BBH گزارش داد که افزایش قیمت نفت خام و بالا رفتن بازده اوراق قرضه جهانی (نرخ سودی که سرمایه‌گذار از اوراق بدهی دولتی یا شرکتی می‌گیرد) از دلار آمریکا حمایت کرده و باعث شده دلار در برابر ارزهای اصلی قوی‌تر بماند. این شرکت گفت نفت برنت نزدیک ۱۰۴ دلار برای هر بشکه بود؛ بالاترین سطح از ۷ آوریل، اما هنوز پایین‌تر از «سقف سه‌قلو» ماه مارس در حوالی ۱۲۰ دلار است (یعنی قیمت سه بار به یک محدوده سقف رسیده و نتوانسته از آن عبور کند).

همچنین افزود شوک عرضه انرژی (اختلال ناگهانی در عرضه نفت و گاز) همچنان برقرار است، چون جنگ آمریکا و ایران هنوز به نتیجه نرسیده است. به گفته این گزارش، بازده اوراق قرضه جهانی دوباره تحت فشار صعودی قرار گرفته، زیرا رشد قیمت نفت انتظارات برای افزایش نرخ‌های بهره بانک‌های مرکزی را بالا برده است.

در این به‌روزرسانی آمده بدترین مرحله شوک انرژی احتمالاً پشت سر گذاشته شده است. گزارش به تمدید نامحدود آتش‌بس از سوی آمریکا اشاره کرد و یک رویکرد کشتیرانی را با عنوان «برای همه باز یا برای همه بسته» برای کشتی‌هایی که از تنگه هرمز استفاده می‌کنند توضیح داد.

این گزارش گفت چنین رویکردی می‌تواند با بالا بردن هزینه‌های اقتصادی مشترک و ایجاد انگیزه برای توافق سیاسی، بازگشایی تنگه هرمز را سریع‌تر کند. همچنین انتظار دارد اختلاف نرخ بهره بین آمریکا و دیگر اقتصادهای بزرگ، «شاخص دلار آمریکا» را در محدوده ۹۶٫۰۰ تا ۱۰۰٫۰۰ نگه دارد (شاخص دلار یا DXY عددی است که قدرت دلار را در برابر سبدی از ارزهای مهم می‌سنجد).

در حال حاضر افزایش قیمت نفت خام و رشد بازده اوراق جهانی از دلار حمایت می‌کند. داده‌های اخیر نشان می‌دهد قراردادهای آتی (قرارداد خرید/فروش برای آینده با قیمت مشخص) نفت برنت حوالی ۹۸ دلار در هر بشکه نوسان می‌کند و همین موضوع انتظارات درباره نرخ‌های بهره بانک‌های مرکزی را بالا برده است. در نتیجه دلار در برابر سایر ارزهای اصلی محکم‌تر شده است.

این گزارش بر دیدگاه خود تاکید کرد که بدترین بخش شوک انرژی سال ۲۰۲۵ احتمالاً پشت سر گذاشته شده است. قیمت‌ها هنوز به‌مراتب پایین‌تر از محدوده «سقف سه‌قلو» حدود ۱۲۰ دلار در هر بشکه در ماه مارس سال گذشته و هم‌زمان با درگیری آمریکا و ایران است. کانال‌های دیپلماتیک (راه‌های رسمی گفت‌وگو بین دولت‌ها) که آن زمان باز شد، ظاهراً مانع بازگشت قیمت‌ها به آن سطوح بسیار بالا شده است.

بر این اساس، اختلاف نرخ بهره باید همچنان شاخص دلار (DXY) را در محدوده حدود ۹۶٫۰۰ تا ۱۰۰٫۰۰ نگه دارد؛ محدوده‌ای که بیش از یک سال حفظ شده است. با اینکه «نمودار نقطه‌ای» فدرال رزرو (dot plot: نموداری که پیش‌بینی اعضای بانک مرکزی آمریکا از مسیر نرخ بهره را نشان می‌دهد) از مکث در تغییر نرخ‌ها حکایت دارد، طرف‌های مهمی مانند بانک مرکزی اروپا همچنان محتاط هستند و این اختلاف نرخ بهره به نفع دلار باقی می‌ماند. برای معامله‌گران «بازار مشتقه» (ابزارهایی مثل اختیار معامله و قراردادهای آتی که ارزششان از دارایی پایه می‌آید)، این یعنی راهبردهایی که روی ماندن DXY در همین محدوده حساب می‌کنند می‌تواند جذاب باشد.