بانک مرکزی شیلی پس از رأی‌گیری یکپارچه، نرخ بهره سیاستی خود را در ۴.۵۰٪ ثابت نگه داشت. اعضای هیئت‌مدیره اعلام کردند تشدید درگیری در خاورمیانه چشم‌انداز سیاست‌گذاری را تحت فشار قرار داده است.

بانکو سنترال شیلی گفت اثر جنگ بر اقتصاد جهانی بدتر از سناریویی بوده که در گزارش سیاست پولی (IPoM: گزارش فصلی بانک مرکزی درباره تورم، رشد اقتصادی و مسیر احتمالی سیاست پولی) در ماه مارس ارائه شده بود. به گفته این نهاد، تشدید بیشتر می‌تواند هم تورم را بالاتر ببرد و هم روند کندی اقتصاد جهانی را بدتر کند.

درگیری خاورمیانه و ریسک‌های تورمی

هیئت‌مدیره هشدار داد ادامه‌دار شدن درگیری می‌تواند قیمت نفت خام را برای مدت بیشتری بالا نگه دارد. تأکید شد این موضوع برای یک «اقتصاد کوچک و باز» (اقتصادی که به تجارت خارجی وابسته است و از قیمت‌های جهانی اثر می‌گیرد) مهم است، چون از مسیر واردات انرژی با «هزینه‌های خارجی» بالاتر (افزایش هزینه‌هایی که از بیرون کشور وارد می‌شود) روبه‌رو می‌شود.

ثابت ماندن نرخ بهره یعنی سیاست‌گذار فعلاً در حالت «صبر و مشاهده» است؛ یعنی بانک مرکزی تا روشن‌تر شدن شرایط، تغییر بزرگی در نرخ بهره نمی‌دهد. مقام‌ها کاهش تورم در داده‌های داخلی را در برابر ریسک‌های تازه سمت عرضه می‌سنجند (ریسک‌های عرضه یعنی شوک‌هایی مثل افزایش قیمت انرژی یا اختلال در حمل‌ونقل که هزینه تولید را بالا می‌برد). انتظار می‌رود گزارش فصلی بعدی IPoM، به‌دلیل تغییرات رخ‌داده از ماه مارس، فرض‌های مرتبط با شرایط بیرونی را به‌روز کند.

تصمیم بانک مرکزی شیلی برای نگه داشتن نرخ در ۴.۵٪ نشان‌دهنده احتیاط بالا در برابر ریسک‌های ژئوپلیتیک است (ریسک ژئوپلیتیک یعنی ریسک ناشی از جنگ، تنش‌های سیاسی و تحریم‌ها که بازارها را بی‌ثبات می‌کند). با توجه به اینکه قراردادهای آتی نفت برنت (قراردادهای استاندارد خرید/فروش نفت برای تاریخ آینده) به سمت ۹۸ دلار برای هر بشکه حرکت کرده‌اند و این عدد نسبت به میانگین سه‌ماهه اول سال بالاتر است، این اقدام بیشتر جنبه دفاعی در برابر «تورم وارداتی» دارد (تورمی که از گران شدن کالاهای وارداتی مثل انرژی به داخل منتقل می‌شود). در چنین فضایی، شرط‌بندی روی کاهش نزدیک‌الوقوع نرخ بهره در شیلی فعلاً پرریسک است.

تداوم تنش‌ها می‌تواند باعث شود نگهداری موقعیت خرید در ابزارهای مرتبط با نفت منطقی‌تر شود؛ از جمله اختیار معامله خرید نفت (Call Option: قراردادی که حق خرید دارایی را با قیمت مشخص تا تاریخ معین می‌دهد) یا قرارداد آتی. معامله‌گران ممکن است سراغ سررسیدهای بلندتر بروند تا نوسان‌های احتمالی ناشی از تشدید درگیری را بهتر مدیریت کنند. به نظر می‌رسد «پرمیوم ریسک» در نفت (مازاد قیمت به‌دلیل ترس بازار از اختلال عرضه) در آینده نزدیک بالا بماند.

پزوی شیلی و نوسان بازار

برای پزوی شیلی، این رویکرد «صبر و مشاهده» عدم‌قطعیت ایجاد می‌کند؛ چیزی که در عبور نرخ دلار/پزو (USD/CLP) از سطح ۹۸۰ دیده شده است. در این شرایط، استفاده از اختیار معامله ارز (ابزاری که می‌تواند از نوسان قیمت سود ببرد یا ریسک را پوشش دهد) محتاطانه‌تر از گرفتن موقعیت مستقیم خرید یا فروش ارز است. در داده‌های تاریخی سال ۲۰۲۵، وقتی شرایط جهانی آرام‌تر بود، پزو بسیار قوی‌تر دیده می‌شد.

نگرانی بانک درباره تورم تنها به شیلی محدود نیست؛ داده تازه تورم آمریکا (CPI: شاخص قیمت مصرف‌کننده، معیار رایج سنجش تورم) برای ماه مارس بالاتر از انتظار و حدود ۳.۷٪ اعلام شد و روند کاهش تورم از اواخر ۲۰۲۵ را متوقف کرد. این فضا یعنی باید نسبت به موقعیت‌هایی مثل فروش دلار آمریکا (Short USD: شرط‌بندی روی افت ارزش دلار) که به کاهش نزدیک نرخ بهره توسط فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) وابسته است، محتاط بود. هر معامله‌ای که روی کاهش نرخ‌های بهره جهانی حساب می‌کند باید دوباره بررسی شود.

ریسک کند شدن اقتصاد جهانی نیز مهم است؛ صندوق بین‌المللی پول (IMF: نهاد بین‌المللی که وضعیت اقتصاد کشورها را پایش می‌کند) اخیراً پیش‌بینی رشد سال ۲۰۲۶ را به ۲.۸٪ کاهش داد. بر این اساس، پوشش ریسک سبد سهام با اختیار فروش (Put Option: قراردادی که حق فروش دارایی را با قیمت مشخص تا تاریخ معین می‌دهد و در افت بازار کمک می‌کند) روی شاخص‌های بزرگ مثل S&P 500 می‌تواند اقدام احتیاطی باشد. ترکیب قیمت بالای انرژی و سخت‌تر شدن شرایط مالی (یعنی وام‌گیری گران‌تر و دسترسی دشوارتر به اعتبار) فشار منفی روشنی برای سود شرکت‌ها ایجاد می‌کند.