دلار/ین (USD/JPY) پنجشنبه گذشته پس از مداخله وزارت دارایی ژاپن ۳٪ افت کرد. TD Securities انتظار دارد این جفتارز در فصل دوم ۲۰۲۶ حوالی ۱۵۷٫۰۰ وارد فاز نوسان محدود و رفتوبرگشت شود.
سطح ۱۶۰٫۰۰ اکنون از نگاه بازارها یک «مرز غیررسمی» محسوب میشود. انتظار میرود این موضوع رشد قیمت را محدود کند و تمایل به باز کردن موقعیتهای خرید جدید (لانگ؛ یعنی شرطبندی روی رشد قیمت) را کاهش دهد.
مداخله سقف بازار را تعیین میکند
TD Securities معتقد است بازگشت به سطوح قبل از مداخله این بار کندتر از دفعات گذشته خواهد بود. در تجربههای قبلی، اقدام وزارت دارایی معمولاً برای مهار جهشهای سریع و سفتهبازانه (معاملات کوتاهمدت پرریسک) بوده، نه دفاع از یک نرخ دقیق و مشخص.
با توجه به مداخله اخیر، سطح ۱۶۰٫۰۰ در USD/JPY در آینده نزدیک نقش «سقف محکم» را بازی میکند. بنابراین فروش اختیار خریدِ خارج از پول (Out-of-the-money Call؛ یعنی اختیار خریدی که قیمت توافقی آن بالاتر از قیمت فعلی است) با «قیمت توافقی/اعمال» (Strike) برابر یا بالاتر از ۱۶۰ میتواند برای هفتههای پیشرو جذاب باشد. در این روش، معاملهگر «پریمیوم/حقبیمه» (Premium؛ پولی که در ازای فروش اختیار دریافت میشود) میگیرد و روی این شرط میبندد که جفتارز از این مرز عبور نکند.
اندازه مداخله هفته گذشته که بیش از ۹ تریلیون ین برآورد میشود، نشاندهنده جدیت بالایی است که از زمان عملیات بزرگ بهار ۲۰۲۴ کمتر دیده شده بود. آن هزینهکرد تاریخی نشان میداد دولت حاضر به اقدام است و حرکت جدید، اعتبار سقف ۱۶۰٫۰۰ را تقویت میکند. هر جهش کوتاهمدت به سمت این سطح میتواند فرصت مناسبی برای گرفتن موقعیتهایی باشد که از محدود شدن رشد قیمت سود میبرند.
انتظار میرود جفتارز وارد دورهای از نوسان محدود حوالی ۱۵۷٫۰۰ شود و «نوسانپذیری/ولتیلیتی» (Volatility؛ میزان بالا و پایین شدن قیمت) نسبت به اوجهای هفته گذشته کاهش یابد. این شرایط برای راهبردهای فروش اختیار که از «کاهش ارزش زمانی» (Time Decay؛ کم شدن ارزش اختیار با گذشت زمان) سود میبرند مناسب است؛ مثل «شورت استرنگل» (Short Strangle؛ فروش همزمان اختیار خرید و اختیار فروش در دو قیمت توافقی متفاوت) یا «آیرن کندور» (Iron Condor؛ ترکیبی از خرید و فروش اختیارها برای سود در محدوده مشخص). این موقعیتها زمانی سود میدهند که USD/JPY در یک بازه نسبتاً ثابت بماند.
معامله در محدوده به نفع حقبیمه اختیار است
با این حال، افت شدید بعید است؛ چون عامل بنیادی یعنی «اختلاف نرخ بهره» بین آمریکا و ژاپن (Interest rate differential؛ فاصله نرخهای بهره دو کشور که روی جذابیت نگهداری ارز اثر میگذارد) همچنان بالاست و بیش از ۳ واحد درصد است. این پشتوانه برای دلار باید مانع ریزش پایدار جفتارز بهطور قابلتوجه پایینتر از محدوده ۱۵۲ تا ۱۵۳ شود. در نتیجه، فروش اختیار خرید میتواند راهبرد قویتری باشد، اما خرید تهاجمی اختیار فروش (Put؛ شرطبندی روی افت قیمت) احتمالاً بازده کمتری دارد.
