جان ولیس و دیوید تم از BNY گفتند صورت‌جلسه نشست ماه مه کمیته بازار باز فدرال رزرو (FOMC؛ نهاد تصمیم‌گیر درباره نرخ بهره در بانک مرکزی آمریکا) همراه با اظهارات کریستوفر والر، عضو هیئت‌مدیره فدرال رزرو، نشان می‌دهد ریسک حرکت نرخ‌های بهره آمریکا در هر دو جهت بیشتر شده است. بر همین اساس، آن‌ها پیش‌بینی قبلی خود درباره دو نوبت کاهش نرخ بهره در سال ۲۰۲۶ را کنار گذاشته‌اند و اکنون انتظار دارند سیاست پولی بدون تغییر بماند؛ مگر اینکه جریان نفت از تنگه هرمز نسبتاً زود از سر گرفته شود که آن را اوایل تا میانه تابستان می‌دانند. بحث‌های ماه مه، برخلاف انتظار آن‌ها، لحن «انقباضی‌تر» داشت (هاوکیش؛ یعنی تمایل بیشتر به بالا نگه داشتن یا افزایش نرخ بهره برای مهار تورم)؛ با وجود سه مخالفت (dissent؛ رأی مخالف) با جهت‌گیری سیاستی بیانیه FOMC.

والر که در ژوئیه ۲۰۲۵ به‌دلیل نگرانی از بازار کار (labour market؛ وضعیت اشتغال و بیکاری) مخالفت کرده بود و دوباره در ژانویه ۲۰۲۶ نیز رأی مخالف داد، گفت احتمال افزایش نرخ‌ها به اندازه کاهش آن‌هاست. او دلیلش را نگرانی از این دانست که «انتظارات تورمی کوتاه‌مدت» (short-term inflation expectations؛ تصور مردم و بازار از تورم در آینده نزدیک) به «انتظارات بلندمدت» (longer-term expectations؛ تصور از تورم در افق چندساله) منتقل شود. آن‌ها افزودند اگر نفت از خلیج فارس دوباره به جریان بیفتد، کاهش نرخ‌ها می‌تواند دوباره وارد دستور کار شود. همچنین انتظار دارند گزارش تورم PCE روز پنج‌شنبه (Personal Consumption Expenditures؛ شاخص قیمت مخارج مصرف شخصی که معیار مهم تورم برای فدرال رزرو است) افزایش سریع‌تر قیمت‌های مصرف‌کننده را نشان دهد؛ فضایی که از نگاه آن‌ها گرایش انقباضی فدرال رزرو را تقویت می‌کند.

بازارها با انقباضی‌تر شدن فدرال رزرو، چشم‌انداز نرخ بهره را دوباره قیمت‌گذاری می‌کنند

با توجه به لحن انقباضی‌تر فدرال رزرو، به نظر ما چشم‌انداز نرخ بهره به‌طور بنیادی تغییر کرده است. بازار خیلی سریع انتظارات را دوباره قیمت‌گذاری کرده است. داده‌های CME Group (گروه بورس کالای شیکاگو؛ بازار اصلی قراردادهای آتی و اختیار معامله) اکنون نشان می‌دهد احتمال کاهش نرخ بهره تا سپتامبر ۲۰۲۶ کمتر از ۱۰٪ است؛ افتی بزرگ نسبت به احتمال ۶۰٪ که تنها دو ماه پیش در قیمت‌ها دیده می‌شد. به همین دلیل، پیش‌بینی خود برای هرگونه کاهش نرخ بهره در سال جاری را حذف کرده‌ایم.

نگرانی اصلی فدرال رزرو به‌وضوح تورم است؛ تورمی که ماندگار بوده است. داده‌های اخیر، مثل شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI؛ نرخ افزایش قیمت سبد کالا و خدمات مصرفی) در آوریل ۲۰۲۶ با رشد سالانه ۳.۸٪، این نگرانی درباره فشار قیمت‌ها را تقویت می‌کند. گزارش PCE این هفته تعیین‌کننده است و انتظار داریم تداوم روند تندتر شدن قیمت‌ها را تأیید کند؛ بنابراین فدرال رزرو دلیلی برای «نرم کردن سیاست» (easing؛ کاهش نرخ بهره یا کاهش محدودیت‌های پولی) نخواهد داشت.

متغیر کلیدی برای ما همچنان وضعیت ژئوپلیتیک در خلیج فارس است. بسته بودن تنگه هرمز قیمت انرژی را بالا نگه داشته است؛ به‌طوری‌که قراردادهای آتی نفت برنت (Brent crude futures؛ قرارداد خرید/فروش نفت برنت برای تحویل در آینده) سرسختانه بالای ۱۱۵ دلار برای هر بشکه مانده و مستقیم به تورم منتقل می‌شود. ما تغییری در سیاست فدرال رزرو نمی‌بینیم مگر اینکه نفت دوباره آزادانه جریان پیدا کند؛ موضوعی که اکنون دست‌کم تا میانه تابستان بعید می‌دانیم.

پیامدها برای مشتقه‌ها، نوسان و راهبرد معاملاتی

برای معامله‌گران ابزارهای مشتقه (derivatives؛ ابزارهایی مثل قرارداد آتی و اختیار معامله که ارزششان از دارایی پایه مثل اوراق یا شاخص گرفته می‌شود)، این فضا یعنی تمرکز بر راهبردهایی که از ثابت ماندن یا بالاتر رفتن نرخ بهره سود می‌برند. ما نسبت به گرفتن موقعیت برای کاهش نزدیکِ نرخ‌ها محتاط هستیم و در عوض در اختیار معامله روی قراردادهای آتی اوراق خزانه‌داری آمریکا (options on Treasury futures؛ ابزار بیمه/شرط‌بندی روی حرکت قیمت اوراق دولتی) ارزش می‌بینیم؛ یعنی شرط روی این‌که نرخ‌ها مدت بیشتری بالا بمانند. این وضعیت یادآور بحران‌های انرژی گذشته است که در آن بانک‌های مرکزی ناچار بودند برای مقابله با تورم ناشی از کمبود عرضه (supply-driven inflation؛ تورمی که از گرانی انرژی و اختلال عرضه می‌آید نه از رونق تقاضا) سیاست سخت‌گیرانه را حفظ کنند.

این عدم‌قطعیت بیشتر، یعنی نوسان بالاتر بازار. ما این را در شاخص VIX (شاخص نوسان؛ سنجه ترس/نوسان مورد انتظار بازار سهام آمریکا) می‌بینیم که به‌طور مداوم بالای ۲۰ معامله می‌شود. معامله‌گران می‌توانند با خرید اختیار معامله از پرتفوی خود محافظت کنند یا از راهبردهایی مثل استرادل (straddle؛ خرید هم‌زمان اختیار خرید و اختیار فروش با یک قیمت اعمال برای سود بردن از حرکت بزرگ قیمت در هر جهت) روی شاخص‌های اصلی، پیش از انتشار داده‌های مهم تورمی استفاده کنند. چرخش آشکار چهره‌های اثرگذار فدرال رزرو مثل والر—که حالا افزایش نرخ را به اندازه کاهش محتمل می‌داند—از گرفتن موقعیت برای نوسان‌های بزرگ‌تر بازار حمایت می‌کند.