ایالات متحده حراج اوراق خزانهداری با سررسید ۴ هفتهای را با بازده بدون تغییر ۳.۵۹۵٪ برگزار کرد.
این نتیجه نشان میدهد این حراج با همان نرخِ فروشِ قابلمقایسه قبلی تسویه شده است.
ثابت ماندن بازده اوراق ۴ هفتهای در ۳.۵۹۵٪ تأیید میکند که بازار باور دارد فدرالرزرو (بانک مرکزی آمریکا) فعلاً تغییری در سیاست نرخ بهره نمیدهد. برای ما این یعنی نوسان نرخهای کوتاهمدت احتمالاً در کوتاهمدت پایین میماند. بنابراین دلیل زیادی برای چیدن موقعیت معاملاتی با فرض یک غافلگیری در تصمیم نرخ بهره در نشست بعدی FOMC (کمیته سیاستگذاری پولی فدرالرزرو) دیده نمیشود.
این ثبات با دادههای اخیر اقتصادی همخوان است؛ مثل شاخص قیمت مصرفکننده ماه مارس (CPI؛ نرخ تورم مصرفکننده) که ۲.۸٪ اعلام شد و گزارش اشتغال اخیر که افزایش متوسط ۱۷۵ هزار شغل را نشان داد. این اعداد نه آنقدر قوی هستند که افزایش نرخ بهره را توجیه کنند و نه آنقدر ضعیف که کاهش نرخ را ضروری کنند. بازار فدرالرزرو را دستکم برای یک تا دو ماه آینده در وضعیت «صبر و مشاهده» میبیند.
معاملهگران ابزارهای مشتقه (قراردادهایی که قیمتشان از دارایی/نرخهای دیگر میآید) میتوانند به راهبردهایی فکر کنند که از آرامش مورد انتظار سود میبرد. فروش «پریمیوم» (حقبیمه/قیمت اختیار معامله) در اختیارهای کوتاهمدت، مثل اختیارهای مربوط به قراردادهای آتی SOFR در ماه مه یا ژوئن، میتواند جذاب باشد؛ چون نوسان پایین معمولاً قیمت اختیارها را پایینتر میآورد. در چنین فضایی خرید اختیار معامله کمتر مطلوب است، چون بدون محرک روشن، «افت ارزش زمانی» (کاهش تدریجی ارزش اختیار با گذشت زمان) میتواند سود را کم کند.
فرصت اصلی شاید در بخشهای دورتر «منحنی بازده» (رابطه بازده با سررسیدهای مختلف) باشد؛ جایی که ابهام درباره نیمه دوم سال همچنان بالاست. با اینکه نرخ ۴ هفتهای عملاً «میخکوب» است (کوتاهمدت تحت کنترل و کمنوسان)، در اختیارهای مربوط به قراردادهای آتی اوراق ۲ ساله و ۱۰ ساله تحرک بیشتری دیده میشود. بحث بازار درباره چند هفته آینده نیست، بلکه این است که آیا کند شدن رشد اقتصادی میتواند فدرالرزرو را در ادامه سال مجبور به تغییر مسیر کند یا نه.
