حراج اوراق خزانهداری آمریکا با سررسید ۲ ساله با بازدهی نهایی ۴.۰۷۱٪ تسویه شد؛ بالاتر از ۳.۸۱۲٪ در فروش قبلی. این نتیجه نشان میدهد هزینه تأمین مالی برای این سررسید نسبت به حراج قبل افزایش یافته است.
این تغییر باعث شد بازدهی حراج ۰.۲۵۹ واحد درصد بالاتر از سطح قبلی قرار بگیرد. سررسید ۲ ساله معمولاً بهعنوان شاخصی برای سنجش انتظار بازار از نرخهای بهره در آینده نزدیک در بازار خزانهداری دنبال میشود.
انتظارات انقباضیتر از فدرال رزرو و تغییر چشمانداز نرخها
این بازدهی حراجِ بالاتر از انتظار برای اوراق ۲ ساله یک علامت مهم است. این موضوع تأیید میکند بازار با شدت بیشتری سناریوی «فدرال رزرو انقباضیتر» (یعنی تمایل بیشتر به بالا نگهداشتن نرخ بهره و سختگیری پولی) را برای ادامه ۲۰۲۶ قیمتگذاری میکند. به نظر میرسد روایت بازار از «کاهش نرخ بهره» فاصله گرفته و دوباره به سمت رویکرد «بالاتر برای مدت طولانیتر» (یعنی ماندگاری نرخهای بهره در سطوح بالا برای زمان طولانی) رفته است.
این حرکت پس از گزارش CPI هفته گذشته رخ داد؛ گزارشی که نشان داد «تورم هسته» (تورم بدون اقلام پرنوسان مثل غذا و انرژی) برخلاف انتظار دوباره افزایش گرفته و به ۳.۱٪ نسبت به سال قبل رسیده؛ بالاتر از هدف فدرال رزرو. این داده، همراه با گزارش تازه اشتغال که از ۲۸۰ هزار شغل جدید در بخش حقوقبگیران خبر میداد، دلیل کمی برای «کاهش سختگیری» (آسانتر کردن سیاست پولی) به فدرال رزرو میدهد.
چینش پرتفوی در واکنش به افزایش بازدهیها
در واکنش، ما «موقعیت فروش/شورت» (شرطبندی روی افت قیمت) را در «قراردادهای آتی نرخ بهره کوتاهمدت» (Futures؛ قراردادهایی برای معامله نرخهای بهره در آینده) افزایش میدهیم، بهویژه در قرارداد SOFR دسامبر ۲۰۲۶. SOFR (نرخ تأمین مالی شبانه تضمینشده) یک نرخ مرجع در بازار پول آمریکاست و این قراردادها مستقیماً به تغییر انتظار بازار از سیاستهای فدرال رزرو حساساند. «قراردادهای آتی فدرالفاندز» (ابزار مشتقه برای حدس بازار از نرخ سیاستی فدرال رزرو) اکنون کمتر از یک بار کاهش کامل نرخ بهره تا پایان سال را قیمتگذاری میکنند؛ تغییری بزرگ نسبت به سه کاهش که فقط دو ماه پیش در قیمتها دیده میشد.
همچنین «اختیار فروش» (Put؛ حق فروش در قیمت مشخص) روی ETFهای اوراق قرضه مثل iShares 7-10 Year Treasury Bond ETF (IEF) میخریم. این راهبرد هم ما را برای افزایش بیشتر بازدهیها آماده میکند (چون با بالا رفتن بازدهی، قیمت اوراق معمولاً پایین میآید) و هم امکان سودبردن از «نوسان» بالاتر بازار را میدهد. این وضعیت یادآور جهش نوسان در اواخر ۲۰۲۲ است؛ زمانی که بازار در قیمتگذاری چرخه تند افزایش نرخ بهره توسط فدرال رزرو دچار مشکل بود.
در «مشتقات سهام» (ابزارهایی مثل اختیار معامله روی شاخصها و سهام)، این محیط نرخ بهره تهدید مستقیمی برای سهام رشدِ «مدتدار/حساس به نرخ بهره» است (شرکتهایی که ارزشگذاریشان بیشتر به سودهای دورتر در آینده وابسته است). ما «اسپرد اختیار فروش» (Put spread؛ خرید یک اختیار فروش و فروش اختیار فروش دیگر برای کاهش هزینه) روی شاخص نزدک-۱۰۰ اضافه میکنیم تا ریسک بخش فناوری را پوشش دهیم. «نرخ تنزیل» (نرخی که با آن سودهای آینده به ارزش امروز تبدیل میشود) بالاتر، همچنان به ارزشگذاری شرکتهایی فشار میآورد که بر رشد آینده قیمتگذاری شدهاند.