغلی JOLTS و فروش خانه‌های نوساز. (PMI شاخص مدیران خرید است و وضعیت فعالیت اقتصادی را نشان می‌دهد؛ ISM نهاد منتشرکننده این شاخص در آمریکاست. JOLTS گزارش فرصت‌های شغلی و جابه‌جایی نیروی کار است.) معامله‌گران همچنین سخنرانی‌های اعضای کمیته بازار آزاد فدرال‌رزرو (FOMC؛ نهادی که درباره نرخ بهره تصمیم می‌گیرد) و تحولات بیشتر خاورمیانه را دنبال کردند؛ با گزارش «حقوق و دستمزد بخش غیرکشاورزی» (Nonfarm Payrolls؛ مهم‌ترین آمار ماهانه اشتغال آمریکا) به‌عنوان رویداد اصلی اواخر هفته.

از تقاضای ناشی از تنش‌های سیاسی تا چرخش سیاستی

امروز DXY در سطحی بسیار بالاتر معامله می‌شود و حدود 105.50 نوسان دارد که نشان‌دهنده دوره‌ای از برتری دلار است. با این حال، عوامل این قدرت مانند گذشته نیست. هرچند تنش‌های شرق اروپا و دریای جنوبی چین هنوز یک ریسک پس‌زمینه‌ای است، تمرکز بازار از افزایش قریب‌الوقوع نرخ بهره فدرال‌رزرو دور شده است.

روایت تورمی که در 2025 از رویکرد «انقباضی» فدرال‌رزرو حمایت می‌کرد، حالا با نشانه‌های کند شدن رشد اقتصاد جهانی پیچیده‌تر شده است. ابزار CME FedWatch اکنون احتمال نزدیک به 60% برای کاهش نرخ بهره تا پایان امسال نشان می‌دهد؛ چرخشی چشمگیر نسبت به احتمال 35% افزایش نرخ بهره در دوره شعله‌ور شدن تنش‌های خاورمیانه. این یعنی رشد دلار که از «اختلاف نرخ بهره» تغذیه می‌کرد، ممکن است به سقف خود نزدیک شود (اختلاف نرخ بهره یعنی جذاب‌تر شدن یک ارز به‌دلیل بالاتر بودن سود/بازده دارایی‌های آن کشور).

برای معامله‌گران بازار مشتقه (ابزارهایی مثل اختیار معامله و قرارداد آتی که ارزششان از دارایی پایه می‌آید)، این یعنی «نوسان» ممکن است درست قیمت‌گذاری نشده باشد، به‌ویژه در بازار ارز. شاخص نوسان CBOE یا VIX (معیار انتظارات بازار از نوسان کوتاه‌مدت، بیشتر برای سهام آمریکا) اکنون در سطح پایین 17 است، اما ممکن است ریسک یک چرخش تند سیاستی از سوی فدرال‌رزرو در ادامه سال را کامل نشان ندهد. به‌نظر ما خرید «اختیار فروش» خارج از قیمت برای DXY یا «اختیار خرید» روی ارزهایی مثل یورو و ین می‌تواند راهی کم‌هزینه برای آماده شدن برای اصلاح احتمالی دلار در هفته‌های آینده باشد (خارج از قیمت یعنی قیمتی که فعلاً با سطح بازار فاصله دارد؛ اختیار فروش یعنی حق فروش در قیمت مشخص؛ اختیار خرید یعنی حق خرید در قیمت مشخص).

نفت خام همچنان عامل اثرگذار است؛ WTI (نفت خام معیار آمریکا) اکنون نزدیک 85 دلار برای هر بشکه باثبات است و کمی فشار تورمی پایه ایجاد می‌کند. اما برخلاف 2025، این سطح دیگر به‌تنهایی فدرال‌رزرو را مجبور به سخت‌گیری بیشتر نمی‌کند. بنابراین معامله‌گران باید داده‌هایی مثل گزارش Nonfarm Payrolls را نه فقط برای نشانه‌های تورم دستمزدها، بلکه برای شواهد سرد شدن بازار کار زیر نظر بگیرند؛ چون این موضوع به فدرال‌رزرو فضای بیشتری برای کاهش نرخ بهره می‌دهد.

با این چشم‌انداز، ما فرصت‌هایی در فروش «اختیار خرید پوشش‌دار» روی موقعیت‌های خرید دلار می‌بینیم تا درآمد ایجاد شود و در عین حال سقف سود محدود شود (پوشش‌دار یعنی اختیار خرید فروخته می‌شود در حالی‌که دارایی/موقعیت پایه وجود دارد). همچنین می‌توان از راهبردهای اختیار معامله روی «قراردادهای آتی SOFR» استفاده کرد تا بر مبنای افزایش انتظار برای آسان‌تر شدن سیاست پولی معامله شود (SOFR نرخ تامین مالی یک‌شبه با پشتوانه اوراق خزانه آمریکاست و مبنای مهمی برای نرخ‌های بهره کوتاه‌مدت است). نکته اصلی این است که تمرکز از معامله روی قدرت دلارِ ناشی از تنش‌های سیاسی، به چیدمان برای نقطه چرخش ناشی از سیاست پولی منتقل شود.