شرکت TD Securities پیش‌بینی خود درباره فدرال‌رزرو آمریکا را تغییر داده و اکنون انتظار دارد در سال ۲۰۲۶ هیچ کاهش نرخ بهره‌ای انجام نشود. با این حال، همچنان معتقد است حرکت بعدی کمیته بازار آزاد فدرال (FOMC) «کاهش» خواهد بود نه «افزایش».

این شرکت انتظار دارد تورم «هسته» (تورم بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی) در شاخص‌های CPI و PCE تا پایان ۲۰۲۶ بالاتر از ابتدای سال باشد. TD Securities این موضوع را به ماندگاری قیمت‌های بالای نفت و تداوم فشار بر زنجیره‌های تأمین (مسیر تولید تا حمل‌ونقل و توزیع کالا) مرتبط می‌داند و وضعیت درگیری با ایران را «بن‌بست» توصیف کرده است.

بازقیمت‌گذاری بازار و انتظارات کاهش نرخ بهره

این شرکت انتظار دارد «خلاصه پیش‌بینی‌های اقتصادی» (Summary of Economic Projections) در ماه ژوئن به سمت انقباضی‌تر (hawkish: تأکید بیشتر بر مهار تورم و سخت‌گیری پولی) تغییر کند. همچنین انتظار دارد متن بیانیه FOMC در ژوئن «تمایل به تسهیل» (easing bias: اشاره/گرایش به آسان‌تر کردن سیاست پولی و کاهش نرخ‌ها) را حذف کند.

TD Securities گفته اگر فدرال‌رزرو فعلاً نرخ‌ها را ثابت نگه دارد، نگاه منفی این شرکت به دلار آمریکا کمتر می‌شود. با این وجود، همچنان افت تدریجی دلار در سال ۲۰۲۶ را پیش‌بینی می‌کند و دلیل آن را ریسک‌های مرتبط با ایران و مقایسه سیاست سایر بانک‌های مرکزی با فدرال‌رزرو عنوان می‌کند.

با توجه به احتمال بالای اینکه فدرال‌رزرو در سال ۲۰۲۶ نرخ بهره را کاهش ندهد، معامله‌گران بازار «مشتقات» (Derivative: ابزارهایی مثل قرارداد آتی و اختیار معامله که ارزششان از یک دارایی/نرخ دیگر مشتق می‌شود) باید انتظارات خود از نرخ بهره را اصلاح کنند. بازار به‌سرعت در حال «بازقیمت‌گذاری» (Repricing: تغییر سریع قیمت‌ها بر اساس اطلاعات و انتظارات جدید) بوده و ابزار FedWatch بورس CME اکنون احتمال کاهش نرخ تا پایان سال را نزدیک به صفر نشان می‌دهد؛ تغییری تند نسبت به چند ماه قبل. یعنی راهبردهایی که روی کاهش نرخ‌ها شرط می‌بندند—مثل نگهداری موقعیت خرید (Long position: سود از رشد قیمت) در قراردادهای آتی SOFR ماه دسامبر—اکنون ریسک بالایی دارند. (SOFR: نرخ تأمین مالی شبانه با وثیقه اوراق خزانه آمریکا؛ یکی از نرخ‌های مرجع در بازار پول آمریکا. قرارداد آتی: توافق برای خرید/فروش در آینده با قیمت مشخص.)

پایداری تورم محرک اصلی این تغییر است. گزارش اخیر CPI برای ماه آوریل نشان داد تورم هسته در سطح ۳.۶٪ هنوز بالاست و کمتر از انتظار کاهش یافته است. الگوی مشابهی در سال ۲۰۲۳ هم دیده شد؛ خوش‌بینی اولیه درباره کاهش تورم بارها با داده‌های مقاوم روبه‌رو شد و فدرال‌رزرو را وادار کرد سیاست «انقباضی» (Restrictive stance: نگه داشتن نرخ‌ها در سطح بالا برای کاهش تقاضا و کنترل تورم) را حفظ کند.

جلسه FOMC ژوئن و پیامدهای نوسان

جلسه پیشِ‌روی FOMC در ژوئن به یک رویداد تعیین‌کننده تبدیل شده و انتظار می‌رود کمیته به‌طور رسمی تمایل به تسهیل را از متن بیانیه حذف کند. این چرخش انقباضی احتمالاً «نوسان» بازار را از سطح فعلی که پایین است افزایش می‌دهد؛ در حالی‌که شاخص VIX (معیار انتظارات بازار از نوسان کوتاه‌مدت شاخص S&P 500 و معروف به «شاخص ترس») حوالی ۱۴ قرار دارد. معامله‌گران می‌توانند برای پوشش ریسک یا کسب سود از واکنش شدید بازار به ادبیات سخت‌گیرانه‌تر فدرال‌رزرو، به خرید «اختیار معامله» (Option: حق خرید/فروش در قیمت مشخص تا تاریخ مشخص؛ بدون الزام) فکر کنند.

برای دلار آمریکا، این یعنی شرط‌بندی‌های کاملاً نزولی (Bearish: انتظار افت قیمت) دیگر منطقی نیست. شاخص دلار (DXY: ارزش دلار در برابر سبدی از ارزهای مهم) نزدیک سطح ۱۰۶ حمایت قوی پیدا کرده، اما با توجه به اینکه بانک‌های مرکزی دیگر همچنان انقباضی هستند، ظرفیت رشد دلار می‌تواند محدود باشد. این وضعیت ممکن است برای راهبردهای «نوسان در محدوده» (Range-bound: حرکت قیمت بین کف و سقف مشخص) یا معاملات جفت‌ارزی مناسب باشد؛ مثل فروش دلار در برابر ارزهایی که بانک مرکزی‌شان سیگنال سخت‌گیری بیشتر می‌دهد (Tightening: افزایش نرخ بهره یا کاهش نقدینگی).

تنش‌های ژئوپلیتیک با ایران یکی از عوامل کلیدی این تورم معرفی شده که قیمت نفت خام WTI (نفت شاخص آمریکا) را بالای ۹۵ دلار برای هر بشکه نگه داشته و به زنجیره‌های تأمین فشار وارد کرده است. این موضوع هزینه کالاها و انرژی را بالا نگه می‌دارد و مستقیم روی اعدادی که فدرال‌رزرو در تورم دنبال می‌کند اثر می‌گذارد. موقعیت‌ها در «مشتقات کالایی» (Commodity derivatives: قراردادهای آتی/اختیار روی کالاهایی مثل نفت) که از تداوم قیمت بالای نفت سود می‌برند، می‌توانند در این شرایط نقش پوشش ریسک (Hedge: کاهش اثر زیان ناشی از حرکت نامطلوب قیمت‌ها) داشته باشند.