روپیه هند روز جمعه برای پنجمین جلسه پیاپی افت کرد و USD/INR نزدیک سقف هفتگی ۹۴٫۳۸ بود. شاخص دلار آمریکا (US Dollar Index) حوالی ۹۹٫۰۰ قرار داشت و نزدیک بالاترین سطح ۱۰ روز اخیر معامله می‌شد.

قیمت نفت پس از آن بالا رفت که ایران جریان نفت را از تنگه هرمز متوقف کرد؛ مسیری که نزدیک به ۲۰٪ از عرضه انرژی جهان از آن عبور می‌کند. نفت WTI (نفت خام آمریکا) حدود ۹۵٫۰۰ دلار معامله شد و سود هفتگی خود را حفظ کرد.

فشار بر روپیه با شوک انرژی

ایران با ازسرگیری مذاکرات صلح با آمریکا موافقت نکرده است و گزارش CNN می‌گوید مقام‌های نظامی آمریکا در حال آماده‌سازی طرح‌هایی برای هدف قرار دادن توانمندی‌های ایران در تنگه هستند، اگر آتش‌بس فعلی شکست بخورد. افزایش قیمت نفت همچنان به زیان ارزهای وابسته به واردات، از جمله روپیه هند، عمل کرد.

سرمایه‌گذاران نهادی خارجی (Foreign institutional investors؛ صندوق‌ها و مؤسسات بزرگ خارجی) در هر چهار روز معاملاتی این هفته فروشنده خالص بودند و در مجموع ۸٬۳۱۱٫۹۹ کرور روپیه (واحد رایج گزارش‌دهی در هند) سهام فروختند. این فروش‌ها پس از توقف کوتاه در سه جلسه آخر هفته قبل از سر گرفته شد؛ هم‌زمان با نگرانی درباره سودآوری شرکت‌ها و احتمال تغییر در هزینه‌کرد سرمایه‌ای دولت (capital spending؛ مخارج عمرانی و سرمایه‌گذاری دولتی).

بازارها تصمیم فدرال رزرو (بانک مرکزی آمریکا) در روز چهارشنبه را زیر نظر دارند و انتظار می‌رود نرخ‌ها در محدوده ۳٫۵۰٪ تا ۳٫۷۵٪ بدون تغییر بماند. تمرکز بازار بر اظهارات و مسیر آینده سیاست پولی است؛ از جمله ریسک‌های تورم و احتمال افزایش نرخ بهره در ادامه سال.

USD/INR بالاتر از ۹۴٫۲۰ معامله شد و بالاتر از EMA با دوره ۲۰ (میانگین متحرک نمایی ۲۰ دوره‌ای؛ میانگینی که به قیمت‌های جدیدتر وزن بیشتری می‌دهد) در ۹۳٫۳۵ قرار گرفت. RSI (۱۴) (شاخص قدرت نسبی ۱۴ دوره‌ای؛ سنجه‌ای برای اندازه‌گیری قدرت حرکت قیمت) روی ۵۹ بود؛ حمایت در ۹۳٫۳۵ و مقاومت نزدیک ۹۵٫۲۰ دیده می‌شود.

چیدمان معامله و پوشش ریسک برای افت بیشتر

تحولات قیمت نفت عامل کلیدی این حرکت است. با باقی ماندن نفت WTI نزدیک ۹۵ دلار به‌دلیل اختلال در تنگه هرمز، هزینه واردات هند بالا می‌رود و فشار بنیادی بر ارز وارد می‌کند. وضعیتی مشابه در سال ۲۰۲۲ هم دیده شد؛ زمانی که قیمت‌های بالای انرژی باعث افزایش قابل توجه کسری حساب جاری هند شد (current account deficit؛ فاصله بین درآمدهای ارزی کشور از صادرات و خدمات با پرداخت‌های ارزی برای واردات و تعهدات خارجی). انتظار می‌رود این الگو دوباره تکرار شود.

فروش سرمایه‌گذاران نهادی خارجی نیز مانع مهم دیگری است و خروج بیش از ۸٬۳۰۰ کرور روپیه در این هفته، نشان‌دهنده فضای «ریسک‌گریز» (risk-off؛ تمایل سرمایه‌گذاران به خروج از دارایی‌های پرریسک) است. این سطح از فروش یادآور خروج‌های سنگین سال ۲۰۲۲ است که پیش از چند ماه ضعف روپیه رخ داد. ادامه‌دار بودن این فروش‌ها، احتمال بهبود سریع روپیه را کاهش می‌دهد.

با نزدیک شدن به نشست فدرال رزرو در هفته آینده، باید انتظار افزایش نوسان را داشت (volatility؛ شدت رفت‌وبرگشت قیمت). حتی اگر افزایش نرخ بهره رخ ندهد، لحن «انقباضی» یا «هاوکیش» (hawkish؛ تأکید بر کنترل تورم و تمایل به نرخ‌های بالاتر) می‌تواند دلار را در سطح جهانی تقویت کند و به رشد USD/INR کمک کند. معامله‌گران برای این رویداد از «اختیار معامله» (options؛ قراردادی که حق خرید/فروش در قیمت مشخص را می‌دهد) استفاده می‌کنند؛ زیرا «نوسان ضمنی» (implied volatility؛ نوسانی که بازار در قیمت اختیارها پیش‌بینی می‌کند) معمولاً پیش از اعلام تصمیم بالا می‌رود.

برای دارندگان دارایی‌های هند، پوشش ریسک ارزی ضروری است. خرید قراردادهای آتی USD/INR (futures؛ قرارداد استاندارد خرید/فروش در آینده) یا قراردادهای فوروارد (forward؛ قرارداد توافقی و غیراستاندارد برای نرخ آینده) می‌تواند نرخ تبدیل را تثبیت کند تا ارزش دلاری پرتفوی در برابر افت بیشتر روپیه محافظت شود. این رویکرد دفاعی تا زمان بهتر شدن شرایط ژئوپلیتیک و چشم‌انداز سرمایه‌گذاری خارجی منطقی است.