بانکو سنترال نگ فیلیپین (بانک مرکزی فیلیپین) در نشست ۲۳ آوریل کمیته سیاستگذاری پولی (MPC؛ نهادی که درباره نرخ بهره تصمیم میگیرد) نرخ سیاستی را ۲۵ واحد پایه (bp؛ هر ۱۰۰ واحد پایه برابر ۱ واحد درصد است) افزایش داد و به ۴.۵٪ رساند. این بانک گفت با توجه به افزایش پیشبینی تورم و شکلگیری «اثرهای دور دوم» (یعنی انتقال موج اول افزایش قیمتها به دستمزدها و قیمت سایر کالاها) امکان افزایشهای بیشتر هم وجود دارد.
هیئتمدیره هشدار داد خطر «از لنگر خارج شدن» انتظارات تورمی (یعنی مردم و بنگاهها دیگر به هدف تورمی بانک مرکزی باور نکنند و افزایش قیمتها را دائمی فرض کنند) بیشتر شده است. همچنین گفته شد افزایش قیمت نفت و کود شیمیایی باعث بالا رفتن هزینه سوخت و غذا در داخل میشود و «تورم هسته» (core inflation؛ تورم بدون اقلام پرنوسان مثل انرژی و خوراکی) همچنان آرامآرام بالا میرود.
ریمولونا، رئیسکل، گفت وقتی روند افزایش نرخها شروع شود، افزایش بعدی هم محتمل است و حتی افزایش ۵۰ واحد پایهای هم مطرح بوده است. افزایش ۲۵ واحد پایهای «سنجیده» توصیف شد و هیئتمدیره گفت این رویکرد در میانمدت همچنان به بهبود اقتصاد لطمه جدی نمیزند.
پزو ممکن است از این تصمیم کمی حمایت بگیرد، چون احتمال عقب ماندن سیاست پولی از تورم (یعنی رشد تورم سریعتر از واکنش نرخ بهره) را کمتر میکند. با این حال، پول ملی همچنان در برابر شوکهای انرژی وارداتی و ابهام درباره روند آتشبس آمریکا–ایران آسیبپذیر است.
در تحلیل تکنیکال (بررسی نمودار قیمت برای یافتن سطوح مهم) سطح «مقاومت» (سطحی که عبور از آن سختتر است) ۶۰.۸۳ و سطوح «حمایت» (سطحی که میتواند جلوی افت بیشتر را بگیرد) ۶۰.۱۵ (میانگین متحرک ۲۱ روزه؛ DMA یعنی میانگین قیمت در ۲۱ روز معاملاتی) و ۶۰ ذکر شده است. همچنین به «فیبوناچی ۲۳.۶٪» (ابزاری برای یافتن نقاط توقف احتمالی قیمت بر اساس نسبتهای رایج) از کف تا سقف سال ۲۰۲۶ اشاره شده است.
