آخرین حراج اوراق خزانهداری آمریکا با سررسید ۵ ساله با بازدهی ۴.۱۸۲٪ انجام شد؛ بالاتر از حراج قبلی با ۳.۹۵۵٪. این تغییر یعنی هزینه استقراض دولت برای این سررسید نسبت به فروش قبلی افزایش یافته است.
این افزایش، بازدهی را بین دو حراج ۰.۲۲۷ واحد درصد بالا برد. فعالان بازار بررسی میکنند این بازقیمتگذاری چگونه به نرخهای میانمدت گستردهتر و شرایط تأمین مالی آینده خزانهداری منتقل میشود.
پیامدها برای تورم، سیاست فدرال رزرو و نرخ بهره
با جهش بازدهی حراج ۵ ساله، بازار برای نگهداری بدهی دولت «بازدهی بالاتر» میخواهد. این میتواند نشان دهد بخشی از بازار فکر میکند تورم همچنان مشکلساز میماند؛ چون دادههای اخیر «شاخص قیمت مصرفکننده» (CPI: معیار تغییر قیمت کالاها و خدمات مصرفی) نشان میدهد «تورم هسته» (core inflation: تورم بدون اقلام نوسانی مثل غذا و انرژی) هنوز سرسختانه بالای ۳.۵٪ است. این پیام بازار اوراق یعنی «هزینه پول» (نرخهای بهره در اقتصاد) در حال بالاتر قیمتگذاری شدن است.
نتیجه این حراج به فدرال رزرو فشار میآورد موضع «سختگیرانه» خود را حفظ کند (restrictive stance: سیاستی که با نرخ بهره بالا تقاضا و تورم را مهار میکند). همچنین میتواند به معنی کاهش انتظار بازار برای «کاهش نرخ بهره» در ادامه سال باشد. ابزار CME FedWatch (ابزار برآورد احتمال تصمیمهای آینده نرخ بهره بر پایه قیمت قراردادهای آتی) این تغییر را نشان میدهد؛ بهطوریکه احتمال کاهش نرخ در شش ماه آینده حالا به زیر ۴۰٪ رسیده است؛ افتی محسوس نسبت به یک ماه قبل.
برای موقعیتهای مرتبط با نرخ بهره، نتیجه این است که باید احتمال ماندن بازدهیها در سطح بالا را جدی گرفت. تمرکز میتواند روی «ابزارهای مشتقه» (قراردادهایی که ارزششان از دارایی یا نرخ پایه مثل اوراق و نرخ بهره میآید) باشد که از فضای «بالا و طولانیمدت» سود میبرند (higher for longer: نرخهای بهره بالا برای مدت طولانیتر). نمونهها شامل فروش «قراردادهای آتی» اوراق خزانهداری (Treasury futures: قرارداد خرید/فروش آینده اوراق) یا استفاده از «سوآپ نرخ بهره» (interest rate swap: قرارداد معاوضه جریان پرداخت بهره) برای دریافت نرخ ثابت است. همچنین «اختیار معامله» (options: حق خرید/فروش در قیمت مشخص) که روی ماندن بازدهی ۵ ساله بالای ۴٪ شرط میبندد میتواند جذاب باشد.
اثر بر بازار سهام و ارز
در بازار سهام، افزایش هزینه استقراض مانع مهمی است، بهویژه برای بخشهای رشدمحور مثل فناوری. میتوان به خرید «اختیار فروش حمایتی» (protective put: بیمه کردن سبد با اختیار فروش) روی شاخص نزدک ۱۰۰ فکر کرد؛ مشابه سال ۲۰۲۲ که رشد نرخها به افت نزدیک ۳۳٪ این شاخص انجامید. بازقیمتگذاری داراییهای «بلندمدت» (long-duration assets: داراییهایی که ارزششان به نرخ بهره حساستر است، مثل سهام رشد و اوراق بلندمدت) به احتمال زیاد همچنان بر عملکرد بازار سهام فشار میآورد.
