USD/SGD با تضعیف دلار آمریکا کاهش یافت و آخرین بار نزدیک ۱.۲۷۴۵ معامله شد. مومنتوم (شتاب حرکت قیمت) و RSI (شاخص قدرت نسبی؛ ابزار سنجش شدت خرید و فروش) جهت مشخصی نشان ندادند؛ بنابراین در کوتاه‌مدت احتمال نوسان دوطرفه و حرکت در یک بازه محدود وجود دارد.

مقاومت در ۱.۲۷۸۰ تا ۱.۲۸۰۰ دیده شد؛ شامل میانگین متحرک ۱۰۰روزه (میانگین قیمت در ۱۰۰ روز اخیر برای تشخیص روند) و اصلاح فیبوناچی ۳۸.۲٪ (سطوح درصدی که معامله‌گران برای حدس زدن نقاط برگشت استفاده می‌کنند) از حرکت کف تا سقف سال ۲۰۲۶. مقاومت بالاتر در ۱.۲۸۵۰ ذکر شد؛ نزدیک میانگین متحرک ۲۰۰روزه و سطح فیبوناچی ۲۳.۶٪.

سطوح کلیدی حمایت و مقاومت

حمایت حدود ۱.۲۷۲۰ قرار داده شد که به سطح فیبوناچی ۶۱.۸٪ مرتبط است. ناحیه حمایتی پایین‌تر نزدیک ۱.۲۶۷۰ تعیین شد که به سطح فیبوناچی ۷۶.۴٪ مربوط می‌شود.

دلار سنگاپور به‌عنوان ارز «دفاعی» منطقه توصیف شد؛ یعنی در شرایط نااطمینانی ژئوپلیتیک معمولاً کمتر از ارزهای پرنوسان‌تر افت می‌کند. همچنین به داده‌های داخلی قوی‌تر به‌عنوان عامل حمایتی اشاره شد.

تولید صنعتی سنگاپور در ماه مارس ۱۰.۱٪ نسبت به سال قبل رشد کرد؛ در حالی‌که رقم فوریه پس از بازبینی رو به بالا ۳.۳٪ بود. تولید بخش الکترونیک ۳۰٪ رشد سالانه داشت، اما تولید زیست‌پزشکی و مواد شیمیایی کاهش یافت.

پیش‌بینی شد رشد تولید ناخالص داخلی (GDP؛ ارزش کل کالاها و خدمات تولیدشده در اقتصاد) در سه‌ماهه اول ۲۰۲۶ از ۴.۶٪ به ۵.۲٪ (سال‌به‌سال) بازبینی افزایشی شود و رشد بخش تولید (Manufacturing؛ صنایع کارخانه‌ای) ۷.۹٪ برآورد شد؛ در برابر تخمین قبلی ۵.۰٪.

استراتژی فروش نوسان

با توجه به معامله USD/SGD در یک بازه مشخص، فرصت «فروش نوسان» دیده می‌شود؛ یعنی استفاده از استراتژی‌های اختیار معامله که از آرام‌تر شدن قیمت سود می‌گیرند. انتظار می‌رود این جفت‌ارز در هفته‌های آینده بین حمایت قوی نزدیک ۱.۲۶۷۰ و مقاومت ۱.۲۸۵۰ محدود بماند. «نوسان ضمنی» (Implied Volatility؛ نوسانی که بازار از قیمت اختیار معامله برداشت می‌کند) در اختیارهای USD/SGD نزدیک کف‌های تابستان ۲۰۲۵ است؛ بنابراین استراتژی‌هایی مانند «شورت استرنگل» (فروش هم‌زمان اختیار خرید و اختیار فروش با قیمت‌های اعمال متفاوت برای سود از ماندن قیمت در بازه) یا «آیرن کندور» (ترکیب چند اختیار برای محدود کردن ریسک و هدف گرفتن سود در بازار کم‌نوسان) می‌تواند مناسب باشد.

ضعف گسترده دلار آمریکا رشد این جفت‌ارز را محدود کرده است. «فیوچرز نرخ بهره فدرال‌فاندز» (قراردادهایی که انتظارات بازار از نرخ بهره سیاستی آمریکا را نشان می‌دهند) اکنون احتمال ۷۵٪ برای کاهش نرخ بهره در نشست ژوئن فدرال رزرو قیمت‌گذاری می‌کنند؛ افزایش قابل توجه نسبت به یک ماه قبل. این کمبود شتاب صعودی احتمال عبور از میانگین‌های متحرک کلیدی ۱۰۰روزه و ۲۰۰روزه در ۱.۲۷۸۰ و ۱.۲۸۵۰ را کاهش می‌دهد.

هم‌زمان، قدرت دلار سنگاپور کف محکمی ایجاد می‌کند. جهش ۱۰.۱٪ تولید صنعتی در مارس از دیدگاه بازبینی افزایشی رشد GDP سه‌ماهه اول به سمت ۵.۲٪ حمایت می‌کند. با ثابت ماندن تورم هسته سنگاپور (تورم بدون اقلام پرنوسان) در مارس روی ۳.۱٪، انتظار می‌رود «سازمان پولی سنگاپور» (MAS؛ نهاد سیاست‌گذار پولی سنگاپور) موضع سیاستی سخت‌گیرانه خود را حفظ کند و از ارز پشتیبانی شود.

با تداوم نااطمینانی‌های ژئوپلیتیک در منطقه، SGD می‌تواند به‌عنوان «پوشش دفاعی» (Hedge؛ موقعیتی برای کاهش ریسک) هم استفاده شود. این ارز در دوره‌های افزایش ریسک‌گریزی معمولاً ارزش خود را بهتر از ارزهای پرنوسان‌تر مانند بات تایلند یا روپیه اندونزی حفظ کرده است. بنابراین می‌توان ترکیب «خرید SGD» و «فروش یک ارز منطقه‌ای پرنوسان‌تر» را در نظر گرفت.