آمار مقدماتی تولید ناخالص داخلی (GDP) ژاپن برای سه‌ماهه اول، به‌همراه ارقام تجارت و تورم آوریل، این هفته منتشر می‌شود. پیش‌بینی می‌شود رشد GDP با نرخ سالانه‌شده نسبت به فصل قبل (QoQ saar: یعنی رشد فصلی که به نرخ سالانه تبدیل می‌شود) به ۱.۸٪ برسد؛ در حالی‌که فصل قبل ۱.۳٪ بود. با این حال، پیش‌بینی رشد کل سال همچنان ۰.۵٪ باقی می‌ماند.

صادرات همچنان قوی مانده و تولید صنعتی در سه‌ماهه اول افزایش یافته است؛ با حمایت تقاضای هوش مصنوعی (AI) و رشد صادرات نیمه‌رساناها (Semiconductor: تراشه‌ها). سرمایه‌گذاری شرکت‌ها نیز افزایش داشته و بیشتر به‌دلیل هزینه‌کرد برای تجهیزات و ماشین‌آلات مرتبط با هوش مصنوعی و صنعت تراشه بوده است.

محرک‌های رشد همچنان حمایتی هستند

مصرف خانوار ضعیف‌تر به نظر می‌رسد. فروش خرده‌فروشی در سه‌ماهه اول رشد کرد (که شامل هزینه‌کرد گردشگران خارجی هم می‌شود)، اما «شاخص فعالیت مصرف» بانک مرکزی ژاپن (BoJ) نشان می‌دهد هزینه‌کرد داخلی خانوارها کندتر شده است.

انتظار می‌رود داده‌های تجارت آوریل دوباره کسری تجاری را نشان دهد؛ چون رشد صادرات کند می‌شود و واردات بالا می‌رود. قیمت بالاتر نفت با تضعیف تراز تجاری مرتبط است و به ین ژاپن (JPY) فشار می‌آورد. اثر «مداخله ارزی» (FX intervention: دخالت دولت/بانک مرکزی در بازار ارز برای تغییر نرخ) احتمالاً کوتاه‌مدت است مگر اینکه قیمت نفت کاهش یابد.

انتظار می‌رود شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI: تورم مصرف‌کننده) در آوریل در ۱.۵٪ نسبت به سال قبل (YoY) بماند؛ با حمایت یارانه‌های انرژی دولت. با تورم ۱.۵٪، افزایش نرخ بهره بانک مرکزی ژاپن در ژوئن بعید دیده می‌شود و افزایش ۲۵ واحد پایه (bp: هر ۱۰۰ واحد پایه = ۱٪) برای ژوئیه محتمل‌تر است.

چشم‌انداز نشان می‌دهد اقتصاد ژاپن سرپا مانده، اما آن‌قدر قوی نیست که بانک مرکزی ژاپن را به افزایش زودهنگام نرخ بهره در ژوئن وادار کند. با ملایم ماندن تورم، انتظار می‌رود بانک مرکزی تا ژوئیه صبر کند. این تأخیر، فرصت مشخصی برای معامله بر اساس تفاوت سیاست پولی ژاپن با دیگر اقتصادهای بزرگ ایجاد می‌کند.

برای ین ژاپن، مسیر محتمل‌تر تضعیف بیشتر است، به‌ویژه در برابر دلار آمریکا. تراز تجاری دوباره به سمت کسری می‌رود، چون قیمت نفت هزینه واردات را بالا می‌برد؛ نفت خام WTI (معیار نفت آمریکا) اکنون بالاتر از ۸۵ دلار برای هر بشکه معامله می‌شود. با ثابت ماندن نرخ بهره فدرال رزرو، اختلاف بازدهی (Yield gap: فاصله نرخ سود/بازده بین دو کشور) بزرگ، فروش ین را برای «کری‌ترید» جذاب می‌کند (Carry trade: وام گرفتن با نرخ پایین و سرمایه‌گذاری در ارز با نرخ بالاتر). همین موضوع اخیراً نرخ USD/JPY را از ۱۶۱.۵۰ هم عبور داده است.

الگوی مشابهی در ۲۰۲۴ دیده شد؛ مداخله‌های تکراری دولت فقط برای مدتی کوتاه به ین قدرت داد و بعد روند اصلی دوباره غالب شد. بنابراین، هر جهش تند ین که در هفته‌های آینده با هشدار یا اقدام رسمی ایجاد شود، می‌تواند فرصت فروش تلقی شود. استفاده از اختیار خرید (Call option: ابزار «اختیار معامله/آپشن» که حق خرید در قیمت مشخص را می‌دهد) روی USD/JPY با سررسید بعد از نشست ژوئن BoJ می‌تواند راه مناسبی برای گرفتن موقعیت باشد.

آماده‌سازی برای تضعیف ین

این فضا برای سهام ژاپن هم حمایتی است، به‌خصوص شاخص نیکی ۲۲۵. ین ضعیف به‌طور مستقیم سودهای خارجی صادرکنندگان بزرگ ژاپنی را بالا می‌برد و سرمایه‌گذاری قوی در بخش‌های هوش مصنوعی و تراشه‌ها باد موافقی برای رشد ایجاد می‌کند. با تثبیت نیکی بالای سطح ۴۱,۰۰۰، استفاده از قراردادهای آتی شاخص (Index futures: قرارداد خرید/فروش شاخص در آینده) راهی مستقیم برای گرفتن این روند است.

ریسک اصلی همچنان مداخله ناگهانی ارزی از سوی وزارت دارایی است که می‌تواند نوسان بسیار شدید کوتاه‌مدت ایجاد کند. بنابراین، استفاده از راهبردهای آپشنی با ریسک محدود (Defined-risk: سقف زیان مشخص) مانند اسپرد صعودی اختیار خرید (Bull call spread: خرید یک کال و فروش یک کال با قیمت اعمال بالاتر) روی USD/JPY می‌تواند محتاطانه‌تر از نگهداری قراردادهای آتی باشد. این ساختارها امکان سود بردن از تضعیف مورد انتظار ین را می‌دهند، در حالی‌که زیان بالقوه را در صورت تغییر ناگهانی سیاست یا مداخله محدود می‌کنند.