بازارها صبح جمعه همچنان پرنوسان بودند، حتی با وجود تعطیلی بسیاری از بازارهای اروپا به‌دلیل تعطیلات روز کارگر. بعدتر، مؤسسه ISM شاخص مدیران خرید تولیدی آمریکا (PMI؛ معیاری از وضعیت فعالیت کارخانه‌ها) برای ماه آوریل را منتشر می‌کند.

USD/JPY از 160.70 عبور کرد و به بالاترین سطح از ژوئیه رسید، اما در ساعات معاملاتی اروپا به‌سرعت افت کرد. رویترز به نقل از دو منبع نوشت ژاپن برای نخستین‌بار طی نزدیک به دو سال وارد بازار شده است (مداخله ارزی؛ یعنی خرید یا فروش مستقیم ارز توسط دولت/بانک مرکزی برای تغییر نرخ). USD/JPY روز پنجشنبه بیش از 2% سقوط کرد.

ادعاهای مداخله در ین دوباره مطرح شد

روز جمعه، USD/JPY در آسیا دوباره بالای 157.00 رفت، اما در اروپا دوباره افت کرد و به زیر 156.50 رسید. این موضوع گمانه‌زنی درباره مداخله دوم را تقویت کرد.

مذاکره‌کننده ایران، محمدباقر قالیباف، گفت برای ایران «امکان‌پذیر نیست» تنگه هرمز را باز کند و به نقض آتش‌بس از سوی آمریکا و اسرائیل اشاره کرد. رئیس‌جمهور مسعود پزشکیان محاصره دریایی آمریکا علیه بنادر ایران را «ادامه عملیات نظامی» خواند.

خبرگزاری آسوشیتدپرس گزارش داد دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در حال بررسی راه‌هایی برای پایان دادن به بسته شدن تنگه هرمز است، در حالی که محاصره بنادر ایران حفظ شود. همچنین از هماهنگی با متحدان برای بالا بردن هزینه‌های اختلال ایران در جریان انرژی خبر داد.

بانک مرکزی اروپا (ECB) نرخ‌ها را بدون تغییر نگه داشت. هم‌زمان، رویترز به نقل از منابع نوشت انتظار می‌رود در ژوئن افزایش نرخ رخ دهد و اگر نفت برنت (نفت معیار دریای شمال) بالای 100 دلار بماند و اختلال هرمز ادامه داشته باشد، یک افزایش دیگر هم بعدتر انجام شود. EUR/USD پس از رشد حدود 0.5% در روز پنجشنبه، نزدیک 1.1750 معامله شد.

بانک‌های مرکزی و بازقیمت‌گذاری بازار

بانک انگلستان (BoE) نرخ بهره پایه را در 3.75% نگه داشت و یک عضو کمیته سیاست پولی (MPC؛ گروه تصمیم‌گیر درباره نرخ بهره) به افزایش 25 واحد پایه رأی داد (واحد پایه؛ یک‌صدم درصد). GBP/USD پس از رشد نزدیک به 1% در پنجشنبه، به حوالی 1.3600 رسید. شاخص دلار آمریکا (USD Index یا DXY؛ ارزش دلار در برابر سبدی از ارزهای مهم) پنجشنبه 0.9% افت کرد و جمعه نزدیک 98.00 ماند، در حالی که طلا پنجشنبه بیش از 1.5% رشد کرد اما صبح جمعه به زیر 4,600 دلار کاهش یافت.

ما اکنون با فضای کاملاً متفاوتی در بازار نسبت به همین زمان سال گذشته روبه‌رو هستیم. در مه 2025 مقام‌های ژاپن وقتی USD/JPY از 160 عبور کرد، مستقیماً مداخله کردند و باعث افت تند شدند. با توجه به اینکه این جفت‌ارز تا 1 مه 2026 دوباره به‌تدریج به سمت 158 برمی‌گردد و اختلاف بازده اوراق 10ساله آمریکا و ژاپن (Yield Spread؛ فاصله نرخ سود اوراق دولتی) همچنان بالاست و بیش از 350 واحد پایه است، معامله‌گران قراردادهای مشتقه (Derivatives؛ ابزارهایی مثل آپشن و قرارداد آتی که ارزششان از دارایی پایه می‌آید) احتمال مداخله دوباره را بالا در نظر می‌گیرند.

همچنین «حق بیمه ریسک ژئوپلیتیک» در بازار انرژی (بخش اضافه قیمت به‌دلیل نگرانی‌های سیاسی/امنیتی) طی 12 ماه گذشته به‌طور محسوسی کاهش یافته است. در 2025، تنش شدید در تنگه هرمز کمک کرد قیمت نفت برنت نزدیک 100 دلار باقی بماند. امروز با کاهش تنش از مسیرهای دیپلماتیک، برنت در سطح پایین‌تر 85 دلار به ازای هر بشکه معامله می‌شود و نشان می‌دهد این اضافه‌قیمت‌ها می‌تواند سریع از بین برود.

کاهش قیمت انرژی لحن بانک‌های مرکزی را تغییر داده است. سال گذشته بانک مرکزی اروپا آشکارا درباره افزایش نرخ بهره بحث می‌کرد، اما با کاهش تورم منطقه یورو به 2.4%، بازار اکنون انتظار کاهش نرخ بهره تا قبل از پایان سال را در قیمت‌ها لحاظ کرده است. بنابراین قراردادهای اختیار خرید (Call Options؛ حق خرید در قیمت مشخص تا تاریخ معین) روی EUR/USD که سال گذشته نزدیک 1.1750 بود و اکنون نزدیک 1.0700 است، بدون محرک قوی جذابیت کمتری دارد.

در بریتانیا نیز روند مشابهی دیده می‌شود؛ نگاه تندروانه بانک انگلستان در 2025 جای خود را به نگرانی درباره رشد ضعیف داده است. سال گذشته GBP/USD نزدیک 1.3600 بود و بحث افزایش نرخ‌ها مطرح می‌شد. با رشد تولید ناخالص داخلی سه‌ماهه اول 2026 در حد 0.1%، پوند برای حفظ 1.2500 مشکل دارد و موقعیت‌های خرید (Long Positions؛ شرط‌بندی روی رشد قیمت) آسیب‌پذیرتر به نظر می‌رسند.

تضعیف گسترده دلار در مه 2025 که DXY را به 98.00 رساند، حالا برعکس شده است. چرخش سیاستی ملایم‌تر از سوی ECB و BoE به سود دلار تمام شده است. DXY اکنون بالای 106.00 معامله می‌شود و نشان می‌دهد استفاده از قراردادهای اختیار فروش (Put Options؛ حق فروش در قیمت مشخص) روی یورو و پوند می‌تواند روشی برای بهره‌برداری از قدرت‌گرفتن دوباره دلار باشد.

طلا نیز بازتاب همین عادی‌شدن ریسک‌ها نسبت به اوج سال گذشته است. هجوم به دارایی‌های امن (Safe Havens؛ مثل طلا در زمان بحران) در دوره تشدید تنش‌ها قیمت طلا را به سمت 4,600 دلار برد. حالا که آن نگرانی‌ها کاهش یافته، طلا در سطح بسیار پایین‌تر 2,350 دلار به ازای هر اونس معامله می‌شود و نشان می‌دهد تا چه حد به موج‌های سفته‌بازی ناشی از بحران حساس است.