اقتصاد دو سرعته
این موضوع به «اقتصاد دو سرعته» دامن میزند: شرکتهای انرژیِ بالادست (Upstream: تولیدکنندگان نفت و گاز و مواد پایه) سود میبرند، اما بخش بیشتری از کارخانهها با سودآوری ضعیفتر روبهرو میشود. فشار بر صادرکنندگان هم بیشتر میشود. در این شرایط، بانک مرکزی چین (People’s Bank of China / PBoC: بانک مرکزی که سیاست پولی را تعیین میکند) بعید است امسال اجازه دهد یوآن چین (CNY: پول رسمی چین) خیلی تقویت شود. یوآن قویتر میتواند هزینه داخلیِ انرژی وارداتی را کمتر کند، اما رقابتپذیری صادراتی را کاهش میدهد. در دو ماه اول ۲۰۲۶، سودهای صنعتی چین ۱۰.۲٪ جهش کرد، اما این قبل از شوک اخیر انرژی بود. جهش اخیر نفت برنت (Brent: شاخص جهانی قیمت نفت خام) به بالای ۹۵ دلار برای هر بشکه، حالا به مانع جدی برای تولیدکنندگان تبدیل شده است. این موضوع چشمانداز فصل آینده را تغییر میدهد، چون هزینههای بالاتر، آن افزایش اولیه را فرسوده میکند. بانک مرکزی چین بین مهار تورم وارداتی (Imported inflation: افزایش قیمتها بهخاطر گران شدن واردات) و محافظت از بخش صادراتی گیر کرده است. با توجه به فشار شدید بر حاشیه سود کارخانهها، انتظار میرود PBoC ثبات نرخ ارز را در اولویت بگذارد تا از صادرکنندگان حمایت کند. بنابراین تقویت پرقدرت یوآن در کوتاهمدت بسیار بعید است.راهبردهای مشتقه برای یوآن
این وضعیت به راهبردهای «مشتقه» (Derivatives: قراردادهای مالی که ارزششان از داراییهایی مثل ارز میآید) اشاره دارد که روی ثابت ماندن یا ضعیفتر شدن یوآن شرط میبندند. میتوان به خرید «اختیار خرید» USD/CNH (Call option: حقِ خرید در قیمت مشخص؛ USD/CNH یعنی دلار در برابر یوآنِ برونمرزی) یا ساخت «اسپرد اختیار خرید» (Call spread: خرید یک اختیار خرید و فروش اختیار خرید دیگر برای محدود کردن هزینه و سود) فکر کرد تا از محدود شدن رشد CNH یا افت آن سود گرفت. بانک مرکزی چین در ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ هم رویکرد مشابهی داشت و برای کاهش فشار بیرونی، اجازه داد ارز ضعیفتر شود. دو سرعته شدن اقتصاد، ایده «معامله جفتی» (Pairs trade: خرید یک دارایی و همزمان فروش دارایی دیگر برای استفاده از اختلاف عملکرد) با استفاده از مشتقات سهامی (Equity derivatives: مشتقات مبتنی بر سهام/شاخص) را تقویت میکند. تولیدکنندگان انرژیِ بالادست، مثل شرکتهای حاضر در شاخص انرژی HSI (HSI Energy Index: زیرشاخص انرژیِ شاخص هنگسنگ)، از قیمتهای بالاتر سود بیشتری میبرند. در مقابل، انتظار میرود حاشیه سود تولیدکنندگان پاییندست فشرده شود؛ بنابراین «اختیار فروش» (Put option: حقِ فروش در قیمت مشخص) روی صندوقهای قابل معامله (ETF: صندوقی که مثل سهام در بورس معامله میشود) که در معرض بخشهای کالاهای مصرفی غیرضروری و صنایع چین هستند، میتواند پوشش ریسک (Hedge: کاهش ریسک با ابزار جبرانی) باشد. پایانِ کاهشِ منفیِ قیمت تولیدکننده که در بیشترِ ۲۰۲۵ دیده میشد، تغییر مهمی است؛ دادههای هفته گذشته نشان داد شاخص قیمت تولیدکننده (PPI: میانگین تغییر قیمت کالاها در مرحله تولید) بالاخره در سطح ۰.۵٪ نسبت به سال قبل مثبت شد. اما چون این «تورم ناشی از هزینه» است (Cost-push inflation: افزایش قیمت بهخاطر بالا رفتن هزینهها، نه افزایش تقاضا)، جلوی افزایش نرخ بهره توسط PBoC را میگیرد. نبودِ حمایت از طریق نرخ بهره، دیدگاه محدود بودن جای رشد یوآن را تقویت میکند.
همین الان معامله را شروع کنید – اینجا کلیک کنید تا حساب واقعی VT Markets خود را بسازید
