رئیس‌جمهور یون در ۲۲ مارس، شین هیون-سونگ را برای ریاست بعدی بانک مرکزی کره (Bank of Korea؛ بانک مرکزی) معرفی کرد. شین پس از پایان دورهٔ ری چانگ-یونگ در ۲۰ آوریل، جانشین او می‌شود؛ او پیش‌تر رئیس «بخش پولی و اقتصادی» در بانک تسویه‌های بین‌المللی (Bank for International Settlements؛ نهادی جهانی که با بانک‌های مرکزی همکاری می‌کند و دربارهٔ ثبات مالی و بازارهای پولی پژوهش و هماهنگی انجام می‌دهد) بوده است. بازارها افزایش ۲۵ واحد پایه (bp؛ واحدی برای تغییر نرخ بهره، هر ۱۰۰ واحد پایه = ۱٪) در نرخ سیاستی (policy rate؛ نرخ بهرهٔ اصلی تعیین‌شده توسط بانک مرکزی) تا ۲٫۷۵٪ را در شش ماه آینده قیمت‌گذاری کرده‌اند و حدود ۱۰۰ واحد پایه افزایش کلی تا ۳٫۵۰٪ را در ۱۲ ماه آینده. این یادداشت می‌گوید این قیمت‌گذاری جلوتر از شرایط فعلی اقتصاد کلان (macro conditions؛ وضعیت کلی اقتصاد مثل رشد، تورم و بازار کار) است و برای پایین‌تر آمدن نرخ‌های کوتاه‌مدت وون کره (front-end KRW rates؛ نرخ‌های بهرهٔ سررسیدهای نزدیک) و بازده اوراق خزانهٔ کره (Korean Treasury Bond yields؛ سود/بازده اوراق بدهی دولتی) جا ایجاد می‌کند.

نشست ماه مه در کانون توجه

توجه‌ها به نشست سیاست‌گذاری ماه مه است؛ زمانی که بانک مرکزی کره قرار است پیش‌بینی‌های به‌روز و «نمودار نقطه‌ای» مسیر نرخ بهره (dot plot؛ نموداری که نشان می‌دهد مقام‌های بانک مرکزی نرخ بهره را در آینده چگونه می‌بینند) را منتشر کند. دارایی‌های کرهٔ جنوبی بسیار به «حس ریسک جهانی» (global risk sentiment؛ تمایل سرمایه‌گذاران به پذیرش یا پرهیز از ریسک در دنیا) حساس توصیف شده‌اند. وون از ابتدای ماه تا امروز حدود ۵٪ تضعیف شده و از ۱,۵۰۰ در برابر هر دلار آمریکا عبور کرده است. شاخص KOSPI (شاخص اصلی بورس کره) بیش از ۱۰٪ افت کرده و سرمایه‌گذاران خارجی در ۲۰ روز نخست مارس حدود ۲۰٫۶ تریلیون وون خروج خالص از سهام ثبت کرده‌اند. با توجه به اینکه بازار برای سال آینده ۱۰۰ واحد پایه افزایش تهاجمی نرخ بهره را قیمت‌گذاری کرده، یک فرصت روشن «قیمت‌گذاری اشتباه» (mispricing؛ فاصلهٔ قیمت بازار از ارزش/برآورد منطقی) می‌بینیم. معرفی شین هیون-سونگ به‌عنوان رئیس جدید بانک مرکزی کره به‌اشتباه «انقباضی/سخت‌گیرانه» (hawkish؛ طرفدار افزایش نرخ بهره برای مهار تورم) تعبیر می‌شود، اما تمرکز او بر «ثبات مالی» (financial stability؛ جلوگیری از بحران بانکی و نوسان شدید بازارها) مسیر عمل‌گرایانه‌تری را نشان می‌دهد. این وضعیت به اصلاح رو به پایینِ انتظار بازار از نرخ بهرهٔ کرهٔ جنوبی اشاره دارد. معامله‌گران بازار مشتقه (derivative traders؛ معامله‌گران ابزارهایی مثل قراردادهای آتی و اختیار معامله) بهتر است «دریافت نرخ ثابت» (receive fixed؛ در قرارداد سواپ، دریافت نرخ ثابت و پرداخت نرخ شناور برای سود بردن از افت نرخ‌ها) در سواپ‌های نرخ بهرهٔ کوتاه‌مدت وون کره (interest rate swaps؛ قراردادی برای مبادلهٔ بهرهٔ ثابت و شناور) را در نظر بگیرند یا قراردادهای آتی اوراق خزانهٔ کره (KTB futures؛ قرارداد آتی روی اوراق دولتی کره) بخرند. این موقعیت یعنی بازار سخت‌گیری پولی را بیش از اندازه گران کرده و بازده‌ها افت می‌کنند. با نگاه به اوایل ۲۰۲۵، تورم در حال کاهش به سمت هدف ۲٪ بود و با ثابت ماندن تازه‌ترین دادهٔ شاخص قیمت مصرف‌کنندهٔ کره (CPI؛ شاخص هزینهٔ سبد کالا و خدمات مصرفی) برای فوریهٔ ۲۰۲۶ روی ۲٫۹٪، دلیل اقتصادی برای افزایش‌های سریع تا این حد ضعیف است.

