افزایش قیمت نفت باعث شده بازارِ نرخهای منطقه یورو همچنان «سیاستسختگیرانه» را در قیمتها لحاظ کند و مقامهای بانک مرکزی اروپا (ECB) هم تقریباً مقاومتی نشان ندادهاند. نتیجهاش این بوده که انتظار برای بالاتر رفتن نرخهای کوتاهمدت یورو تقویت شده است.
یک دیدگاه جداگانه هم در حال شکلگیری است: اختلال انرژی ممکن است بیشتر از چیزی که اول فکر میشد طول بکشد. رئیس ECB، کریستین لاگارد، گفت ریسکهای مرتبط با جنگ ممکن است دستکم گرفته شده باشد و کارشناسان فنی (متخصصان عملیاتی) میگویند آسیب به زیرساختها آنقدر جدی است که میتواند عرضه انرژی را برای «سالها» مختل کند، نه فقط چند ماه.
لاگارد همچنین گفت «انحرافهای بزرگ و پایدار» نیازمند «اقدام قاطع سیاست پولی» است. سیاست پولی یعنی تصمیمهای بانک مرکزی درباره نرخ بهره و مقدار پول در اقتصاد. این حرف به این معنی است که ممکن است نرخها فقط در بخش خیلی کوتاهمدت بالا نروند، بلکه در سررسیدهای ۲ تا ۱۰ ساله هم بالاتر بروند (یعنی در بخشهای مختلفِ زمانِ بازپرداخت).
بخش کوتاهِ منحنی دوباره بیش از سه بار افزایش نرخ ECB را برای امسال قیمتگذاری میکند. «سرِ منحنی/بخش کوتاه» یعنی نرخهایی که به آینده نزدیک مربوطاند. در متن همچنین آمده بود این گزارش با ابزار «هوش مصنوعی» ساخته و توسط یک ویراستار بررسی شده است. هوش مصنوعی یعنی نرمافزاری که با دادهها الگو یاد میگیرد و متن تولید میکند، اما ممکن است خطا هم داشته باشد.
سال گذشته دیدیم مقامهای ECB کار زیادی نکردند تا جلوی شرطبندی بازار روی افزایش نرخها را بگیرند. شوک نفتیِ ادامهدار تصویر مسیر سیاست پولی را پیچیده کرده بود. هشدارهای لاگارد درباره آسیب طولانیمدت به عرضه انرژی نشان میداد افزایش نرخها میتواند شدیدتر از انتظار باشد.
آن نگاه سختگیرانه از سال ۲۰۲۵ درست از آب درآمد، چون «تورم هسته» در منطقه یورو تا ماه گذشته هنوز حدود ۳.۱٪ مانده است. تورم هسته یعنی تورمی که معمولاً قیمتهای خیلی نوسانی مثل انرژی و غذا از آن حذف میشود تا روند اصلی قیمتها دیده شود. مشکلات باقیمانده در عرضه باعث شده قیمت نفت برنت (شاخص قیمت نفت دریای شمال) بالای ۹۵ دلار برای هر بشکه محکم بماند، که خیلی بالاتر از میانگین اواخر ۲۰۲۵ است. این موضوع ECB را مجبور کرد در فوریه یک افزایش غافلگیرکننده ۰.۲۵ درصدی انجام دهد. ۲۵ واحد پایه یعنی ۰.۲۵ درصد. این کار نگرانیها درباره طولانی شدن دوره افزایش نرخها را تأیید کرد.
این شرایط نشان میدهد تلاش برای قفل کردن «نرخ ثابت» در معاملات معاوضه نرخ بهره یورو با سررسید کوتاهمدت (IRS) همچنان پرریسک است. «معاوضه نرخ بهره» یعنی قراردادی که در آن دو طرف پرداخت بهره را با هم عوض میکنند: یکی نرخ ثابت میدهد و نرخ متغیر میگیرد، یا برعکس. کل «منحنی بازده» از سال گذشته بالاتر رفته است. منحنی بازده یعنی رابطه بین نرخهای بهره و سررسیدهای مختلف. بازده اوراق ۲ساله آلمان حالا ۳.۵٪ است و نشان میدهد فشار اصلی از نرخهای کوتاهمدت میآید. معاملهگران میتوانند برای غافلگیریهای سختگیرانهتر از «اختیار معامله» روی قراردادهای آتی یوریبور (Euribor futures) استفاده کنند؛ مثلاً «کال» یا «اسپرد کال» بخرند تا اگر نرخها از چیزی که بازار الان قیمت کرده هم بالاتر رفت، سود بگیرند. یوریبور یعنی نرخ بهره بینبانکی یورو، قرارداد آتی یعنی قرارداد خرید/فروش در آینده با قیمت از قبل تعیینشده، اختیار خرید (Call) یعنی حق خرید با قیمت مشخص، و اسپرد کال یعنی ترکیب خرید و فروش دو اختیار خرید با قیمتهای متفاوت برای محدود کردن هزینه و سود/زیان.
با توجه به تداوم عدم قطعیت، «نوسان ضمنی» در داراییهای یورویی احتمالاً بالا میماند. نوسان ضمنی یعنی میزان نوسانی که قیمت اختیار معامله در دل خود فرض میکند. این میتواند فروش اختیارها (گرفتن پولِ پرمیوم) را جذاب کند، اما ریسک حرکتهای تند و ناگهانی را هم بالا میبرد؛ مثلاً «استرَنگل» نوشتن روی شاخص یورو استاکس ۵۰. نوشتن استرنگل یعنی همزمان فروش یک اختیار خرید و یک اختیار فروش با قیمتهای اعمال متفاوت، برای گرفتن پرمیوم؛ اما اگر بازار شدید حرکت کند زیان میتواند زیاد شود. رویکرد محتاطانهتر خرید نوسان است؛ مثلاً با ابزارهایی مثل قراردادهای آتی VSTOXX. VSTOXX شاخص نوسان بازار سهام اروپا است. این کار یعنی شرطبندی روی بیشتر شدن نوسان، با انتظار اینکه در ماههای آینده تصمیمهای سیاستی باعث موجهای بیشتر در بازار شود.
همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید
