هند با تعیین سقف برای انتقال (پاسترو؛ یعنی منتقلکردن افزایش هزینهها به قیمتهای خردهفروشی) اثر فوری رشد قیمت جهانی نفت بر شاخص قیمت مصرفکننده (CPI؛ شاخص تورم خانوار) را تا اواسط ماه مه محدود کرده است. قیمت بنزین و گازوئیل در ۱۰ روز گذشته چهار بار افزایش یافت، اما بنزین در مجموع حدود ۸٪ بالا رفته و بنابراین افزایش کوتاهمدت برآوردی تورم مصرفکننده حدود ۲۰ واحد پایه (bps؛ هر واحد پایه برابر ۰٫۰۱٪) است؛ در نتیجه اثر قیمت پمپ بنزین فعلاً نسبتاً کنترلشده مانده است.
با این حال فشارها در سطح عمدهفروشی در حال تندتر شدن است. تورم شاخص قیمت عمدهفروشی (WPI؛ سنجه قیمتها در سطح تولیدکننده/عمدهفروش) در آوریل ۲۰۲۶ نسبت به سال قبل به ۸٫۳٪ رسید و از ۳٫۹٪ در مارس بیش از دو برابر شد؛ محرک اصلی، جهش ۲۵٪ی قیمت سوخت و فلزات بود. همزمان تورم مواد غذایی نیز در حال تقویت شدن است؛ چون قیمت جهانی برنج بالا رفته و تورم روغن خوراکی همچنان بالا مانده است. اگر قیمت نفت بالا بماند، این هزینههای بالادستی (یعنی هزینههای اولیه در زنجیره تولید) بیشتر به CPI منتقل میشود و بر پیشبینی تورم ۲۰۲۶ در سطح ۴٫۴٪ فشار افزایشی وارد میکند؛ محدودیت عرضه انرژی، بهویژه در زغالسنگ، هم ریسک را بیشتر میکند.
گسست بین پیامهای CPI و WPI؛ احتمال سرریز تورم
ما میبینیم شکاف معناداری در دادههای تورمی هند در حال شکلگیری است. در حالی که تورم مصرفکننده (CPI) پایین به نظر میرسد، قیمتهای عمدهفروشی (WPI) به ۸٫۳٪ جهش کرده که نتیجه افزایش هزینه نفت و فلزات است. این فاصله پایدار نیست و انتظار داریم با کاهش یارانههای سوخت، فشار هزینهها بهزودی به قیمتهای مصرفکننده منتقل شود.
پیامدهای بازار: نرخ بهره، ارز، سهام و کالا
این وضعیت به مسیری تندتر برای نرخهای بهره نسبت به انتظار فعلی بازار اشاره دارد. باید به این فکر کرد که موضع انقباضیتری (سختگیرانهتر) از سوی بانک مرکزی هند (Reserve Bank of India) رخ دهد؛ برای نمونه از طریق معامله «پرداخت نرخ ثابت» در سوآپهای شاخصشده با نرخ شبانه یکساله (OIS؛ قرارداد مشتقهای که در آن نرخ ثابت با میانگین نرخ شبانه مبادله میشود). نرخ OIS در این ماه ۱۵ واحد پایه بالا رفته و به ۶٫۶۵٪ رسیده است و به نظر ما با روشن شدن تصویر کامل تورم، جای رشد بیشتری دارد.
در بازار ارز، این شرایط احتمالاً نوسان جفتارز USD/INR (دلار/روپیه) را بیشتر میکند. در گذشته، دورههای غافلگیری شدید تورمی باعث تضعیف روپیه شده، حتی اگر احتمال افزایش نرخ بهره هم وجود داشته باشد. میتوان از این نوسان با خرید «استرادل» در قیمت اعمال نزدیک به قیمت روز (at-the-money straddle؛ خرید همزمان اختیار خرید و اختیار فروش با همان قیمت اعمال، برای سود بردن از حرکت بزرگ قیمت در هر جهت) روی USD/INR بهره برد.
در بازار سهام، بالا رفتن هزینه مواد اولیه و افزایش نرخ بهره، حاشیه سود شرکتها را تحت فشار میگذارد. بنابراین رویکرد محافظهکارانه مناسبتر است. میتوان به خرید اختیار فروش (Put option؛ حق فروش در قیمت مشخص) روی شاخص نیفتی ۵۰ (Nifty 50) فکر کرد و بخشهایی مانند خودرو و کالاهای مصرفی را هدف گرفت که به قیمت کالاها و هزینه تأمین مالی حساسترند.
