گزارشهای تأییدنشده و نشانههای غیررسمی حاکی از آن بود که وزارت دارایی ژاپن و بانک مرکزی ژاپن (BoJ) روز جمعه برای حمایت از ین ژاپن مداخله کردهاند. تمرکز بازار بر این است که رشد ین تا چه مدت دوام میآورد.
حرکتهای بعدی ین به طولانی یا کوتاه شدن جنگ در ایران و نگرانیهای تورمیِ مرتبط با آن (افزایش عمومی قیمتها)، و همچنین اقدامهای سیاستی بانک مرکزی ژاپن بستگی دارد. تضعیف اخیر ین به تردید بازار برمیگردد که آیا سیاستگذاران ژاپن در برابر تورم واکنش قوی نشان میدهند یا نه.
چشمانداز ین و نشانههای سیاستی
در نبود تغییر روشن در پیامهای رسمی، ممکن است ین همچنان ضعیفترین ارز در میان «گروه ۱۰» (G10؛ ۱۰ ارز اصلی کشورهای توسعهیافته) بماند. اگر تنش در بازار انرژی دوباره بالا بگیرد، ممکن است ین دوباره تحت فشار نزولی قرار گیرد.
انتظارات بازار از نرخ بهره در ژاپن پایینتر است؛ یعنی فضای زیادی برای «غافلگیر کردن» بازار توسط بانک مرکزی ژاپن وجود ندارد. اگر مسدودسازی تنگه هرمز (مسیر کلیدی انتقال نفت) طی چند ماه آینده پایان یابد، بازار ممکن است از شدت انتظار فعلی برای نرخهای بالاتر در بانک مرکزی اروپا (ECB) و بانک مرکزی آمریکا (فدرال رزرو/Fed) کم کند.
در مقابل، بازار تا پایان سال دو افزایش نرخ بهره برای بانک مرکزی ژاپن را در قیمتها لحاظ کرده است (یعنی معاملهگران از قبل با این فرض معامله میکنند). متن میگوید بانک مرکزی ژاپن ممکن است حتی اگر شرایط خلیج فارس بهزودی بهتر شود، باز هم همین دو افزایش را اجرا کند.
اکنون به «هشدار نهایی» رسمی و مداخله مشکوکی برمیگردیم که حوالی همین زمان در سال گذشته، آوریل ۲۰۲۵ رخ داد. آن زمان هم تردید وجود داشت که آیا قدرت گرفتن ین پایدار میماند یا نه، چون بازار به اقدام قاطع بانک مرکزی ژاپن اعتماد نداشت. مسئله اصلی، بدبینی نسبت به تمایل BoJ برای مهار تورم (کنترل رشد قیمتها) در مقایسه با دیگر بانکهای مرکزی بود.
موقعیتگیری در مشتقات و نوسان
این بدبینی برای کسانی که دقیقتر به انتظارات بازار نگاه کردند، به یک علامت مهم معاملاتی تبدیل شد. در حالی که فدرال رزرو آمریکا بعدتر با کاهش تورم از اوج ۲۰۲۵، نرخ بهره اصلی خود را به ۵٫۰٪ کاهش داد، بانک مرکزی ژاپن همان وعدههای محدود خود را عملی کرد. پایان مسدودسازی تنگه هرمز در اواخر ۲۰۲۵ باعث افت قیمت انرژی شد و فشار افزایشی بر تورم جهانی را کم کرد.
طبق انتظار، بانک مرکزی ژاپن همان دو افزایش نرخی را که بازار در قیمتها لحاظ کرده بود اجرا کرد و تا پایان ۲۰۲۵ نرخ سیاستی خود را به ۰٫۶٪ رساند (نرخ سیاستی؛ نرخ بهرهای که بانک مرکزی برای هدایت هزینه وامگیری تعیین میکند) و این نرخ تا امروز هم همانجا مانده است. اجرای این مسیر، همراه با چرخش فدرال رزرو به سیاست ملایمتر (داویش؛ یعنی تمایل کمتر به بالا بردن نرخ بهره)، به کاهش نرخ برابری دلار/ین کمک کرد: از سقفهای بالای ۱۶۲ به محدوده ۱۴۵ که اوایل امسال دیده شد. این نشان داد برآورده کردن انتظارات پایین بازار از BoJ آسانتر از پیشبینیهای بسیار سختگیرانه برای فدرال رزرو بوده است.
اکنون، با معامله شدن شاخص نوسان CBOE (VIX؛ شاخصی از ترس/نوسان مورد انتظار بازار سهام آمریکا) نزدیک سطح پایین ۱۳، به نظر میرسد آرامش به بازار برمیگردد. این موضوع دوباره فشار ملایمی بر ین وارد کرده، چون معاملهگران دوباره به اختلاف نرخ بهره میان ژاپن و دیگر کشورهای G10 جذب میشوند (اختلاف نرخ بهره؛ انگیزه برای تبدیل پول به ارزی با سود بالاتر). در چند هفته گذشته، دلار/ین دوباره به سمت ۱۴۹ حرکت کرده است.
این فضا نشان میدهد معاملهگران ابزارهای مشتقه (قراردادهای مالی که ارزششان از دارایی دیگری مثل ارز گرفته میشود) باید به موقعیتهایی فکر کنند که از یک غافلگیری احتمالی دیگر از سوی BoJ سود میبرد. وقتی «نوسان ضمنی» پایین است (برآورد بازار از نوسان آینده که در قیمت اختیار معامله دیده میشود)، خرید «اختیار خرید ین» (JPY Call؛ حق خرید ین با نرخ مشخص) یا «اختیار فروش دلار/ین» (USD/JPY Put؛ حق فروش دلار در برابر ین با نرخ مشخص) با سررسید سه تا شش ماهه میتواند راهی کمهزینه برای آماده شدن جهت تغییر روند باشد. بازار دوباره توان BoJ برای اقدام را دستکم میگیرد و وضعیتی شبیه فرصت سال ۲۰۲۵ ایجاد میشود.