عامل محرک بازقیمت‌گذاری نرخ‌ها

عامل اصلی نشست سیاست‌گذاری ماه مه است؛ زمانی که بانک مرکزی کره پیش‌بینی‌ها و برآوردهای نرخ بهره را به‌روزرسانی می‌کند. انتظار داریم این برآوردهای جدید رویکرد متعادل‌تری را تأیید کند و باعث شود نرخ‌ها دوباره قیمت‌گذاری شوند. موقعیت‌ها باید در هفته‌های آینده گرفته شوند تا از این تغییر احتمالی استفاده شود. افت تند اخیر وون و عبور از ۱,۵۰۰ در برابر دلار آمریکا بیشتر از حس ریسک جهانی می‌آید، نه از انتظار دربارهٔ سیاست داخلی. این ضعف شبیه نوسانی است که در شوک جهانی قیمت انرژی در ۲۰۲۲ دیدیم؛ زمانی که وون نیز بیش از ۱۵٪ افت کرد، چون کره به واردات انرژی وابستگی بالایی دارد. با توجه به تنش‌های ادامه‌دار خاورمیانه، این فشار بیرونی احتمالاً مستقل از اقدامات بانک مرکزی کره ادامه می‌یابد. برای معامله‌گران ارز، این یعنی استفاده از اختیار معامله (options؛ قراردادی که «حق» خرید یا فروش را می‌دهد، نه اجبار) محتاطانه‌تر است. خرید اختیار خرید (call option؛ حق خرید) روی USD/KRW امکان بهره‌مندی از تضعیف بیشتر وون به‌دلیل عوامل جهانی را می‌دهد و هم‌زمان اگر ارز ثابت شود، زیان را محدود می‌کند. «نوسان ضمنی» بالا (implied volatility؛ نوسانی که قیمت اختیارها در دل خود نشان می‌دهد) فروش اختیار را پرریسک می‌کند، اما ابزارهای ترکیبی مثل «اسپرد اختیار خرید» (call spread؛ خرید یک اختیار خرید و فروش اختیار خرید دیگر برای محدود کردن هزینه و سود/زیان) می‌تواند ریسک و بازده مشخص‌تری بدهد. در بخش سهام، افت ۱۰٪ شاخص KOSPI و خروج سنگین ۲۰٫۶ تریلیون وونی خارجی‌ها در این ماه هشدار جدی است. اندازهٔ این خروج‌ها به ۲۵ تریلیون وونی نزدیک می‌شود که خارجی‌ها در کل سال ۲۰۲۲ فروختند؛ یعنی سرمایه‌گذاران جهانی به‌طور محسوس در حال کم کردن وزن سرمایه‌گذاری خود هستند. انتظار داریم تا وقتی نااطمینانی‌های جهانی بالا بماند، این روند ادامه داشته باشد. با این شرایط، معامله‌گران باید برای پوشش ریسک (protection/hedge؛ کاهش اثر زیان با ابزار جبرانی) از اختیارهای شاخص KOSPI 200 استفاده کنند. خرید اختیار فروش (put option؛ حق فروش) می‌تواند از سبدهای موجود در برابر افت بیشتر محافظت کند. شرط‌بندی روی بازگشت بازار زود است، مگر اینکه جریان پول خارجی‌ها پایدار شود و ریسک‌های ژئوپلیتیک (geopolitical risks؛ ریسک‌های ناشی از تنش‌ها و درگیری‌های بین‌المللی) کاهش یابد.

همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید