آتی داوجونز در معاملات اروپایی دوشنبه ۰.۸۲٪ رشد کرد و نزدیک ۵۰,۱۰۰ رسید. آتی S&P 500 هم ۰.۹۳٪ بالا رفت و از ۷,۵۵۰ عبور کرد و آتی نزدک ۱۰۰ با ۱.۳۸٪ رشد بالای ۲۹,۹۵۰ ایستاد. انتظار می‌رفت حجم معاملات کم باشد، چون بازار نقدی آمریکا به‌دلیل تعطیلی بانکی «روز یادبود» بسته است. رشد شاخص‌ها پس از مطرح‌شدن احتمال توافق آمریکا و ایران رخ داد؛ موضوعی که نگرانی‌ها درباره تورم و ریسک سخت‌گیری بیشتر فدرال‌رزرو (بانک مرکزی آمریکا) را کمتر کرد.

اکسیوس گزارش داد دو طرف به توافقی نزدیک شده‌اند که شامل تمدید آتش‌بس ۶۰روزه است؛ در این سناریو تنگه هرمز بازگشایی می‌شود و ایران برای عبور آزاد کشتی‌ها مین‌روبی می‌کند، و در مقابل آمریکا محاصره بنادر ایران را برمی‌دارد. رویترز به نقل از خبرگزاری تسنیم نوشت واشینگتن هنوز بندهای مربوط به آزادسازی دارایی‌های مسدودشده ایران را مسدود کرده است. همچنین مارکو روبیو، وزیر خارجه، به نیویورک‌تایمز گفت رسیدن به یک توافق جامع هسته‌ای را نمی‌توان با عجله جلو برد. انتظار بازار از نرخ بهره همچنان نسبت به تورم ناشی از انرژی حساس مانده است: ابزار CME FedWatch نشان داد احتمال حدود ۴۱.۰٪ برای افزایش ۰.۲۵ واحد درصدی (۲۵ نقطه پایه) نرخ بهره تا پایان سال وجود دارد. این در حالی است که هفته گذشته داوجونز ۲.۱۳٪ رشد کرد، S&P 500 حدود ۰.۸۸٪ و نزدک ۱۰۰ حدود ۰.۴۵٪ افزایش داشتند. اکنون توجه بازار به داده‌های PCE، تولید ناخالص داخلی (GDP) و داده‌های درآمد و مخارج خانوار، به‌همراه گزارش‌های مالی Zscaler، Salesforce و Dell Technologies جلب شده است.

نوسان بازار و معامله‌های راهبردی با اختیار معامله

با خوش‌بینی نسبت به توافق احتمالی آمریکا و ایران، کاهش نوسان بازار دیده می‌شود. شاخص VIX که معیار مهم «نوسان مورد انتظار» (برآورد بازار از شدت بالا و پایین شدن قیمت‌ها در آینده نزدیک) است، اخیراً به زیر ۱۴ سقوط کرده؛ در حالی که چند هفته قبل و در اوج تنش‌های خاورمیانه نزدیک ۱۸ بود. در چنین فضایی برخی معامله‌گران به فروش «اختیار معامله» (قراردادی که حق خرید/فروش دارایی را با قیمت مشخص تا تاریخ معین می‌دهد) فکر می‌کنند تا «پرمیوم/حق‌بیمه» (پولی که خریدار اختیار به فروشنده می‌پردازد) دریافت کنند؛ چون وقتی «نوسان ضمنی» پایین است، قیمت اختیارها معمولاً کمتر می‌شود.

بزرگ‌ترین اثر توافق می‌تواند روی قیمت انرژی باشد، چون بازگشایی تنگه هرمز حدود یک‌پنجم عرضه روزانه نفت جهان را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. برای قرارگرفتن در سناریوی افت قیمت نفت از سطح فعلی بالای ۹۵ دلار برای هر بشکه، می‌توان «اختیار فروش (Put)» (ابزاری برای سود بردن از افت قیمت یا بیمه‌کردن ریسک کاهش) روی صندوق‌های قابل‌معامله بخش انرژی مثل XLE خرید یا به «اختیار خرید (Call)» روی سهام شرکت‌های حمل‌ونقل فکر کرد؛ شرکت‌هایی که از کاهش هزینه سوخت نفع می‌برند. از نظر تاریخی، حتی آرامش‌های موقت در این منطقه—مثل کاهش تنش در ۲۰۱۹—گاهی باعث افت‌های تند اما کوتاه‌مدت قیمت نفت شده است.

پیامدها برای تورم و ملاحظات پوشش ریسک

این تحول ژئوپلیتیک با روایت تورمی که بازارها را نگران کرده بود، در تضاد است. آخرین عدد شاخص قیمت PCE (شاخص هزینه‌های مصرف شخصی؛ معیار تورم مورد توجه فدرال‌رزرو) ۳.۱٪ بوده و فدرال‌رزرو را محتاط نگه داشته است. اما افت محسوس هزینه‌های انرژی می‌تواند سریعاً احتمال ۴۱٪ افزایش دوباره نرخ بهره در سال جاری را پایین بیاورد. از این زاویه، «اختیار خرید» روی شاخص‌های حساس به نرخ بهره مانند نزدک ۱۰۰ می‌تواند جذاب‌تر شود.

با این حال، توافق هنوز نهایی نشده و گزارش‌ها از وجود مانع‌هایی از هر دو طرف حکایت دارد. برای مدیریت این عدم‌قطعیت، برخی معامله‌گران «اختیار فروش خارج از پول» (Out-of-the-money؛ یعنی قیمت اعمال اختیار در شرایط فعلی به‌گونه‌ای است که فعلاً ارزش اجرایی ندارد و معمولاً ارزان‌تر است) روی S&P 500 می‌خرند تا نقش «هج/پوشش ریسک» (کاهش زیان احتمالی با گرفتن موقعیت جبرانی) را داشته باشد. اگر توافق به هم بخورد، احتمال بازگشت سریع ترس به بازار وجود دارد و این نوع بیمه می‌تواند ارزشمند شود.

با نزدیک‌شدن به پایان ماه، گزارش‌های مالی شرکت‌های فناوری بزرگ مثل Salesforce و Dell مهم خواهد بود. برخی برای استفاده از احتمال «نوسان بزرگ قیمت» بعد از گزارش‌ها، سراغ راهبردهایی مثل «استرادل (Straddle)» می‌روند؛ یعنی هم‌زمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت اعمال یکسان می‌خرند تا از حرکت بزرگ قیمت در هر جهت سود ببرند. داده‌های تورم PCE و GDP هم تعیین‌کننده‌اند و می‌توانند روند کاهش تورم را تأیید کنند و اعتماد به موقعیت‌های صعودی را بیشتر کنند.